Obecność ektopasożytów to kolejna powszechna przyczyna nagłych problemów ze skórą. Pchły, gromadzące się zazwyczaj u nasady ogona i w pachwinach, mogą wywołać alergiczne pchle zapalenie skóry, w którym nawet pojedyncze ukąszenie prowadzi do gwałtownego świądu i powstawania strupów. Z kolei mikroskopijne roztocza, w tym nużeńce i świerzbowce, wymagają dokładnej diagnostyki mikroskopowej zeskrobin naskórka. Podstawą ochrony psa powinna być całoroczna profilaktyka przeciwpasożytnicza w postaci obroży, kropel spot-on lub tabletek. Uszkodzona w wyniku drapania bariera naskórkowa stanowi otwartą bramę dla patogenów. Wtórne infekcje drożdżakowe, wywoływane głównie przez grzyby z rodzaju Malassezia, charakteryzują się ciemnym, tłustym wysiękiem i specyficznym, nieprzyjemnym zapachem. Zakażenia bakteryjne objawiają się natomiast krostami, sączącymi się rankami i strupami. Zupełnie inny przebieg ma dermatofitoza, zwana potocznie grzybicą strzygącą. Jest to choroba zakaźna, która objawia się charakterystycznymi, kolistymi wyłysieniami i może przenosić się na ludzi oraz inne zwierzęta domowe. W leczeniu wszelkich powikłań infekcyjnych niezastąpiona jest regularna szamponoterapia preparatami leczniczymi o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwgrzybiczym, przepisanymi przez specjalistę.

Zły stan skóry i sierści nie zawsze wynika z problemów dermatologicznych per se, lecz bywa objawem poważnych chorób układu dokrewnego. Niedoczynność tarczycy to zaburzenie metaboliczne, w przebiegu którego dochodzi do spowolnienia procesów odnowy komórkowej. U psów dotkniętych tym schorzeniem obserwuje się suchość naskórka, nadmierne łuszczenie, symetryczne wyłysienia na bokach ciała i ogonie, a także wyraźny spadek energii i skłonność do tycia. Wdrożenie codziennej suplementacji hormonami tarczycy pod kontrolą badań krwi pozwala w większości przypadków w pełni zregenerować szatę. Innym poważnym zaburzeniem endokrynologicznym jest nadczynność kory nadnerczy, znana jako zespół Cushinga. Nadmierne wydzielanie kortyzolu prowadzi do ścieńczenia skóry, powstawania zwapnień, nawracających infekcji bakteryjnych oraz utraty sierści. Psy zmagające się z tą chorobą wykazują wzmożone pragnienie, wilczy apetyt oraz charakterystyczny, powiększony i obwisły brzuch. Diagnostyka zespołu Cushinga wymaga specjalistycznych testów z krwi oraz badań obrazowych jamy brzusznej. Odpowiednio dobrana terapia farmakologiczna hamuje nadprodukcję hormonów i zapobiega dalszej degradacji struktur skóry.

U psów o rozjaśnionych odmianach barwnych, na przykład błękitnej lub płowej, występuje predyspozycja do łysienia z rozrzedzenia koloru, będącego formą dysplazji mieszków włosowych. W tej chorobie pigment odkłada się w łodydze włosa w sposób nieprawidłowy, co prowadzi do jego łamliwości i stopniowej, trwałej utraty owłosienia. Choć schorzenie to jest nieuleczalne, właściwa pielęgnacja przy użyciu łagodnych dermokosmetyków oraz podawanie preparatów wspomagających strukturę włosa, takich jak melatonina czy retinoidy, pomagają chronić odsłonięty naskórek przed wtórnymi infekcjami. Kolejną jednostką chorobową o podłożu immunologicznym i genetycznym jest zapalenie gruczołów łojowych. Proces zapalny prowadzi do niszczenia struktur odpowiedzialnych za natłuszczanie skóry, czego efektem jest silne łuszczenie, zbijanie się sierści w kępki oraz podatność na stany zapalne głowy i grzbietu. Pomocne bywa stosowanie kąpieli olejowych, preparatów nawilżających oraz leków modulujących układ odpornościowy w połączeniu z kwasami tłuszczowymi i witaminą A. Warto również pamiętać o dermatozie cynkozależnej, wynikającej z niedoboru cynku lub problemów z jego wchłanianiem. Objawia się ona rogowaceniem naskórka, powstawaniem grubych strupów wokół oczu i pyska oraz pękaniem opuszek łap. Wyrównanie diety za pomocą wysokiej jakości karmy i celowanej suplementacji pod okiem specjalisty pozwala na całkowite cofnięcie zmian skórnych.