Sukces wspólnego mieszkania zależy w dużej mierze od właściwego przygotowania domowej przestrzeni. Kot potrzebuje własnego, bezpiecznego azylu, do którego pies nie będzie miał dostępu. Taki odizolowany pokój powinien być wyposażony w kuwetę, miski z karmą i wodą, wygodne legowisko oraz drapak lub wysokie półki, umożliwiające obserwację otoczenia z góry. Brak możliwości ucieczki w bezpieczne miejsce jest najczęstszą przyczyną kociej agresji obronnej. Równie ważne jest wydzielenie osobnego pomieszczenia dla psa na pierwsze dni po przybyciu do domu. Taki podział pozwala obu czworonogom oswoić się ze swoimi zapachami bez bezpośredniego kontaktu fizycznego. Dobrym rozwiązaniem na początkowym etapie jest karmienie zwierząt w tym samym czasie, ale po przeciwnych stronach zamkniętych drzwi lub stabilnej barierki. Pozwala to wykształcić pozytywne skojarzenia - obecność zapachu drugiego zwierzęcia zaczyna kojarzyć się z przyjemnością płynącą z jedzenia.

Przed bezpośrednim spotkaniem upewnij się, że pies reaguje na podstawowe komendy posłuszeństwa, takie jak siad czy komenda wyciszająca. Pozwoli to zapanować nad jego ewentualną ekscytacją, która mogłaby wystraszyć kota. Pierwsze spotkanie powinno odbyć się na neutralnym terenie i trwać krótko, około 10 do 15 minut, pod ścisłym nadzorem opiekuna. Pies bezwzględnie musi być prowadzony na smyczy, co zapewni pełną kontrolę nad sytuacją. Jeśli którekolwiek ze zwierząt wykazuje silny lęk lub napięcie, nie wolno zmuszać go do kontaktu. Czas wspólnych sesji należy wydłużać stopniowo, dopiero gdy oba czworonogi zachowują całkowity spokój. Kiedy bezpośrednia obecność przestanie budzić emocje, można zacząć zostawiać je razem w pokoju na krótkie chwile bez smyczy, wciąż jednak monitorując ich zachowanie, zwłaszcza w porze posiłków, aby uniknąć konfliktów o zasoby.

Cavalier nie jest jedyną rasą, która dobrze dogaduje się z kotami. Wśród psów małych i średnich doskonałą opinią cieszą się mopsy, papillony oraz beagle. Z kolei z większych czworonogów przyjazny stosunek do kotów wykazują zwykle golden retrievery, labradory, bassety, buldogi czy owczarki szkockie collie. Trudności mogą natomiast sprawiać rasy o bardzo silnym instynkcie łowieckim lub dużej terytorialności, takie jak wilczarze irlandzkie czy rottweilery. Należy także pamiętać o naturze samego kota. Dorosłe koty są zwierzętami silnie terytorialnymi. Jeśli dorosły mruczek nigdy wcześniej nie mieszkał pod jednym dachem z psem, pojawienie się nowego lokatora może wywołać u niego duży stres. W takich przypadkach proces adaptacji wymaga jeszcze większej cierpliwości i uważności ze strony właściciela.