Ciekawość świata i naturalna potrzeba żucia sprawiają, że psy nierzadko próbują zjadać elementy roślinne napotkane w domu lub w ogrodzie. Spożycie igieł sosnowych wiąże się ze sporym ryzykiem ze względu na ich specyficzną, sztywną i zaostrzoną budowę. Ostre końce mogą wbić się w delikatną śluzówkę żołądka lub jelit, prowadząc do jej perforacji. Wbicie się ciała obcego w tkanki miękkie nierzadko wywołuje stan zapalny, powstawanie bolesnych ropni oraz rozwój groźnych infekcji bakteryjnych. Kolejnym poważnym zagrożeniem jest możliwość zbicia się zjedzonych igieł w zwartą masę. Taki zator może całkowicie lub częściowo zablokować światło przewodu pokarmowego. Niedrożność jelit objawia się zazwyczaj apatią, wymiotami, silnym bólem brzucha, brakiem apetytu oraz postępującym spadkiem masy ciała. W skrajnych przypadkach usunięcie takiej przeszkody wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Jeśli zauważysz u pupila nadmierne ślinienie się, intensywne wylizywanie pyska, odruchy wymiotne lub tkliwość jamy brzusznej, niezwłocznie skonsultuj się z lekarzem weterynarii.