Wysoka temperatura w pomieszczeniu lub na zewnątrz ma bezpośredni wpływ na tempo oddechu młodego psa. Ziajanie i szybkie oddychanie to główne mechanizmy termoregulacji, za pomocą których pies oddaje nadmiar ciepła z organizmu. Szczenięta są szczególnie wrażliwe na przegrzanie i udar cieplny, dlatego w upalne dni należy zadbać o ich stopniowe schładzanie w cieniu, uruchomienie wiatraka lub klimatyzacji oraz nieprzerwany dostęp do świeżej wody. Początki w nowym domu wiążą się także z ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Rozłąka z matką i rodzeństwem z miotu oraz adaptacja do nieznanego środowiska wywołują stres i niepokój. W takich chwilach wzrasta poziom kortyzolu, co prowadzi do przyspieszenia akcji serca i tempa oddechów. Wraz z budowaniem poczucia bezpieczeństwa i wejściem w głęboką fazę snu, poziom stresu u pupila stopniowo opada, a oddech się wyrównuje.

Jeżeli wykluczono emocje, upał, niedawną zabawę oraz fazę snu z marzeniami sennymi, a liczba oddechów u śpiącego szczenięcia przekracza 30 na minutę i nie spada po upływie 10 do 15 minut, sytuacja wymaga bacznej uwagi. Choroby u młodych psów potrafią rozwijać się bardzo dynamicznie, dlatego szybka reakcja opiekuna ma kluczowe znaczenie. Niezwłocznej konsultacji weterynaryjnej wymagają sytuacje, gdy przyspieszonemu oddechowi towarzyszą inne niepokojące objawy kliniczne. Należą do nich między innymi głośny lub świszczący oddech, blade dziąsła, wyciek z nosa, kichanie, wyraźna osowiałość, brak apetytu, wymioty, ogólne osłabienie, powiększony lub bolesny brzuch oraz wszelkie przejawy dyskomfortu. Przed udaniem się do gabinetu weterynaryjnego warto nagrać krótki film przedstawiający oddychanie śpiącego psa, co ułatwi lekarzowi postawienie właściwej diagnozy.