Czerwone i bolesne łapy mogą być również wynikiem infekcji. Grzyby, drożdżaki oraz bakterie to częste patogeny wywołujące stany zapalne. Infekcjom towarzyszy zwykle silna reakcja immunologiczna organizmu, objawiająca się gorącem, obrzękiem, a często także otwartymi ranami, strupami czy wydzieliną, zwłaszcza jeśli pies uporczywie wylizuje łapy. Wokół miejsca infekcji może dochodzić do miejscowego wypadania sierści. Infekcje mogą pojawić się samoistnie lub jako wtórne zakażenie istniejącej rany. W takich przypadkach niezbędna jest wizyta u weterynarza, który ustali dokładną przyczynę, pobierze zeskrobiny skórne lub wymazy do badania i dobierze odpowiednie leczenie. Alergie również odgrywają znaczącą rolę. Często pojawiają się sezonowo, np. wiosną i latem, z powodu uczulenia na pyłki roślin czy traw. Pasożyty, takie jak pchły, mogą wywoływać silną reakcję alergiczną w postaci atopowego zapalenia skóry u psów szczególnie wrażliwych. Alergie pokarmowe i atopowe zapalenie skóry (atopia) również mogą skłaniać psa do intensywnego wylizywania swędzących łap, co prowadzi do zaczerwienienia. Objawom tym często towarzyszy wypadanie sierści, nawracające infekcje uszu oraz inne podrażnienia skóry. Diagnostyka alergii jest często skomplikowana i wymaga zastosowania diety eliminacyjnej w celu zidentyfikowania alergenu pokarmowego.

Niektóre rasy psów wykazują szczególną podatność na określone problemy skórne objawiające się na łapach. Na przykład, West Highland White Terriery i Pekińczyki często cierpią na torbiele między palcami (interdigital cysts), które rozwijają się na skutek podrażnień środowiskowych prowadzących do nadmiernego wylizywania. Weterynarz, po wykluczeniu innych przyczyn, może zalecić leki doustne i pomóc w ustaleniu czynników wywołujących problem. Podobnie, u ras takich jak Buldogi Angielskie czy Shar Pei, ze względu na specyficzną budowę skóry (fałdy skórne, krótkie futro), częściej występują podrażnienia i infekcje. Wiek również może być czynnikiem. Demodekoza psów (nużyca) to choroba wywołana przez roztocza Demodex canis, które w nadmiernych ilościach namnażają się na skórze. Choć te roztocza są naturalnymi mieszkańcami skóry psów, to u zwierząt osłabionych, zwłaszcza powyżej 4. roku życia, może dojść do ich inwazji, prowadząc do poważnych zmian skórnych, w tym na łapach.

Czerwone łapy mogą być również symptomem bardziej złożonych problemów zdrowotnych, związanych z układem odpornościowym lub hormonalnym. Niedoczynność tarczycy (hipotyreoza) to jedno z takich potencjalnych źródeł, wpływające na ogólny stan skóry i sierści psa, w tym na skórę łap. Co więcej, pododermatitis może wskazywać na choroby wątroby lub nawet zmiany nowotworowe. Ważne jest, aby pamiętać, że zaczerwienienie łap, choć czasem jest tylko reakcją na podrażnienie, może być również ostrzegawczym sygnałem, który wymaga dokładnej diagnostyki. Jest to szczególnie istotne, gdy pojawiają się inne objawy, takie jak zmiany skórne, otwarte rany, guzki czy ogólne pogorszenie samopoczucia i jakości życia psa.

Leczenie pododermatitis jest zawsze uzależnione od zdiagnozowanej przyczyny. Kluczowe jest dokładne badanie weterynaryjne, często poszerzone o badania laboratoryjne (np. zeskrobiny, posiewy bakteryjne/grzybicze, badania krwi). Profilaktyka odgrywa niezwykle ważną rolę w utrzymaniu zdrowia psich łap. Regularne przycinanie pazurów ułatwia inspekcję i pielęgnację. Po każdym spacerze, zwłaszcza w trudnych warunkach (błoto, śnieg, chemikalia), warto czyścić łapy psa, usuwając zanieczyszczenia i potencjalne czynniki drażniące. Wczesne wykrycie podrażnienia lub oznak infekcji może znacząco przyspieszyć i ułatwić powrót psa do zdrowia. Jeśli zauważysz kulawiznę lub nienaturalny sposób chodzenia, nie zwlekaj z wizytą u weterynarza.