Psy tej rasy nie potrzebują częstych kąpieli, chyba że wyjątkowo mocno wybrudzą się podczas spaceru lub wymagają użycia preparatów przeciwpasożytniczych. Zbyt częsty kontakt z wodą i detergentami może zmyć naturalną warstwę lipidową, prowadząc do przesuszenia skóry i osłabienia właściwości ochronnych szaty. W standardowych warunkach wystarczy wykąpać psa raz na kilka miesięcy, stosując wyłącznie łagodne szampony przeznaczone dla psów. W przypadku osobników szczególnie aktywnych, które często brudzą się w terenie, kąpiel można przeprowadzać raz lub dwa razy w miesiącu. Po każdym myciu warto upewnić się, że gęsty podszerstek został dokładnie wysuszony.

Dbanie o zęby to niezwykle istotny element profilaktyki zdrowotnej, zapobiegający odkładaniu się kamienia nazębnego i chorobom przyzębia. Zęby cattle doga powinno się szczotkować minimum trzy razy w tygodniu przy użyciu pasty enzymatycznej dla zwierząt oraz szczoteczki nakładanej na palec. Przyzwyczajanie psa do tego zabiegu najlepiej rozpocząć od delikatnego masowania dziąseł pastą o atrakcyjnym dla niego smaku. Uszy szczeniąt są początkowo opadające, a z wiekiem stają się stojące. Niezależnie od ich ułożenia, wnętrze małżowiny wymaga regularnej kontroli i przecierania delikatnymi chusteczkami pielęgnacyjnymi kilka razy w tygodniu. Należy bezwzględnie unikać wlewania wody i szamponu do kanału słuchowego oraz zbyt głębokiego czyszczenia, aby nie doprowadzić do rozwoju infekcji bakteryjnych lub grzybiczych.

Krótka okrywa włosowa australian cattle doga zasadniczo nie wymaga strzyżenia. Jedynie w sporadycznych przypadkach można delikatnie wyrównać dłuższą sierść na klatce piersiowej lub ogonie, aby zachować estetyczną linię sylwetki. Dużo większej uwagi wymaga regularne przycinanie pazurów, które powinno odbywać się co kilka tygodni. U psów tej rasy pazury są zazwyczaj ciemne, co utrudnia dostrzeżenie silnie unaczynionej i unerwionej macierzy. Zabieg należy wykonywać ostrożnie, odcinając jedynie same końce za pomocą precyzyjnych cążek. W razie przypadkowego zacięcia krwawienie można szybko zatamować proszkiem hemostatycznym lub odrobiną skrobi kukurydzianej. W przypadku braku wprawy warto poprosić o pomoc lekarza weterynarii lub profesjonalnego groomera.