Niewątpliwą zaletą małych ras jest ich przewidywana długość życia, która często sięga nawet od 18 do 20 lat, co stanowi ogromną różnicę w porównaniu z psami ras olbrzymich, żyjącymi nierzadko poniżej dekady. Osiągnięcie tak sędziwego wieku wymaga jednak zbilansowanego żywienia, regularnej aktywności fizycznej, profilaktyki weterynaryjnej oraz terminowych szczepień. Kluczowym elementem opieki jest precyzyjne dawkowanie karmy. U psów miniaturowych zapotrzebowanie energetyczne jest niewielkie, a ich dzienne porcje wynoszą u niektórych ras zaledwie od pół do jednej szklanki suchej karmy. Z tego względu nawet kilka dodatkowych granulek podawanych regularnie może w skali roku doprowadzić do groźnej otyłości. Odmierzanie właściwych racji pokarmowych i codzienne spacery są fundamentem utrzymania prawidłowej masy ciała.

Drobne rozmiary czworonoga przekładają się na dużą wygodę funkcjonowania w mieszkaniu. Mały pies nie zajmuje całej kanapy tak jak przedstawiciele ras olbrzymich, a koszty jego utrzymania w zakresie zakupu karmy, przysmaków oraz części leków są zauważalnie niższe. Warto jednak pamiętać, że koszty ubezpieczenia czy ewentualnego szkolenia pozostają na zbliżonym poziomie bez względu na wagę psa. Możliwość łatwego podniesienia i przeniesienia pupila bywa niezwykle pomocna, na przykład w sytuacji, gdy pies zmęczy się podczas dłuższego spaceru lub wykazuje opór przed wejściem do gabinetu weterynaryjnego. Wśród miniaturowych czworonogów szczególną pozycję zajmuje chihuahua, osiągająca zaledwie około 20 centymetrów wysokości i wagę poniżej 2,7 kilograma, co czyni ją lżejszą od większości kotów domowych.

Wiele małych ras powstało wyłącznie z myślą o pełnieniu roli psów do towarzystwa. Z tego względu uwielbiają one spędzać czas na kolanach opiekuna i wymagają mniej intensywnego wysiłku fizycznego czy stymulacji umysłowej niż rasy pracujące. Z drugiej strony ich silna potrzeba bliskości sprawia, że bywają bardzo wymagające pod względem uwagi i są bardziej narażone na lęk separacyjny. Masa i gabaryty psa rzutują również na jego kontakty z innymi zwierzętami. Z racji swoich rozmiarów miniaturowy pies może stać się obiektem dominacji lub agresji ze strony większych psów, a nawet dużych kotów. Zapoznawanie zwierząt powinno przebiegać powoli, z zapewnieniem bezpiecznych stref ucieczki. Małe psy nie powinny także pozostawać bez bezpośredniego nadzoru w obecności przedstawicieli bardzo dużych ras.