Projektując kojec ogrodowy, należy zadbać o odpowiednią wysokość ścianek. Muszą one nie tylko powstrzymać psa przed przeskoczeniem, ale również uniemożliwić obcym zwierzętom przedostanie się do środka. Dotyczy to także psów ras miniaturowych, jeśli w okolicy pojawiają się nieproszeni goście. Doskonałym uzupełnieniem zewnętrznej zagrody jest zadaszenie, które chroni przed drapieżnymi ptakami oraz zapewnia psu niezbędny cień w słoneczne dni. Jeśli budujemy kojec dla szczenięcia, należy uwzględnić jego docelowy wzrost w dorosłości. Zagroda domowa powinna oferować znacznie więcej miejsca niż tradycyjna klatka kennelowa, aby pies mógł w niej nie tylko stać, leżeć czy swobodnie się obracać, ale przede wszystkim bawić się zabawkami. Odpowiednio duży metraż pozwala na wyraźne oddzielenie strefy odpoczynku od strefy wyznaczonej na toaletę dla szczeniąt.

Należy pamiętać, że kojec nigdy nie może zastępować psu bezpośredniego kontaktu z człowiekiem ani codziennych spacerów. Zbyt długie przebywanie w odosobnieniu prowadzi do frustracji, nudy oraz rozwoju niepożądanych nawyków, takich jak uciążliwe szczekanie, piszczenie czy gryzienie elementów konstrukcji. Zaleca się, aby jednorazowy czas pobytu czworonoga w zagrodzie wynosił maksymalnie od jednej do dwóch godzin. Przestrzeń kojca musi kojarzyć się wyłącznie z pozytywnymi emocjami, wypoczynkiem, smakołykami i bezpieczną zabawą. Zagroda nie może pełnić funkcji kary lub domowego więzienia, gdyż wywoła to u psa lęk oraz niechęć do opiekuna. W trakcie nadzorowanego czasu poza kojcem warto nagradzać pupila za spokojne i poprawne zachowanie.