Psy wykazują niezwykłą odporność na ból i rzadko manifestują dolegliwości stomatologiczne w sposób jednoznaczny dla opiekuna. W sporadycznych sytuacjach zwierzę może unikać twardych gryzaków lub ostrożnie żuć pokarm tylko jedną stroną pyska. W większości przypadków przewlekły stan zapalny rozwija się bez widocznych oznak cierpienia, a dopiero po usunięciu bolesnego zęba pies odzyskuje dawną witalność, co uświadamia właścicielowi skalę wcześniejszego problemu. Brak higieny i namnażające się w jamie ustnej bakterie stanowią zagrożenie dla całego ustroju. Toksyny bakteryjne oraz ogniska zapalne z tkanek przyzębia mogą przedostawać się do krwioobiegu, obciążając kluczowe narządy wewnętrzne, w tym przede wszystkim serce, nerki oraz wątrobę.