Historia saluki sięga najdawniejszych cywilizacji, co czyni ją jedną z najstarszych ras psów na świecie, a niektórzy eksperci datują jej początki nawet na 7000 lat p.n.e. Wizerunki psów o charakterystycznej sylwetce charta perskiego odnaleziono w egipskich grobowcach sprzed 4000 lat (około 2100 r. p.n.e.), co świadczy o ich długiej i szlachetnej przeszłości. Saluki były niezwykle cenione przez faraonów, władców Bliskiego Wschodu i Azji, służąc jako wybitne psy myśliwskie, często współpracujące z sokołami przy polowaniu na zwinne gazele i zające. Ich wysoki status podkreśla fakt, że nierzadko były mumifikowane obok swoich królewskich panów. Rasa, jaką znamy dziś, w zadziwiająco dużym stopniu przypomina swoich starożytnych przodków pod względem wyglądu i charakteru. Zgodnie z tradycjami Bliskiego Wschodu, saluki nie były obiektem handlu, lecz cennymi darami, co przyczyniło się do ich szerokiego rozpowszechnienia na rozległych terytoriach i powstania różnorodnych typów rasy, dostosowanych do lokalnych warunków i rodzajów zwierzyny. Do Europy pierwsze saluki trafiły w średniowieczu, prawdopodobnie za sprawą krzyżowców, jednak większe zainteresowanie w Europie Zachodniej pojawiło się dopiero w XIX wieku. Angielski Kennel Club uznał rasę w 1874 roku, a pierwszy oficjalny wzorzec rasy, mający na celu objęcie wszystkich zróżnicowanych typów, powstał w Wielkiej Brytanii w 1923 roku. Amerykański Kennel Club uznał saluki w 1927 roku, a aktualny wzorzec FCI, przyjęty również przez Polski Związek Kynologiczny, opublikowano w 2000 roku.

Saluki to pies o godnym i dystyngowanym usposobieniu, który w stosunku do obcych zachowuje pewną rezerwę, ale nigdy nie jest lękliwy ani agresywny. Jest niezwykle inteligentny i cechuje go silna niezależność, co jest typowe dla chartów. W domowym zaciszu jest spokojny, łagodny i bardzo czuły wobec swojej rodziny, choć nie okazuje uczuć w natarczywy sposób. Lubi zabawę, ale na własnych zasadach i z dużą wrażliwością reaguje na przymus. Posiada silny instynkt łowiecki, co czyni go wybitnym myśliwym z wrodzoną potrzebą pogoni. Zrównoważony i ceniący swoją przestrzeń, saluki wymaga właściciela, który zrozumie jego specyficzny charakter i zapewni mu odpowiednią dawkę aktywności fizycznej i umysłowej.

Saluki to rasa generalnie zdrowa i odporna, ciesząca się długim i aktywnym życiem od szczenięctwa po starość. Nie oznacza to jednak, że są całkowicie wolne od pewnych predyspozycji zdrowotnych. Do najczęściej zgłaszanych problemów należą dysplazja stawów biodrowych oraz różnego rodzaju choroby oczu. U niektórych osobników mogą występować schorzenia serca, takie jak wady zastawek, arytmie czy powiększenie serca. Zdarzają się również pewne typy nowotworów, w tym naczyniakomięsaki, kostniakomięsaki, chłoniaki czy raki gruczołu mlekowego (którym można zapobiec poprzez wczesną sterylizację). Odnotowano także przypadki chorób autoimmunologicznych i zaburzeń krwi. Ze względu na budowę klatki piersiowej, saluki są narażone na wzdęcia i skręt żołądka, szczególnie przy intensywnej aktywności fizycznej tuż po jedzeniu - stan ten jest nagły i wymaga natychmiastowej interwencji weterynaryjnej.

Żywienie saluki powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku (szczeniak, dorosły, senior) i poziomu aktywności psa. Może to być zarówno dobra karma komercyjna, jak i dieta przygotowywana w domu pod nadzorem weterynarza. Saluki nie należą do psów bardzo wybrednych, ale też zazwyczaj nie są żarłokami, choć zdarzają się osobniki o zwiększonym apetycie, które mogą próbować podjadać z misek innych psów - w takich przypadkach zaleca się karmienie psów oddzielnie, aby zapobiec nadwadze. Ważne jest, aby monitorować wagę psa i w razie wątpliwości skonsultować dietę z weterynarzem. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej i czystej wody. Psy sportowe lub wystawowe mogą wymagać specjalistycznej diety, którą warto omówić z dietetykiem zwierzęcym.

Pielęgnacja saluki jest stosunkowo prosta i nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Rasa występuje w dwóch odmianach okrywy włosowej: długowłosej (z charakterystycznymi frędzlami na kończynach, uszach i ogonie) oraz krótkowłosej (gładkiej). Obie odmiany wymagają cotygodniowego szczotkowania, aby utrzymać sierść w dobrej kondycji i usunąć martwe włosy. W przypadku odmiany długowłosej, frędzle mogą wymagać nieco więcej uwagi, aby zapobiec plątaniu się i filcowaniu; niektórzy właściciele używają specjalnych opasek (snoodów), aby chronić uszy przed zabrudzeniem podczas jedzenia. Saluki są psami bardzo czystymi, słynącymi z braku typowego "psiego zapachu", co jest dużą zaletą. Kąpiele są potrzebne tylko wtedy, gdy pies jest wyraźnie brudny lub przed wystawą. Regularna kontrola i pielęgnacja zębów, uszu i pazurów jest również kluczowa dla utrzymania ogólnego zdrowia. Linienie u saluki jest umiarkowane.

Saluki to prawdziwy sportowiec, który ma ogromne zapotrzebowanie na ruch i intensywną aktywność fizyczną. Rasa ta uwielbia biegać i potrafi osiągać prędkości przekraczające 50 km/h, co jest zgodne z ich pierwotnym przeznaczeniem. Codzienne, długie i energiczne spacery, zawsze na smyczy, są absolutnie niezbędne, aby utrzymać psa w dobrej kondycji fizycznej i psychicznej. Saluki potrzebują również możliwości swobodnego biegania w bezpiecznym, dobrze ogrodzonym miejscu - pod żadnym pozorem nie należy spuszczać ich ze smyczy na nieogrodzonym terenie, ponieważ ich silny instynkt łowiecki może sprawić, że rzucą się w pogoń za każdym szybko poruszającym się obiektem, ignorując wołanie właściciela. Znudzone lub nieszczęśliwe saluki mogą wykazywać destrukcyjne zachowania, dlatego odpowiednia dawka ruchu i stymulacji umysłowej jest kluczowa. Doskonale sprawdzają się w sportach kynologicznych, takich jak coursing (gonitwy za sztucznym zającem), agility czy flyball, które zaspokajają ich naturalne potrzeby.

Szkolenie saluki wymaga cierpliwości, konsekwencji i pozytywnych metod, ponieważ są to psy inteligentne, ale jednocześnie niezależne i bardzo wrażliwe. Charty nie są rasą, która dąży do bezwarunkowego posłuszeństwa, a próby zastosowania siły lub presji mogą przynieść odwrotny skutek i zniszczyć zaufanie. Właściciel powinien być doświadczony, dobrze rozumieć specyfikę rasy i potrafić dostosować metody szkoleniowe do indywidualnych potrzeb psa. Wczesna socjalizacja z ludźmi, innymi psami i różnymi środowiskami jest kluczowa dla rozwoju zrównoważonego charakteru. Podstawowe szkolenie posłuszeństwa pomoże psu funkcjonować w domu i społeczności, a trening klatkowy jest zalecany dla bezpieczeństwa w domu i podczas podróży. Saluki doskonale reagują na wyzwania umysłowe i aktywności sportowe, takie jak coursing, które w naturalny sposób wykorzystują ich instynkty i inteligencję. Ważne jest, aby rozpocząć treningi w młodym wieku, np. przyzwyczajając psa do obcinania pazurów i szczotkowania zębów.

Saluki, choć niezwykle fotogeniczne i majestatyczne, rzadko pojawiały się w kinie w znaczących rolach. Ich arystokratyczny wygląd i dystyngowany charakter sprawiają, że są raczej symbolem elegancji i luksusu, niż gwiazdami kasowych produkcji filmowych. Brak danych wskazujących na znaczącą karierę tej rasy w filmach.];