Wzrok psa różni się znacząco od wzroku człowieka pod względem budowy siatkówki, ostrości widzenia oraz percepcji barw. Ludzkie oko posiada trzy rodzaje czopków odpowiedzialnych za widzenie barwne, co czyni nas trichromatami. Psy są dichromatami i dysponują jedynie dwoma rodzajami czopków, co sprawia, że ich paleta barw ogranicza się głównie do odcieni żółci i błękitu. Kolory czerwony i zielony są przez nie postrzegane jako szarości lub wyblakłe tony, dlatego programy zdominowane przez te barwy mogą wydawać się psu mało atrakcyjne. Różnice dotyczą także ostrości widzenia. Wartości referencyjne ostrości u psów wynoszą średnio 20/75, podczas gdy wzorcowy wzrok ludzki to 20/20. Z tego powodu człowiek może komfortowo oglądać film z odległości około 1,8 metra, natomiast pies, aby dostrzec szczegóły na ekranie, nierzadko podchodzi na odległość około 60 centymetrów. Czworonogi mają jednak ogromną przewagę w liczbie pręcików w siatkówce, co zapewnia im doskonałą percepcję ruchu i lepsze widzenie w słabym świetle. Psy przetwarzają bodźce wzrokowe znacznie szybciej niż ludzie. Szybki ruch, który dla nas jest płynny, w psim odbiorze wydaje się wolniejszy, co pozwala im bez problemu nadążać za dynamicznymi zmianami kadrów na nowoczesnych ekranach.