Największą pułapką w rozpoznawaniu raka pęcherza jest fakt, że jego symptomy do złudzenia przypominają powszechne dolegliwości urologiczne, takie jak kamica czy bakteryjne zapalenie pęcherza moczowego. Do typowych objawów należą trudności z oddawaniem moczu, bolesność, częstomocz oraz obecność krwi w moczu. Szczególną ostrożność należy zachować w sytuacji, gdy standardowa antybiotykoterapia nie przynosi trwałych rezultatów, a objawy infekcji stale powracają. Każda zmiana w częstotliwości mikcji lub pojawienie się krwi w moczu wymaga natychmiastowej wizyty w gabinecie weterynaryjnym w celu wykluczenia poważnych schorzeń układu moczowego.

Przełomem w onkologii weterynaryjnej stały się zaawansowane badania molekularne, takie jak test CADET Braf Mutation Assay. Narzędzie to opiera się na wykrywaniu w moczu specyficznej mutacji genu powiązanej bezpośrednio z rakiem przejściowokomórkowym i urotelialnym u psów. Wysoka czułość testu pozwala na zidentyfikowanie zmian nowotworowych na bardzo wczesnym etapie, na długo przed pojawieniem się widocznych symptomów klinicznych czy deformacji w obrazie USG. Badanie to pomaga również określić stopień zaawansowania choroby oraz ocenić skuteczność chemioterapii. W rzetelnej praktyce diagnostycznej test ten stosuje się jako uzupełnienie badania ogólnego moczu, posiewu oraz ultrasonografii jamy brzusznej, co pozwala lekarzowi weterynarii dobrać optymalny plan leczenia.

Chociaż nie ma całkowitej gwarancji uniknięcia choroby, odpowiednie działania profilaktyczne mogą znacząco zredukować ryzyko jej wystąpienia. Wskazane jest ograniczenie kontaktu psa z chemicznymi środkami ochrony roślin oraz dbanie o środowisko wolne od dymu papierosowego. Utrzymanie prawidłowej masy ciała, regularny ruch, higiena jamy ustnej oraz szybkie wygaszanie stanów zapalnych w organizmie to podstawowe filary psiego zdrowia. Wzbogacenie jadłospisu o bezpieczne dla psów warzywa podawane kilka razy w tygodniu może stanowić cenne wsparcie antyoksydacyjne, przy czym każdą modyfikację diety warto skonsultować ze specjalistą. W przypadku psów z ras predysponowanych, po ukończeniu 6 lub 8 roku życia zaleca się okresowe badania przesiewowe moczu. Odpowiedzialni hodowcy powinni z kolei wykluczać z rozrodu psy dotknięte tą chorobą i monitorować stan zdrowia potomstwa w starszym wieku, aby ograniczać przekazywanie predyspozycji genetycznych.