Historia rasy Kromfohrländer jest stosunkowo krótka i rozpoczęła się w Niemczech po II wojnie światowej. Za jej powstanie odpowiada Ilse Schleifenbaum, mieszkająca w okolicach Siegen. Jak głosi opowieść, pod koniec wojny pani Schleifenbaum znalazła bezpańskiego psa, terierowatego mieszańca o imieniu ,,Original Peter", który najprawdopodobniej był maskotką amerykańskich żołnierzy. Peter przypadkowo pokrył foksterierkę szorstkowłosą Fifi, należącą do sąsiadki. Wynikiem tego nieplanowanego skojarzenia były szczenięta o jednolitym wyglądzie, które urzekły Ilse Schleifenbaum. Postanowiła ona kontynuować hodowlę, dążąc do stworzenia nowej rasy o określonym typie. Przodkami Kromfohrländera byli zatem najprawdopodobniej foksterier szorstkowłosy i grand griffon vendéen (z którego typu pochodził Peter). Rasa została uznana na świecie w 1955 roku, po zaledwie około dziesięciu latach starannych prac hodowlanych, co jest niezwykle szybkim tempem jak na standardy kynologiczne. Nazwa rasy pochodzi od lokalnej nazwy ,,Krom Fohr" (co oznacza ,,krzywa bruzda"), odnoszącej się do pobliskich pól uprawnych.

Kromfohrländer to pies o inteligentnym, aktywnym i wrażliwym usposobieniu. Jest łatwy do przystosowania się do różnych warunków życia i niezwykle przywiązany do swojej rodziny, często wykazując silną więź z jedną osobą. Jest łagodnym i uroczym towarzyszem domowym, który chętnie uczestniczy w rodzinnych aktywnościach i zabawach. W stosunku do obcych bywa nieco zdystansowany i nieufny, szybko alarmując o ich obecności. Ma umiarkowany instynkt myśliwski, co odróżnia go od ras, od których się wywodzi. Agresja czy bojaźliwość są cechami niepożądanymi w tej rasie. Kromfohrländer bywa czujny i skory do szczekania na wszelkie podejrzane dźwięki.

Kromfohrländer jest generalnie uznawany za rasę zdrową i wytrzymałą, co jest dużą zaletą. Jednak, jak w przypadku każdej rasy, istnieje kilka predyspozycji do pewnych problemów zdrowotnych, które należy monitorować. Rasa ta ma stosunkowo małą pulę genetyczną, co wymaga odpowiedzialnej hodowli. Do najczęściej odnotowywanych problemów zdrowotnych należą dziedziczna hiperkeratoza opuszek łap (choroba skóry), choroba von Willebranda (zaburzenie krzepnięcia krwi), a także problemy autoimmunologiczne. Zwichnięcie rzepki i padaczka również bywają wspominane w kontekście predyspozycji tej rasy. Dostępne są testy DNA dla hiperkeratozy i choroby von Willebranda, co pozwala hodowcom na identyfikację nosicieli i eliminację ryzyka narodzin chorych szczeniąt. Regularne kontrole weterynaryjne i świadoma hodowla przyczyniają się do utrzymania dobrego zdrowia tej rasy.

Żywienie Kromfohrländera wymaga uwagi, ponieważ psy tej rasy bywają wybredne w kwestii jedzenia. Z uwagi na ich aktywny tryb życia, niezbędna jest wysokiej jakości, odpowiednio zbilansowana karma, dostosowana do wieku, poziomu aktywności i ewentualnych indywidualnych potrzeb psa. Kromfohrländery zazwyczaj nie mają tendencji do przejadania się, co pozwala na ewentualne żywienie ad libitum (czyli z dostępem do jedzenia przez cały czas), ale zawsze zaleca się konsultację z weterynarzem lub hodowcą w celu ustalenia optymalnego planu żywienia. Nie są szczególnie łakome, ale chętnie przyjmą smakołyki w ramach nagrody. Ważne jest, aby niezależnie od wybranej formy karmy (sucha, mokra, gotowana), była ona pełnowartościowa i dostarczała wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Należy zapewnić stały dostęp do świeżej wody.

Pielęgnacja Kromfohrländera nie jest szczególnie skomplikowana, ale wymaga regularności, zwłaszcza ze względu na dwie odmiany sierści. Odmiana szorstkowłosa, która jest bardziej powszechna, wymaga regularnego trymowania (ręcznego usuwania martwego włosa), co pozwala utrzymać jej właściwą strukturę i schludny wygląd. Strzyżenie maszynką jest niewskazane, ponieważ może zniszczyć strukturę sierści. Odmiana krótkowłosa (gładkowłosa) jest łatwiejsza w pielęgnacji i wystarczy jej regularne szczotkowanie, około dwa razy w tygodniu. Oba typy sierści charakteryzują się tym, że mało brudzą i nie mają intensywnego "psiego zapachu", co czyni je remarkably czystymi psami. Linienie jest umiarkowane. Ważna jest również regularna kontrola i przycinanie pazurów, ponieważ Kromfohrländery mogą być wrażliwe na ich dotyk.

Kromfohrländer to rasa aktywna i energiczna, która potrzebuje regularnej dawki ruchu i stymulacji. Mimo że uwielbia spędzać czas u boku swojego opiekuna, codzienne aktywności na świeżym powietrzu są dla niego koniecznością. Lubi długie spacery, zwłaszcza w naturalnym otoczeniu, gdzie może swobodnie biegać i eksplorować. Chętnie bawi się w aportowanie piłek czy innych zabawek. Są to psy skoczne i zwinne, które z łatwością odnajdują się w psich sportach, takich jak agility czy tropienie. Ważne jest, aby nie forsować intensywnych skoków przed osiągnięciem pełnej dojrzałości stawów (około 3. roku życia). Kromfohrländery preferują towarzystwo znanych sobie psów i ludzi, dlatego spacery w ruchliwych parkach dla psów, pełnych obcych czworonogów i nowych sytuacji, mogą nie być dla nich idealne.

Kromfohrländer jest psem bardzo inteligentnym, bystrym i chętnym do współpracy, co sprawia, że jest podatny na szkolenie, szczególnie w młodym wieku. Wykazuje dużą intuicję i chęć zadowolenia swojego opiekuna. W szkoleniu najważniejsze są cierpliwość i pozytywne metody, oparte na nagrodach. Ze względu na swoją wrażliwość, psy tej rasy nie reagują dobrze na ostre metody wychowawcze. Wczesna socjalizacja z różnymi ludźmi, miejscami i spokojnymi psami jest kluczowa, aby zminimalizować ich naturalną rezerwę wobec obcych. Mimo słabego instynktu łowieckiego, warto od szczenięcia uczyć przywołania, aby móc bezpiecznie puszczać psa luzem. Mogą odnosić sukcesy w sportach wymagających zwinności i precyzji, choć zajęcia wymagające dużej niezależności mogą stanowić większe wyzwanie.

Brak znanych informacji o znaczącej karierze rasy Kromfohrländer w filmach.];