Jednym z kluczowych efektów kynoterapii jest obniżanie stężenia kortyzolu, czyli głównego hormonu stresu. Jego długotrwały nadmiar w organizmie prowadzi do poważnych problemów zdrowotnych, w tym otyłości, cukrzycy czy chorób układu krążenia. Osoby mające stały kontakt ze zwierzętami wykazują znacznie niższe wskaźniki tego hormonu w porównaniu z osobami pozbawionymi takich relacji. Obecność psa terapeutycznego wykazuje również działanie przeciwbólowe. Zjawisko to zaobserwowano między innymi u dzieci po zabiegach chirurgicznych. Mali pacjenci uczestniczący w spotkaniach z czworonogami deklarowali odczuwanie mniejszego natężenia bólu podczas rekonwalescencji w porównaniu z dziećmi, które nie miały zapewnionego takiego wsparcia.

Psy terapeutyczne odgrywają nieocenioną rolę w pracy z dziećmi i dorosłymi w spektrum autyzmu. Bezwarunkowa akceptacja ze strony psa pomaga w budowaniu pewności siebie, ułatwia rozwijanie kompetencji społecznych oraz daje poczucie bezpieczeństwa w momentach przeciążenia sensorycznego. Czworonogi są z powodzeniem włączane w procesy integracji sensorycznej. Dla osób z ADHD pies staje się naturalnym regulatorem codziennego funkcjonowania. Konieczność pamiętania o stałych porach karmienia i spacerów pomaga we wdrażaniu i utrzymywaniu codziennej rutyny. Ponadto aktywność fizyczna z psem pozwala rozładować nadmiar energii, a obecność zwierzęcia sprzyja nawiązywaniu kontaktów z otoczeniem.

Zwierzę stanowi doskonały pomost w relacjach międzyludzkich, ułatwiając nawiązywanie kontaktów osobom zmagającym się z lękiem społecznym. Spacery czy wizyty na wybiegach dla psów naturalnie sprzyjają swobodnym rozmowom i integracji. W przypadku stanów depresyjnych kontakt z psem stymuluje wydzielanie oksytocyny, której niski poziom bywa powiązany z obniżeniem nastroju. Czworonóg daje bezwarunkową bliskość i poczucie emocjonalnej stabilności w trudnych chwilach. Może to stanowić cenne uzupełnienie standardowego leczenia oraz motywację do podejmowania codziennych aktywności.