Organizm psa radzi sobie z nadmiarem ciepła w bardzo ograniczonym stopniu. W przeciwieństwie do ludzi czworonogi nie pocą się całą powierzchnią ciała, a ich główne mechanizmy chłodzenia opierają się na ziajaniu, rozszerzaniu naczyń krwionośnych oraz w niewielkim stopniu na parowaniu wilgoci z okolic opuszek łap. Gdy temperatura wewnętrzna zwierzęcia przekracza 41 stopni Celsjusza, rozwija się niebezpieczny dla życia stan określany jako udar cieplny lub hipertermia. Zjawisko to postępuje gwałtownie, nierzadko w ciągu zaledwie kilku minut. Dochodzi do niego w sytuacji, gdy temperatura otoczenia przekracza zdolność organizmu do oddawania ciepła. Szczególnie zdradliwe są zamknięte przestrzenie pozbawione odpowiedniej wentylacji, takie jak wnętrza samochodów, oraz dni charakteryzujące się wysoką wilgotnością powietrza. Wraz ze wzrostem ciepłoty ciała następuje uszkodzenie tkanek, które może prowadzić do niewydolności wielonarządowej. Stopień powikłań zależy bezpośrednio od osiągniętej temperatury ciała oraz czasu ekspozycji na szkodliwe warunki.