Historia Gończego Halden sięga 1860 roku, kiedy to rolnik Hans Larsen Bisseberg z hrabstwa Ostfold w Norwegii zapoczątkował selektywną hodowlę psów gończych. Jego celem było stworzenie psa wytrzymałego i szybkiego, zdolnego do samodzielnej pracy w trudnym, zimnym norweskim terenie, tropiącego zwierzynę na długich dystansach. Rasa powstała w wyniku krzyżowania lokalnych gończych z importowanymi rasami, takimi jak angielski Harrier, Foxhound oraz Beagle. Początkowo nazywany "bisseberghund", a później "ankerstover", ostatecznie przyjął nazwę "Haldenstover" w 1938 roku, od miasta Halden, gdzie rasa była dalej rozwijana. Jego głównym przeznaczeniem była praca jako pies gończy, podążający za śladem samodzielnie, bez wsparcia sfory, co wymagało od niego niezwykłej samodzielności i wytrzymałości.

Gończy Halden to pies inteligentny i oddany, lecz o wyraźnie niezależnym charakterze, co jest typowe dla ras myśliwskich pracujących samodzielnie. W stosunku do swojego opiekuna potrafi być czuły i lojalny, jednak nie jest psem stworzonym do bycia typowym członkiem rodziny czy psem kanapowym. Ma silnie rozwinięty instynkt łowiecki i potrzebuje intensywnej aktywności. Jest nieufny wobec obcych, co w połączeniu ze skłonnością do szczekania czyni go dobrym stróżem. Jego uparty charakter wymaga konsekwentnego i stanowczego szkolenia, ale dzięki wrodzonej inteligencji szybko się uczy, pod warunkiem, że widzi sens wydawanych poleceń.

Gończy Halden to rasa generalnie zdrowa i odporna. Dzięki selekcji pod kątem wytrzymałości i funkcjonalności, psy te rzadko zapadają na choroby typowe dla wielu innych ras. Są dobrze przystosowane do trudnych warunków klimatycznych, odporne zarówno na niskie, jak i wysokie temperatury. Nie ma doniesień o szczególnych predyspozycjach do konkretnych schorzeń genetycznych. Kluczem do utrzymania ich w dobrej kondycji jest zapewnienie odpowiedniej dawki ruchu i właściwego żywienia.

Jako pies bardzo aktywny i wytrzymały, Gończy Halden wymaga diety wysokoenergetycznej, dostosowanej do jego poziomu aktywności fizycznej. Ważne jest, aby karma była pełnowartościowa, bogata w białko i tłuszcze, co wspiera jego umięśnione ciało i pomaga utrzymać kondycję. Rasa ta nie jest znana z alergii pokarmowych ani specjalnych wrażliwości, jednak zawsze należy obserwować reakcję psa na nową karmę. Z uwagi na to, że jest psem raczej łakomym, istotne jest kontrolowanie ilości podawanego pokarmu, aby uniknąć nadwagi, zwłaszcza jeśli poziom aktywności ulegnie zmniejszeniu. Przysmaki mogą być świetnym narzędziem w procesie szkolenia.

Sierść Gończego Halden jest krótka, szorstka, prosta i gęsta, z obfitym podszerstkiem, co zapewnia mu doskonałą ochronę przed zimnem i wilgocią. Pielęgnacja nie jest skomplikowana. Wystarczy regularne, cotygodniowe szczotkowanie, aby usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Linienie jest umiarkowane, więc codzienne sprzątanie sierści nie jest zazwyczaj konieczne. Ze względu na gęstą szatę i aktywność w terenie, po spacerach warto sprawdzić sierść pod kątem zabrudzeń, gałązek czy kleszczy, jednak sama struktura sierści nie sprzyja nadmiernemu zbieraniu brudu.

Gończy Halden to wulkan energii i pies stworzony do ruchu. Posiada ogromne zapotrzebowanie na aktywność fizyczną, wynikające z jego myśliwskiego przeznaczenia. Nie jest psem, który zadowoli się krótkimi spacerami na smyczy. Potrzebuje codziennych, długich i intensywnych aktywności, takich jak bieganie, tropienie, długie wędrówki po lesie czy spacery po otwartych terenach. Uwielbia biegać swobodnie i podążać za zapachami, dlatego idealnym właścicielem dla niego będzie myśliwy, sportowiec lub osoba prowadząca bardzo aktywny tryb życia, gotowa poświęcić wiele czasu na zaspokojenie jego potrzeb ruchowych.

Szkolenie Gończego Halden wymaga cierpliwości, konsekwencji i stanowczości ze strony przewodnika. Pies ten jest inteligentny i szybko się uczy, ale jego silna niezależność i instynkt myśliwski mogą sprawić, że bywa uparty. Kluczem do sukcesu jest wczesne rozpoczęcie socjalizacji, zarówno z ludźmi, jak i innymi psami, aby nauczyć go akceptowalnych zachowań. Niezwykle ważne jest również wczesne wpojenie nauki przywoływania, ze względu na jego skłonność do podążania za tropem i ucieczek. Pozytywne metody szkolenia, oparte na nagrodach (w tym przysmakach, na które jest raczej łakomy), przynoszą najlepsze rezultaty, wzmacniając więź z opiekunem i motywując psa do współpracy.

Brak informacji o znaczącej karierze filmowej czy głośnych rolach Gończego Halden. Rasa ta jest zbyt rzadka i niszowa, aby często pojawiać się w produkcjach kinowych czy telewizyjnych. Jej przeznaczenie jest ściśle związane z pracą myśliwską, a nie z rozrywką.];