Historia Gończego z Artois, nazywanego dawniej psem pikardyjskim, jest fascynującym świadectwem wytrwałości rasy i zaangażowania hodowców. Już za czasów francuskich królów Henryka IV i Ludwika XIII, czyli na przełomie XVI i XVII wieku, psy te były niezwykle cenione jako psy myśliwskie i bardzo poszukiwane. Ich reputacja była tak wysoka, że nawet autorzy epoki, tacy jak Selincourt, wyrażali podziw dla ich zdolności tropienia zająca, nawet godzinę po jego ruszeniu. Couteulx de Canteleu, w swoim francuskim podręczniku myśliwskim, również wychwalał te gończe, zauważając, że mimo licznych krzyżówek i trudności w znalezieniu psów czystej rasy, wciąż były jednymi z najlepszych do polowań na zające. Pod koniec XIX i na początku XX wieku podejmowano próby odtworzenia i ustabilizowania dawnego typu gończego artezyjskiego. M. Levoir w Pikardii bezskutecznie starał się przywrócić rasę, natomiast hodowca Mallard, aż do wybuchu I Wojny Światowej, był głównym hodowcą. Mimo że jego psy zdobywały liczne nagrody, nie zawsze w pełni odpowiadały typowi opisywanemu przez dawnych autorów. Po II Wojnie Światowej, Gończy z Artois został uznany za rasę wymarłą. Szczęśliwie, na początku lat siedemdziesiątych XX wieku, dzięki determinacji pana Audrechy"ego z Buigny les Gamaches w departamencie Somme oraz pani Pilat, rasa ta została z sukcesem odtworzona, odzyskując swoje miejsce wśród francuskich psów gończych.

Gończy z Artois to pies o złożonym temperamencie, który doskonale łączy cechy aktywnego myśliwego z łagodnym i czułym towarzyszem domowym. Jest to zwierzę silne, energiczne i niezwykle wytrwałe w pracy, z bardzo czułym węchem, co czyni go wybitnym psem gończym. W sforze współpracuje harmonijnie, wykazując się zrównoważeniem i posłuszeństwem. Poza aktywnością łowiecką jest psem pieszczochem, lojalnym i przyjaznym w stosunku do swojej rodziny, uwielbiającym zabawę, szczególnie te związane z tropieniem i szukaniem. Wobec nieznajomych zachowuje się raczej ufnie i towarzysko. Choć w pracy tryska energią, w domu potrafi być dość spokojny, pod warunkiem zaspokojenia jego potrzeb ruchowych i umysłowych. Jest też psem średnio niezależnym, co oznacza, że choć ceni sobie bliskość z człowiekiem, potrafi również zachować pewną autonomię.

Gończy z Artois jest rasą generalnie zdrową i wytrzymałą, co jest typowe dla psów użytkowych, hodowanych z myślą o sprawności fizycznej. Wzorzec rasy nie wskazuje na szczególne predyspozycje do konkretnych chorób genetycznych. Należy jednak pamiętać, że jako pies aktywny i o średniej budowie ciała, może być podatny na typowe dolegliwości dużych ras, takie jak dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, choć wzorzec nie wskazuje na to jako problem rasowy. Ważną kwestią zdrowotną jest ich podatność na udary cieplne, zwłaszcza podczas intensywnego wysiłku w wysokich temperaturach, ze względu na ich aktywność i gęstą sierść. Regularne kontrole weterynaryjne, odpowiednie żywienie i unikanie przegrzewania są kluczowe dla utrzymania ich w doskonałej kondycji.

Gończy z Artois, jako pies o wysokim poziomie energii i aktywności fizycznej, wymaga diety dostosowanej do jego potrzeb. Jest to rasa raczej łakoma, co może być pomocne w szkoleniu, ale jednocześnie wymaga kontroli porcji, aby zapobiec nadwadze, choć z uwagi na ich aktywność, skłonność do tycia nie jest duża. Najlepiej sprawdza się wysokiej jakości karma sucha lub mokra, bogata w białko i tłuszcze, dostarczająca niezbędnej energii. W przypadku psów pracujących lub uprawiających sporty, dieta może wymagać dodatkowych suplementów lub specjalistycznej karmy. Psy tej rasy zazwyczaj nie mają szczególnych wrażliwości pokarmowych ani skłonności do alergii, ale zawsze należy obserwować reakcję organizmu na nowe składniki. Regularne posiłki i stały dostęp do świeżej wody są niezbędne.

Pielęgnacja Gończego z Artois jest stosunkowo prosta i nie wymaga specjalistycznych zabiegów. Ich sierść jest krótka, gruba i płasko przylegająca, co sprawia, że jest łatwa w utrzymaniu czystości. Rasa ta linieje umiarkowanie, więc wystarczy regularne szczotkowanie, najlepiej raz na tydzień lub dwa, aby usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. W okresie wzmożonego linienia (wiosną i jesienią) częstotliwość szczotkowania może wymagać zwiększenia. Kąpiele są zalecane tylko wtedy, gdy pies jest naprawdę brudny, z użyciem łagodnych szamponów dla psów. Poza pielęgnacją sierści, należy regularnie kontrolować uszy (ze względu na ich długość są podatne na infekcje), przycinać pazury oraz dbać o higienę jamy ustnej. Ze względu na aktywny tryb życia, Gończy z Artois nie zbiera nadmiernie dużo brudu na spacerach, a krótką sierść łatwo jest oczyścić po powrocie do domu.

Gończy z Artois to pies niezwykle aktywny, o ogromnym zapotrzebowaniu na ruch i stymulację umysłową. Jest to rasa stworzona do pracy w terenie, co oznacza, że wymaga codziennych, długich i intensywnych spacerów, połączonych z możliwością swobodnego biegania. To nie jest pies kanapowy; potrzebuje wysportowanego właściciela, który będzie w stanie zaspokoić jego potrzeby. Idealnie sprawdzi się u osób uprawiających sporty takie jak canicross, bikejoring czy długie wędrówki. Gończy z Artois uwielbia biegać, tropić i eksplorować nowe zapachy. Brak odpowiedniej dawki ruchu i zajęć może prowadzić do frustracji, nudy i w konsekwencji do destrukcyjnych zachowań. Chętnie bawi się, zwłaszcza w zabawy związane z aportowaniem i szukaniem, co pozwala mu wykorzystać jego wrodzone instynkty.

Gończy z Artois to inteligentny i dość szybko uczący się pies, co czyni go podatnym na szkolenie, zwłaszcza gdy jest prowadzone w sposób konsekwentny i pozytywny. Jednakże, jako rasa myśliwska, może wykazywać pewną niezależność i upartość, szczególnie gdy podąża za intrygującym zapachem. Dlatego kluczowe jest rozpoczęcie socjalizacji i szkolenia już od wczesnego szczenięctwa. Opiekun powinien być pewny siebie, stanowczy, ale jednocześnie łagodny i cierpliwy. Szczególny nacisk należy położyć na naukę przywołania, ponieważ silny instynkt łowiecki może skłaniać psa do ucieczek za tropem. Gończy z Artois doskonale pracuje w sforze, co świadczy o jego zdolności do współpracy. Lubi wyzwania umysłowe i zadania, które angażują jego zmysł węchu, co można wykorzystać w treningu posłuszeństwa czy sportów węchowych.

Brak informacji o znaczącej karierze filmowej tej rasy. Gończy z Artois jest psem rzadkim i użytkowym, a jego obecność w kinie jest marginalna.];