Katalog przyczyn wywołujących ospałość jest niezwykle szeroki. Spadek formy może wynikać ze stosunkowo błahego powodu, takiego jak nieprzespana noc, ale bywa też objawem poważnych chorób ogólnoustrojowych. Do częstych powodów apatii należą infekcje wirusowe i bakteryjne układu pokarmowego, ból o różnym podłożu, rekonwalescencja po zabiegach chirurgicznych oraz mdłości. Niekiedy letarg pojawia się jako działanie niepożądane przyjmowanych leków, na przykład antybiotyków, które mogą podrażniać żołądek. W takich sytuacjach osłabienie może wynikać zarówno z samej leczonej infekcji, jak i z gorszego samopoczucia wywołanego terapią. Silny dyskomfort, rany na skórze czy powikłania po stanach zapalnych również skutecznie odbierają psu chęć do ruchu.

Warto wiedzieć, że letarg nie zawsze idzie w parze z całkowitą utratą łaknienia. Zdarza się, że osłabiony pies nadal chętnie zjada posiłki i pije wodę w standardowych ilościach. Sytuacja staje się bardziej alarmująca, gdy brakowi energii towarzyszą zaburzenia ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty lub biegunka. W takich przypadkach apatia może rozwijać się błyskawicznie na skutek odwodnienia oraz zaburzeń równowagi elektrolitowej. Podczas wywiadu w lecznicy lekarz weterynarii z pewnością zapyta o wszelkie wahania w ilości przyjmowanych płynów i pokarmu, dlatego warto dokładnie monitorować miski pupila.

Gdy pies wykazuje jedynie lekkie osłabienie, ale nie ma innych niepokojących objawów, pije wodę i nie wymiotuje, można przez kilka godzin uważnie go obserwować. Czasem organizm potrzebuje po prostu chwili na regenerację. Jeśli jednak stan apatii utrzymuje się dłużej niż dobę lub od początku towarzyszą mu inne symptomy chorobowe, wizyta w gabinecie weterynaryjnym jest koniecznością. Lekarz przeprowadzi pełne badanie kliniczne oraz zleci badania krwi, aby precyzyjnie ustalić źródło problemu. W opiece nad psem zawsze bezpieczniej jest skonsultować się ze specjalistą zbyt wcześnie niż przeoczyć rozwijające się schorzenie.