Pierwsza cieczka pojawia się, gdy suka osiągnie dojrzałość płciową, co zazwyczaj następuje w wieku około 6 miesięcy. Warto jednak pamiętać, że jest to wartość uśredniona i wiek ten może znacznie różnić się w zależności od rasy oraz indywidualnych predyspozycji psa. Niektóre suki przechodzą pierwszą ruję już w wieku 4 miesięcy, podczas gdy inne, zwłaszcza przedstawicielki dużych ras, mogą zacząć cieczkować dopiero między 18. a 24. miesiącem życia. Zdarzają się również tzw. "ciche cieczki", które mogą pozostać niezauważone przez właściciela (więcej na ten temat w dalszej części artykułu). Z perspektywy zdrowia i przyszłego miotu, nie zaleca się dopuszczania suki do rozrodu podczas pierwszej cieczki. Odpowiedzialni hodowcy, zgodnie ze standardami ZKwP, dbają o to, by suka była w pełni dojrzała fizycznie i psychicznie przed pierwszym kryciem.

Typowy cykl cieczki u suki trwa od 2 do 4 tygodni, ale ten okres może być zmienny w zależności od rasy, wieku oraz indywidualnych cech psa. Każda z faz cieczki (proestrus, estrus, diestrus) może trwać od kilku dni do kilku tygodni. W przeciwieństwie do ludzi, suki nie cieczkują co miesiąc. Średnio, cykle rui występują u nich dwa razy w roku, z przerwą około 7 miesięcy. Częstotliwość ta również bywa różna: * **Małe rasy:** Mogą cieczkować częściej, nawet 3-4 razy w roku (np. Chihuahua, nieraz już od 4. miesiąca życia). * **Duże rasy:** Często mają cieczkę rzadziej, raz, maksymalnie dwa razy w roku (np. Dog niemiecki), a pierwsza cieczka może pojawić się później (18-24 miesiące). * **Rasy specyficzne:** Niektóre rasy, jak Basenji czy Mastif Tybetański, cieczkują tylko raz w roku. * **Starsze suki:** Wraz z wiekiem cieczki mogą stawać się rzadsze i krótsze.

Nie, krwawienie to naturalny objaw pierwszej fazy cieczki (proestrus) i nie ma możliwości jego zatrzymania bez interwencji medycznej. Jeśli suka weszła w cykl rui, krwawienie jest nieodłącznym elementem tego procesu fizjologicznego. Jedynymi sposobami na uniknięcie cieczki, a tym samym krwawienia i innych uciążliwych objawów, są: * **Ciąża:** Suka będąca w ciąży (która trwa około 58-68 dni) nie wchodzi w kolejną ruję. * **Sterylizacja (kastracja):** Jest to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jajników (a zazwyczaj również macicy), co eliminuje produkcję hormonów odpowiedzialnych za cykl cieczki. W rzadkich przypadkach, jeśli po zabiegu pozostanie fragment tkanki jajnika, cieczka może sporadycznie wystąpić ponownie, jednak jest to sytuacja wyjątkowa.

Suka jest najbardziej płodna w fazie estrus (tzw. faza rui właściwej), która następuje po proestrus. W tym czasie jest gotowa do krycia, a jej organizm optymalnie przygotowany do zapłodnienia. Dopuszczenie do kontaktu z nieskastrowanym samcem w tym okresie bardzo prawdopodobnie skutkuje ciążą. Należy jednak pamiętać, że istnieje również ryzyko zajścia w ciążę w końcowej fazie cieczki, choć płodność jest wówczas mniejsza. Suka może zajść w ciążę wyłącznie w okresie cieczki. Ze względu na trudności w precyzyjnym określeniu momentu najwyższej płodności u niektórych suk, zaleca się stosowanie środków ostrożności przez cały rok, jeśli chcemy uniknąć niechcianej ciąży.

Po zakończeniu fazy estrus, u niektórych suk może wystąpić tzw. ciąża urojona (pseudociąża). Jest to stan fizjologiczny wywołany zmianami hormonalnymi, który może pojawić się nawet wtedy, gdy suka nie miała kontaktu z samcem ani nie zaszła w ciążę. Ciąża urojona nie musi występować po każdym cyklu i może pojawiać się nieregularnie. Jej objawy są bardzo zbliżone do tych występujących w prawdziwej ciąży i mogą obejmować: zachowania macierzyńskie (np. opieka nad zabawkami), budowanie gniazda, powiększenie sutków, produkcję mleka, a nawet skurcze przypominające fałszywy poród. W przypadku zauważenia takich objawów warto skonsultować się z weterynarzem.

Cicha cieczka to specyficzny rodzaj rui, podczas której zewnętrzne objawy są minimalne lub całkowicie niezauważalne. Może to sprawiać, że właściciel ma trudności z określeniem, kiedy dokładnie suka jest w cieczce. Suki w cichej cieczce mogą również wykazywać niewielkie zainteresowanie samcami, co dodatkowo utrudnia zidentyfikowanie cyklu. Problem ten jest szczególnie istotny, gdy chcemy uniknąć niechcianej ciąży. Ponieważ poleganie wyłącznie na widocznych objawach cieczki może być niewystarczające, w takich przypadkach (oraz gdy nie planujemy rozmnażania), zaleca się rozważenie sterylizacji suki. Jest to najpewniejsza metoda zapobiegania niechcianym miotom.

Sterylizacja, czyli kastracja samicy, to najskuteczniejsze i najbezpieczniejsze rozwiązanie dla właścicieli, którzy nie planują rozrodu swojego psa. Zabieg ten definitywnie eliminuje cykle rui, co przekłada się na brak krwawienia, ustąpienie niepożądanych zachowań związanych z cieczką (zarówno u suki, jak i u samców z jej otoczenia) oraz całkowicie wyklucza ryzyko niechcianej ciąży. Ponadto, sterylizacja przeprowadzona we właściwym czasie może znacząco zmniejszyć ryzyko wystąpienia poważnych chorób, takich jak ropomacicze czy nowotwory gruczołu mlekowego. Jest to odpowiedzialna decyzja, która zapewnia suce komfort i zdrowie na długie lata.