Węch to dla psa najważniejszy zmysł służący do poznawania środowiska. Zanim noworodek przekroczy próg domu, warto przywieźć ze szpitala kocyk lub element ubranka noszony przez malucha. Przedstawienie psu tkaniny przesiąkniętej zapachem dziecka pozwala mu na spokojną analizę nowej woni w znajomym, bezpiecznym otoczeniu. Dzięki temu, w dniu faktycznego powitania, zapach noworodka nie będzie dla czworonoga całkowitą nowością.

Warto z wyprzedzeniem ustalić zasady dotyczące przebywania psa w pokoju dziecięcym lub w pobliżu łóżeczka. Jeśli pies ma mieć zakaz wstępu do wybranego pomieszczenia, naukę należy rozpocząć na kilka miesięcy przed porodem, stosując wyłącznie metody pozytywnego wzmacniania. Świetnym rozwiązaniem technicznym jest montaż bramki zabezpieczającej w drzwiach pokoju malucha. Pies widzi i słyszy opiekunów, jednak uczy się pozostawać po drugiej stronie, za co powinien być regularnie nagradzany smakołykami i pochwałami słownymi.

Powrót mamy ze szpitala wiąże się z dużymi emocjami, dlatego po wejściu do domu to inna osoba powinna trzymać noworodka na rękach. Mama może wówczas spokojnie i serdecznie przywitać się z psem, który z pewnością bardzo za nią tęsknił i może próbować skakać z radości. W codziennym życiu nie należy izolować czworonoga od dziecka, lecz mądrze włączać go w domową rutynę. Rzucanie psu przysmaków podczas karmienia, przewijania czy trzymania niemowlaka buduje u zwierzęcia silne, pozytywne skojarzenie z obecnością nowego domownika. Równie istotne jest zaspokajanie dotychczasowych potrzeb ruchowych i poświęcanie psu uwagi, aby nie poczuł się odrzucony.

Nawet najlepiej wyszkolony, łagodny i zrównoważony pies pozostaje zwierzęciem, które może zareagować w sposób nieprzewidywalny na gwałtowny ruch lub krzyk niemowlęcia. Pod żadnym pozorem nie wolno zostawiać dziecka i psa samych w jednym pomieszczeniu bez bezpośredniej kontroli dorosłego. Stały, aktywny nadzór to absolutna podstawa bezpieczeństwa, która chroni zarówno niemowlę, jak i samego psa.