Każde wyjście na spacer, do lasu czy nawet do miejskiego parku wiąże się z ryzykiem kontaktu z pasożytami zewnętrznymi. Kleszcze są wektorami wielu niebezpiecznych schorzeń, które mogą prowadzić do ciężkich powikłań, a w skrajnych przypadkach nawet do śmierci zwierzęcia. Wśród najgroźniejszych chorób przenoszonych przez te pajęczaki wymienia się między innymi boreliozę oraz anaplazmozę. Diagnostyka tych dolegliwości bywa niezwykle trudna ze względu na niespecyficzne i zróżnicowane objawy, a sama terapia jest zazwyczaj długa i kosztowna. Czas reakcji ma kluczowe znaczenie. Bakterie wywołujące anaplazmozę mogą wniknąć do organizmu żywiciela już po około 12 godzinach od ukąszenia, z kolei patogeny odpowiedzialne za boreliozę potrzebują od 24 do 36 godzin. Z tego względu codzienne, dokładne przeglądanie sierści psa po każdym spacerze oraz niezwłoczne usuwanie znalezionych pajęczaków stanowi nieodzowny element ochrony, który znacząco obniża ryzyko transmisji chorób. Pchły stanowią równie poważne zagrożenie zdrowotne. Ich obecność wywołuje silny świąd, zaczerwienienie skóry, powstawanie strupów, a także miejscowe wyłysienia i stany zapalne zwane hot spotami. U psów ze skłonnością do alergii zaledwie jedno ukąszenie może wywołać gwałtowne alergiczne pchle zapalenie skóry (APZS). Ponadto pchły są powszechnym żywicielem pośrednim tasiemca. Pies, drapiąc się i wygryzając swędzące miejsca, może przypadkowo połknąć pasożyta, co prowadzi do infekcji przewodu pokarmowego. Przy masywnej inwazji pcheł, szczególnie u młodych lub osłabionych osobników, może dojść także do niebezpiecznej niedokrwistości spowodowanej utratą krwi.