Większość psów kojarzy lecznicę weterynaryjną z nieprzyjemnymi zapachami, obecnością innych zestresowanych zwierząt oraz bólem fizycznym. Gdy chory pies trafia do gabinetu, odczuwa dyskomfort, a konieczność wykonania zabiegu często łączy z osobą lekarza i samym miejscem. Z perspektywy psiej psychiki nagłe unieruchomienie, dotykanie wrażliwych miejsc czy ukłucie igłą bez wcześniejszego przygotowania to sytuacje zagrożenia życia, które wyzwalają reakcję walki lub ucieczki. Badania nad behawiorem zwierząt wykazują, że silny lęk, niepokój i stres nie tylko utrudniają przeprowadzenie procedury medycznej, ale mogą wywołać u psa długotrwałe urazy emocjonalne. Jedno negatywne doświadczenie z okresu szczenięcego potrafi ugruntować traumę na całe dorosłe życie. Z tego względu nowoczesna medycyna weterynaryjna odchodzi od siłowego przytrzymywania pacjentów na rzecz technik minimalizujących stres.