Najbardziej prawdopodobna teoria dotycząca powstania Clumber Spaniela wskazuje na krzyżowanie Basset Houndów z wymarłymi już Alpine Spanielami. To połączenie ras miało kluczowy wpływ na kształtowanie się ich charakterystycznej fizjonomii - niskiej, wydłużonej sylwetki oraz masywnej głowy. Te cechy nie są przypadkowe; zostały wyselekcjonowane, aby Clumber Spaniel mógł skutecznie przedzierać się przez gęste podszycie i zarośla podczas polowań, gdzie jego niska postura i siła były nieocenione.

Clumber Spaniel z pewnością jest najbardziej krępym przedstawicielem rodziny spanieli. Dorosłe osobniki osiągają zazwyczaj wysokość w kłębie do około 51 cm. Jednak ich masa ciała jest naprawdę zaskakująca - duże samce mogą ważyć nawet do 39 kg. Ta niezwykła krępa budowa, wynikająca z ich historycznego przeznaczenia do pracy w trudnym terenie, świadczy o sile i wytrzymałości rasy. Ich waga w połączeniu z niskim wzrostem sprawia, że Clumbery są niezrównane w przecieraniu gęstej roślinności, a ich fizyczność jest doskonałym przykładem adaptacji do specyficznych zadań łowieckich.

Historia Clumber Spaniela jest również udokumentowana w dziełach sztuki. Pierwsze znane przedstawienie tej rasy pochodzi z 1788 roku, z obrazu Francisa Wheatleya zatytułowanego ,,The Return from Shooting", który ukazuje księcia Newcastle w towarzystwie jego sfory Clumber Spanieli. Na przestrzeni kolejnych dwustu lat Clumbery pojawiały się w wielu innych pracach malarskich, a co ciekawe, ich wygląd na przestrzeni wieków niewiele się zmienił. W XIX wieku Clumber Spaniel zyskał szczególną popularność wśród brytyjskiej arystokracji i rodziny królewskiej. Wielkimi miłośnikami rasy byli między innymi książę Albert, mąż królowej Wiktorii, oraz król Edward VII, który panował na początku XX wieku.

Mimo swojej arystokratycznej przeszłości i roli w historii łowiectwa, Clumber Spaniel jest obecnie jedną z najrzadszych ras na świecie, także w Polsce. Kiedyś Wielka Brytania była eksporterem tych psów, dziś sytuacja uległa odwróceniu i rasa wymaga wsparcia. Brytyjski Kennel Club (odpowiednik polskiego Związku Kynologicznego w Polsce, ZKwP) zaliczył Clumber Spaniela do kategorii ,,ras zagrożonych", co oznacza, że rocznie rejestruje się mniej niż 300 nowych szczeniąt. Podobne statystyki odnotowuje się w innych krajach, gdzie rejestracje nie przekraczają 200 szczeniąt rocznie. Ta alarmująca sytuacja podkreśla potrzebę świadomej i odpowiedzialnej hodowli, aby ocalić tę wyjątkową rasę od zapomnienia. W Polsce, choć rasa jest obecna, jej populacja również jest niewielka, co czyni ją prawdziwym skarbem dla koneserów.