Analizy socjologiczne i psychologiczne dostarczają ciekawych wniosków dotyczących porównania opiekunów zwierząt z osobami, które ich nie posiadają. Badania społeczne wskazują, że odsetek ludzi deklarujących bardzo wysoki poziom szczęścia jest zbliżony w obu tych grupach i wynosi nieco ponad trzydzieści procent. Podobnie sytuacja wygląda w przypadku osób określających się jako mniej szczęśliwe. Inne obserwacje wskazują wprawdzie na wyższe ogólne zadowolenie z życia u właścicieli czworonogów, jednak w kwestiach takich jak cechy osobowości czy zdolność do samoregulacji emocjonalnej obie grupy wykazują zbliżone parametry. Sam fakt posiadania psa nie jest zatem jedynym motorem napędowym dobrostanu psychicznego.

Obecność psa w domu niesie ze sobą szereg niezaprzeczalnych korzyści zdrowotnych i behawioralnych. Codzienna potrzeba spacerów wymusza regularną aktywność fizyczną na świeżym powietrzu, co pozytywnie wpływa na kondycję układu krążenia oraz ogólną witalność organizmu. Kontakt ze zwierzęciem działa kojąco na układ nerwowy. Bezpośredni dotyk, głaskanie czy wspólna zabawa pomagają obniżyć poziom napięcia psychicznego, przeciwdziałają stanom lękowym i skutecznie redukują poczucie samotności. Z tego względu odpowiednio wyszkolone psy doskonale sprawdzają się w roli zwierząt wizytujących w placówkach medycznych i ośrodkach opieki.

Opieka nad psem wiąże się również z realnymi obciążeniami, które mogą wywoływać stres. Niewłaściwie poprowadzone szkolenie, niepożądane zachowania, niszczenie domowego wyposażenia czy problemy z czystością bywają przyczyną frustracji, zwłaszcza jeśli człowiek nie był przygotowany na nakład pracy wymagany przy czworonogu. Istotnym aspektem są także kwestie finansowe. Koszty profilaktyki weterynaryjnej, leczenia specjalistycznego, odpowiednio zbilansowanej diety czy ubezpieczenia zdrowotnego mogą w krótkim czasie znacząco obciążyć domowy budżet. Świadomość tych wyzwań jest kluczem do odpowiedzialnego podjęcia decyzji o powiększeniu rodziny o psa.