Historia wyżła fryzyjskiego jest głęboko zakorzeniona w holenderskiej Fryzji, gdzie rasa ta była znana od wieków, prawdopodobnie wywodząc się od spanielopodobnych psów przywiezionych przez Hiszpanów. Psy podobne do dzisiejszych Stabijhounów pojawiały się już na XVII-wiecznych obrazach, czego przykładem są dzieła holenderskiego artysty Jana Steena. Pierwotnie używane podczas pieszych polowań na drobną zwierzynę, szczególnie ptactwo, były cenionymi psami wystawiającymi i aporterami. Ich wszechstronność doceniano również w gospodarstwach wiejskich, gdzie służyły jako skuteczni łapacze myszy, szczurów i kretów, a nawet w mniejszych typach ciągnęły wózki z mlekiem. Na początku XX wieku Stabijhouny były bliskie wyginięcia z powodu intensywnego krzyżowania z inną fryzyjską rasą - Wetterhounem. W 1938 roku grupa entuzjastów z Fryzyjskiego Związku Kynologicznego podjęła wysiłki mające na celu oczyszczenie i odbudowę obu ras w czystości genetycznej, co zaowocowało ich oficjalnym uznaniem w 1942 roku. Pierwszy oficjalny wzorzec rasy powstał 10 lutego 1944 roku. W 1947 roku powołano Holenderskie Stowarzyszenie Stabijhouna i Wetterhouna (NVSW), które do dziś reprezentuje interesy tych unikalnych fryzyjskich ras. Pomimo długiej historii, Stabijhoun pozostaje rasą stosunkowo rzadką poza Holandią, choć jej popularność wzrosła w niektórych krajach Europy i Ameryki Północnej.

Wyżeł fryzyjski to pies o złożonym, lecz zrównoważonym temperamencie. Jest z natury inteligentny, uczuciowy i oddany swojej rodzinie, dążący do zadowolenia opiekuna. Wyróżnia go duża łagodność i cierpliwość, co czyni go wspaniałym towarzyszem dla dzieci. Jednocześnie, Stabijhoun posiada wyraźną niezależność i bywa uparty, co wymaga konsekwentnego i cierpliwego podejścia w wychowaniu. W domu jest zazwyczaj cichy, ale bardzo czujny, co czyni go dobrym stróżem alarmującym. W stosunku do obcych może początkowo przejawiać ostrożność, ale rzadko bywa lękliwy czy agresywny, szybko akceptując nowe osoby. Silny instynkt myśliwski sprawia, że potrafi być bardzo zmotywowany do pracy w terenie.

Wyżeł fryzyjski jest generalnie uważany za rasę zdrową, co jest wynikiem odpowiedzialnych programów hodowlanych prowadzonych przez stowarzyszenia rasowe, takie jak NVSW. Mimo to, jak wiele ras, Stabijhouny mogą być podatne na pewne schorzenia. Do najważniejszych problemów zdrowotnych, które są monitorowane przez hodowców, należą padaczka (która historycznie była sporym wyzwaniem dla rasy), dysplazja stawów biodrowych i łokciowych (typowa dla ras średnich i większych), przetrwały przewód tętniczy (Patent Ductus Arteriosus - wrodzona wada serca) oraz dysfunkcja mózgowa. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania przesiewowe swoich zwierząt hodowlanych, aby minimalizować występowanie tych chorób, choć ich dziedziczność i przyczyny nie zawsze są jednoznaczne.

Wyżeł fryzyjski nie ma specjalnych wymagań żywieniowych i zazwyczaj dobrze funkcjonuje na wysokiej jakości karmie komercyjnej, zarówno suchej, jak i mokrej, dostosowanej do jego wieku (szczeniak, dorosły, senior), poziomu aktywności oraz stanu zdrowia. Alternatywnie, może być karmiony dietą przygotowywaną w domu, pod nadzorem weterynaryjnym, aby zapewnić odpowiednie zbilansowanie składników odżywczych i suplementację. Ważne jest monitorowanie wagi psa, ponieważ niektóre osobniki mają skłonność do tycia. Przysmaki mogą być pomocne w szkoleniu, ale ich nadmiar może prowadzić do otyłości. Psy aktywnie polujące lub intensywnie trenujące mogą potrzebować diety o zwiększonej kaloryczności. Świeża, czysta woda powinna być zawsze dostępna.

Pielęgnacja wyżła fryzyjskiego nie jest skomplikowana, a jego sierść jest uważana za "samooczyszczającą się" - po wyschnięciu brud i piasek zazwyczaj łatwo odpadają. Mimo to, wymaga regularnego szczotkowania, przynajmniej raz w tygodniu, aby usunąć martwe włosy i zapobiec powstawaniu kołtunów, szczególnie w miejscach o bogatszym owłosieniu, takich jak pióra na klatce piersiowej, szyi, udach (portki) oraz na ogonie i za uszami. Po spacerach, zwłaszcza w lesie, należy dokładnie sprawdzić sierść pod kątem gałązek, liści czy nasion, które mogły się w nią wplątać. Kąpiele są rzadko potrzebne; zazwyczaj wystarcza spłukanie wodą, a szampon stosuje się tylko w razie konieczności (np. po wytarzaniu się w czymś o silnym zapachu), używając delikatnych, neutralnych preparatów przeznaczonych dla psów. Warto regularnie kontrolować stan oczu i uszu, a także przycinać pazury, jeśli nie ścierają się naturalnie. U psów po kastracji podszerstek może się "rozkwitnąć", co wymaga nieco częstszego szczotkowania.

Wyżeł fryzyjski to rasa o umiarkowanie wysokim zapotrzebowaniu na ruch i aktywność fizyczną. Potrzebuje co najmniej jednej godziny intensywnego wysiłku dziennie, choć optymalnie powinien mieć zapewnione około dwóch godzin różnorodnych aktywności. Po odpowiednim wybieganiu w domu jest spokojny i zrelaksowany. Bardzo lubi biegać, pływać i aportować, co wynika z jego myśliwskiej natury - woda jest jego żywiołem. Ceni sobie również wyzwania umysłowe. Z tego powodu świetnie sprawdzi się w psich sportach, takich jak agility, tropienie użytkowe, obedience czy canicross. Zwykłe spacery wokół bloku to dla niego za mało; potrzebuje urozmaiconych terenów, gdzie może swobodnie eksplorować i wykorzystywać swój instynkt łowiecki. Należy pamiętać o jego silnym popędzie do pogoni za zwierzyną i rozkopywania nor, co może prowadzić do "demolowania" ogrodu, jeśli nie ma zapewnionej odpowiedniej stymulacji.

Stabijhoun jest psem inteligentnym, samodzielnym w myśleniu i szybko uczącym się, co czyni go bardzo podatnym na szkolenie. Jednakże jego niezależna natura i wrażliwa psychika wymagają konsekwentnego, ale delikatnego podejścia opartego na pozytywnych metodach wzmocnień i nagradzaniu za dobre zachowanie. Ostra lub twarda ręka w szkoleniu jest całkowicie niewskazana i może spowodować, że pies wycofa się, straci chęć do współpracy i przestanie wykonywać polecenia. Szkolenie należy rozpocząć wcześnie, już w wieku szczenięcym, skupiając się na wczesnej socjalizacji z różnymi ludźmi, psami i otoczeniem (np. w psich przedszkolach). Wyżeł fryzyjski lubi mieć "pracę" i wyzwania umysłowe, co sprawia, że treningi powinny być urozmaicone i stymulujące, np. poprzez naukę sztuczek, trening myśliwski czy psie sporty. Konsekwencja, cierpliwość i sprawiedliwość opiekuna są kluczowe dla wychowania zrównoważonego i szczęśliwego psa tej rasy.

Wyżeł fryzyjski nie jest rasą, która zdobyła szeroką popularność w przemyśle filmowym. Brak jest udokumentowanych, znaczących ról filmowych czy statusu "gwiazdy kinowej" dla przedstawicieli tej rasy.];