Ocena bezpieczeństwa gryzaków ze skóry zależy w dużej mierze od indywidualnych cech konkretnego psa. Kluczową rolę odgrywają tutaj siła nacisku szczęk, temperament, a także gabaryty i wiek zwierzęcia. Drobny pies o wadze dwóch kilogramów wykazuje zupełnie inną technikę żucia niż potężny, ważący ponad czterdzieści kilogramów molos. Warto pamiętać, że sposób gryzienia ulega zmianom na przestrzeni całego życia czworonoga. Szczenięta dopiero uczą się operować zębami, podczas gdy psie seniorzy często tracą dawną siłę i żują znacznie ostrożniej. Gryzak, który był odpowiedni dla młodego psa, może przestać zdawać egzamin w wieku dojrzałym. Głównym zagrożeniem przy intensywnym żuciu jest ryzyko odłamania i połknięcia zbyt dużego fragmentu. Jeżeli twój pies z łatwością odrywa spore kawałki twardej skóry, istnieje wysokie ryzyko zadławienia lub powstania niedrożności w przewodzie pokarmowym. W przypadku psów o bardzo silnej potrzebie gryzienia i dużej sile szczęk bezpieczniej jest całkowicie zrezygnować z tradycyjnej skóry prasowanej na rzecz innych rozwiązań. Czworonogi, które żują powoli i stopniowo zmiękczają gryzak śliną, są znacznie mniej narażone na tego typu powikłania.