Nagły i bardzo intensywny ślinotok może być bezpośrednim sygnałem, że pies miał kontakt z toksyczną substancją. Spożycie trujących roślin ogrodowych, insektycydów, nawozów czy nikotyny wywołuje ostrą reakcję obronną organizmu. W przypadku intoksykacji ślinieniu niemal zawsze towarzyszą inne symptomy, takie jak drżenie mięśni, osłabienie, chwiejny chód, nudności oraz wymioty. Nudności o innym podłożu również skutkują wzmożonym ślinieniem, połączonym z częstym obwąchiwaniem podłoża, obylizywaniem warg i odmową jedzenia. Wyjątkowo niebezpieczną sytuacją jest rozszerzenie lub skręt żołądka, który objawia się m.in. ślinotokiem, niepokojem i bezskutecznymi próbami wymiotów. Jest to stan bezpośredniego zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej interwencji chirurgicznej.

Psy nie posiadają typowych gruczołów potowych na powierzchni ciała, przez co ich głównym mechanizmem termoregulacji jest zianie. W upalne dni golden retriever otwiera szeroko pysk, intensywnie oddychając, co pomaga w oddawaniu ciepła do otoczenia. Jeśli jednak zianiu towarzyszy bardzo obfite ślinienie, może to oznaczać, że pies ulega przegrzaniu i grozi mu udar cieplny. Wzmożone wydzielanie śliny bywa również manifestacją silnego stresu i emocji. Sytuacje wywołujące lęk, takie jak burze, wybuchy fajerwerków czy nagłe zmiany w otoczeniu, mocno wpływają na układ nerwowy zwierzęcia. Zidentyfikowanie źródła niepokoju pozwala na wdrożenie odpowiednich metod wsparcia behawioralnego i uspokojenie czworonoga.

U golden retrieverów szczególną uwagę zwraca się na idiopatyczne zapalenie nerwu trójdzielnego. Schorzenie to prowadzi do zaburzenia funkcji nerwów czaszkowych, uniemożliwiając psu domknięcie żuchwy, co skutkuje tzw. opadniętą szczęką, problemami z pobieraniem karmy i ciągłym wypływem śliny. Inne schorzenia neurologiczne, takie jak botulizm czy paraliż, także mogą upośledzać odruch połykania. Przyczyną problemów mogą być także zmiany rozrostowe w obrębie jamy ustnej lub gardła. Guzy nowotworowe często powodują cuchnący oddech, obecność krwi w ślinie oraz dysfagię, czyli trudności w przełykaniu. Dodatkowo przewlekły ślinotok może towarzyszyć schorzeniom wątroby, wściekliźnie oraz infekcjom górnych dróg oddechowych, co wymaga dokładnej diagnostyki laboratoryjnej i klinicznej.