Zupełnie inny charakter ma nużyca, wywoływana przez nużeńca psiego. Pasożyt ten ma charakterystyczny, wydłużony kształt przypominający cygaro i w normalnych warunkach stanowi naturalny element mikrobiomu skóry psa. Nużeńce przekazywane są szczeniętom przez matkę już w pierwszych dobach życia podczas karmienia i osiedlają się głęboko w mieszkach włosowych. W przeciwieństwie do świerzbowca, nużeniec nie stanowi zagrożenia dla ludzi i nie jest chorobą wysoce zaraźliwą dla innych zdrowych psów. Prawidłowo funkcjonujący układ immunologiczny skutecznie kontroluje populację tych roztoczy. Problem pojawia się w momencie spadku odporności, osłabienia organizmu, przewlekłego stresu lub u młodych psów, których układ odpornościowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty. W takich warunkach dochodzi do gwałtownego namnażania się pasożytów, co skutkuje ogniskowym wypadaniem sierści, łuszczeniem się naskórka oraz powstawaniem charakterystycznych plam bezwłosej, zaczerwienionej skóry, najczęściej w okolicach oczu, pyska i przednich łap.

Właściwe rozpoznanie rodzaju pasożyta jest kluczowe dla powodzenia terapii. Podstawowym badaniem wykonywanym w gabinecie weterynaryjnym jest pobranie głębokich zeskrobin skórnych z miejsc objętych zmianami, a następnie ich analiza pod mikroskopem w celu identyfikacji dorosłych roztoczy lub ich jaj. Zdarza się, że mimo obecności świerzbowców pojedyncza próba nie wykazuje ich obecności, dlatego doświadczony lekarz weterynarii ocenia także całościowy obraz kliniczny. Próby samodzielnego leczenia domowymi sposobami są wysoce ryzykowne i mogą prowadzić do zaostrzenia stanu zapalnego. Terapia prowadzona pod nadzorem specjalisty opiera się na zastosowaniu nowoczesnych preparatów przeciwpasożytniczych, w tym tabletek o przedłużonym działaniu, preparatów typu spot-on oraz dedykowanych kąpieli leczniczych łagodzących podrażnienia i zwalczających wtórne infekcje. Odpowiednio wczesna interwencja medyczna pozwala na całkowite wygaszenie inwazji, uśmierzenie bólu i pełną odbudowę okrywy włosowej zwierzęcia.