Przewlekające się stany zapalne jamy nosowej mogą mieć podłoże bakteryjne. Towarzyszy im zazwyczaj gęsta, ropna wydzielina oraz ogólny dyskomfort w okolicy pyska. W wielu przypadkach źródło zakażenia znajduje się w jamie ustnej. Korzenie górnych zębów, zwłaszcza przedtrzonowców i trzonowców, sięgają bardzo blisko zatok. Zaawansowany ropień okołowierzchołkowy zęba może przebić się do jamy nosowej, wywołując jednostronne kichanie, bolesność przy jedzeniu oraz obrzęk pod okiem. Wyleczenie wymaga wówczas antybiotykoterapii oraz sanacji jamy ustnej połączonej z usunięciem chorego zęba. Groźnym problemem, występującym szczególnie często u ras długonosych (dolichocefalicznych), są grzybice jam nosowych, wywoływane głównie przez kropidlaka (Aspergillus). Schorzenie to początkowo objawia się jednostronnym, często krwistym wypływem, a nieleczone prowadzi do destrukcji kości sitowej i ciężkich powikłań ogólnoustrojowych. Diagnostyka opiera się na tomografii komputerowej, badaniu rynoskopowym oraz posiewach mykologicznych, a terapia polega na miejscowych wlewkach preparatów przeciwgrzybiczych. W przewodach nosowych psów pasożytować mogą także roztocza Pneumonyssoides o długości od 1 do 1,5 mm. Wywołują one silny świąd, potrząsanie głową, kichanie wsteczne oraz obustronną wydzielinę. Ich eliminacja wymaga zastosowania celowanych leków przeciwpasożytniczych.

U starszych psów, zwłaszcza samców ras o wydłużonej trzewioczaszce, przyczyną przewlekłego kichania mogą być nowotwory jamy nosowej. Guzy rozwijają się powoli, wywołując początkowo jednostronny, śluzowo-krwisty wysięk, deformacje grzbietu nosa, a w zaawansowanych stadiach asymetrię pyska lub wytrzeszcz gałki ocznej. Rozpoznanie stawia się na podstawie badań obrazowych, takich jak tomografia komputerowa lub RTG, a metodami leczenia są radioterapia, zabiegi chirurgiczne oraz chemioterapia. Kichanie może być również wtórnym objawem krwawienia z nosa wywołanego problemami ogólnoustrojowymi. Pies kicha, próbując oczyścić drogi oddechowe ze zbierającej się krwi. Do zaburzeń krzepnięcia prowadzić może zatrucie rodentycydami (trutkami na gryzonie), choroby odkleszczowe, schorzenia autoimmunologiczne, a także nadciśnienie tętnicze towarzyszące niewydolności nerek. W takich przypadkach kluczowe znaczenie ma szybkie wykonanie badań krwi i wdrożenie leczenia przyczynowego.

Większość przypadków kichania wymaga planowej wizyty w gabinecie weterynaryjnym, jednak pewne objawy kwalifikują psa do natychmiastowej interwencji ratunkowej. Pilnego kontaktu z lekarzem wymaga obfity krwotok z nosa, duszność, świszczący oddech, nagłe osłabienie, a także pojawienie się bladych dziąseł lub drobnych wybroczyn na błonach śluzowych. Warto również odróżnić klasyczne kichanie od tak zwanego kichania wstecznego. Jest to gwałtowny, chrapliwy wdech przez nos, wywołany podrażnieniem błony śluzowej gardła i nosogardzieli. Choć dźwięk ten bywa dla opiekuna przerażający, sam w sobie jest niegroźny. Atak można złagodzić, delikatnie masując krtań psa, zasłaniając na ułamek sekundy jego nozdrza lub prowokując przełknięcie śliny. Jeśli epizody kichania wstecznego stają się częste i utrudniają psu normalne funkcjonowanie, niezbędne jest ustalenie ich przyczyny podczas wizyty kontrolnej.