Przymuszanie psa do kontaktu z wodą, na przykład poprzez gwałtowne polewanie wężem ogrodowym czy wrzucanie do głębokiej wody, jest poważnym błędem i może wywołać trwałą traumę. Proces przyzwyczajania powinien opierać się na stopniowej desensytyzacji i budowaniu pozytywnych skojarzeń. Dobrym początkiem jest regularne spacerowanie w trakcie lekkiej mżawki, co pozwala psu oswoić się z wilgocią w naturalny sposób. Podczas przygotowań do kąpieli w domu nieocenione okazują się ulubione zabawki psa, w tym piszczące gryzaki z bezpiecznej gumy. Umieszczenie znanej i lubianej zabawki w pustej wannie lub małym baseniku ogrodowym zachęca czworonoga do samodzielnego wejścia i zbadania terenu. Dopiero gdy pies wykazuje spokój i ciekawość, można powoli wprowadzać niewielką ilość letniej wody.

Największe szanse na wychowanie psa tolerującego wodę daje wczesna socjalizacja w wieku szczenięcym. Młode psy wykazują naturalną ciekawość i łatwiej przyswajają nowe bodźce, podczas gdy u osobników dorosłych przełamanie wrodzonej rezerwy bywa procesem długotrwałym i wymagającym ogromnej cierpliwości. Należy pamiętać, że każdy pies ma indywidualny temperament. Jeśli mimo spokojnego i metodycznego treningu rhodesian nadal wyraźnie unika wody, najlepszym rozwiązaniem jest uszanowanie jego preferencji. Zmuszanie psa do aktywności, które budzą w nim niepokój, nie służy relacji z opiekunem, a wspaniałą więź można z powodzeniem budować poprzez liczne sporty lądowe i zabawy węchowe.