Utrata koordynacji ruchowej nie jest samodzielną chorobą, lecz objawem wskazującym na toczący się proces chorobowy w organizmie. Przyczyny ataksji bywają bardzo zróżnicowane i obejmują zarówno czynniki zakaźne, jak i mechaniczne czy metaboliczne. Wśród najczęstszych powodów wymienia się urazy mechaniczne kręgosłupa i głowy, nowotwory ośrodkowego układu nerwowego oraz infekcje, takie jak zapalenie ucha środkowego i wewnętrznego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy nosówka. Nie bez znaczenia pozostają również zaburzenia metaboliczne, na przykład nagły spadek poziomu glukozy we krwi (hipoglikemia), niedobory tiaminy (witaminy B1), a także zatrucia toksynami roślinnymi, chemicznymi lub przedawkowanie niektórych leków, w tym metronidazolu.

Każda nagła zmiana wzorca chodu psa wymaga pilnej konsultacji w gabinecie weterynaryjnym. Aby ustalić pierwotną przyczynę dolegliwości, lekarz weterynarii przeprowadza szczegółowe badanie kliniczne i neurologiczne. W zależności od podejrzeń, diagnostyka może zostać rozszerzona o badania krwi i moczu, zdjęcia rentgenowskie, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny lub pobranie i analizę płynu mózgowo-rdzeniowego. W wielu przypadkach niezbędna jest pomoc specjalisty z zakresu neurologii weterynaryjnej. Terapia jest ściśle uzależniona od postawionej diagnozy. W stanach zapalnych i infekcjach stosuje się celowaną farmakoterapię w postaci antybiotyków lub leków przeciwzapalnych. Zmiany uciskowe na rdzeń kręgowy, takie jak zaawansowana dyskopatia czy niektóre guzy, mogą wymagać pilnej interwencji neurochirurgicznej lub radioterapii. Niezwykle ważnym elementem powrotu do sprawności jest również profesjonalna zoofizjoterapia, która pomaga psu odzyskać kontrolę nad ciałem i odbudować prawidłowe wzorce ruchowe.

Pies zmagający się z ataksją potrzebuje szczególnego wsparcia w codziennym funkcjonowaniu. Obowiązkiem opiekuna jest dostosowanie przestrzeni mieszkalnej w taki sposób, aby zminimalizować ryzyko bolesnych upadków i urazów. Warto zabezpieczyć śliskie podłogi, rozkładając dywany lub maty antypoślizgowe, oraz uniemożliwić psu samodzielne wchodzenie na schody za pomocą bramek ochronnych. Należy również osłonić ostre krawędzie mebli. Podczas spacerów i załatwiania potrzeb fizjologicznych nieocenioną pomocą okazują się specjalistyczne szelki rehabilitacyjne lub uprzęże podtrzymujące, które stabilizują tułów i biodra czworonoga. Jeśli pies ma trudności z koordynacją głowy, pomocne może być ręczne podawanie posiłków lub umieszczenie misek na podwyższeniu. Zwierzę z ataksją nigdy nie powinno przebywać bez nadzoru w pobliżu otwartych zbiorników wodnych.