Historia Chow Chowa sięga ponad dwóch tysięcy lat wstecz, a jego przodkowie byli obecni w Chinach już w czasach Dynastii Han (około 206 r. p.n.e.), co potwierdzają starożytne artefakty. Początkowo pełniły różnorodne funkcje: były psami stróżującymi, myśliwskimi (potrafiąc polować nawet na wilki), zaprzęgowymi, a także towarzyszami chińskiej arystokracji i cesarzy. Legendy mówią, że jeden z cesarzy Dynastii Tang w VIII wieku posiadał hodowlę liczącą aż 5000 Chow Chowów. Niestety, w trudniejszych czasach były również wykorzystywane jako źródło mięsa i futer, stąd jedna z ich dawnych nazw to "Edible Dog". Przez wieki Chiny pozostawały izolowane, dlatego Chow Chowowie byli nieznani poza Azją aż do początku XIX wieku. Do Europy, a konkretnie do Anglii, rasa dotarła wraz z brytyjskimi kupcami pływającymi na Daleki Wschód. Początkowo wystawiane w londyńskim zoo jako "Dzikie Psy z Chin", szybko zyskały uznanie, szczególnie po tym, jak jeden z nich trafił do królowej Wiktorii. W 1894 roku w Anglii ustanowiono pierwszy wzorzec rasy, a w 1903 roku Chow Chow został oficjalnie uznany przez American Kennel Club. Mimo współczesnych trendów hodowlanych, które czasami modyfikują niektóre cechy, dzisiejsze Chow Chowy wciąż bardzo przypominają swoje starożytne wizerunki.

Chow Chow to pies o godnym i poważnym usposobieniu, często opisywany jako powściągliwy i niezależny, co sprawia, że bywa porównywany do kota. Jest niezwykle lojalny i silnie przywiązany do swojej rodziny, ale nie jest wylewny w okazywaniu uczuć, ceniąc sobie raczej spokojne towarzystwo niż intensywne pieszczoty. Wobec obcych osób jest zazwyczaj nieufny, a nawet obojętny, co czyni go doskonałym psem stróżującym - nie jest szczekliwy, ale swoją postawą i rezerwą skutecznie odstrasza intruzów. Posiada silny charakter i dużą samodzielność, co wymaga od właściciela konsekwencji i cierpliwości w wychowaniu. Nie przepada za zbytnim wysiłkiem fizycznym ani za gwałtownymi zabawami, preferując spokojny tryb życia i odpoczynek. Jego inteligencja jest niekwestionowana, ale nie należy oczekiwać od niego ślepego posłuszeństwa - Chow Chow zazwyczaj najpierw zastanowi się, czy polecenie jest dla niego sensowne.

Chow Chowy są generalnie rasą o dobrym zdrowiu, jednak jak wiele ras, mogą być podatne na pewne dolegliwości. Do najczęściej występujących problemów należą schorzenia ortopedyczne, takie jak dysplazja stawu biodrowego i łokciowego, a także choroba zwyrodnieniowa stawów, która może dawać o sobie znać szczególnie w starszym wieku. Niektóre psy mogą mieć również przeprost stawów skokowych, co w rzadkich przypadkach prowadzi do problemów z poruszaniem się. Częstym problemem okulistycznym jest entropium, czyli podwinięcie powieki, które może powodować podrażnienie rogówki i wymaga interwencji chirurgicznej. Rasa ta bywa także podatna na różnego rodzaju alergie skórne, egzemy oraz inne choroby skóry, takie jak piodermia czy pęcherzyca. Ze względu na gęstą sierść i grubą skórę, Chow Chowy są wrażliwe na wysokie temperatury i wilgotność, co może prowadzić do udaru cieplnego, dlatego należy unikać intensywnego wysiłku w upalne dni. Regularne badania weterynaryjne, odpowiedzialna hodowla i odpowiednia pielęgnacja mogą pomóc w minimalizowaniu ryzyka tych schorzeń.

Żywienie Chow Chowa powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do jego wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Ze względu na potencjalną skłonność do alergii skórnych, wielu właścicieli decyduje się na diety niskozbożowe lub hipoalergiczne. Należy regularnie obserwować skórę psa pod kątem podrażnień, nawet przy niezmienionej karmie, gdyż producenci często modyfikują skład. W przypadku karmienia domowego, konieczne jest uzupełnianie diety o odpowiednie suplementy witaminowo-mineralne, szczególnie dla utrzymania zdrowej i obfitej szaty. Chow Chowy mają tendencję do tycia, dlatego ważne jest kontrolowanie ilości podawanego pokarmu i unikanie nadmiernych przysmaków. Psy tej rasy piją stosunkowo dużo wody, dlatego stały dostęp do świeżej wody jest absolutnie niezbędny, szczególnie w cieplejszych miesiącach. Z uwagi na ich skłonność do łakomstwa, jedzenie nie zawsze stanowi najlepszą motywację podczas szkolenia.

Pielęgnacja Chow Chowa, zarówno odmiany długowłosej, jak i krótkowłosej (pluszowej), jest dość wymagająca ze względu na ich obfitą, podwójną sierść. Regularne szczotkowanie jest kluczowe, aby zapobiegać kołtunieniu i utrzymać skórę oraz sierść w dobrej kondycji - co najmniej dwa razy w tygodniu, a w okresach linienia nawet codziennie. Przed szczotkowaniem zaleca się spryskanie sierści odżywką antystatyczną, aby zapobiec niszczeniu włosa. Kąpiele powinny odbywać się raz w miesiącu lub rzadziej, przy użyciu szamponów i odżywek niezmiękczających szaty. Proces suszenia jest czasochłonny i może trwać kilka godzin, wymaga użycia suszarki (najlepiej z chłodnym nawiewem), aby podszerstek został dokładnie wysuszony. W przypadku psów z fałdami skórnymi na głowie, należy je regularnie przecierać wilgotną szmatką, aby zapobiec podrażnieniom. Ważna jest również pielęgnacja oczu i uszu oraz regularne przycinanie pazurów. Odradza się stosowanie zwykłych taśmowych obroży i szelek, które mogą wycierać i niszczyć sierść - zaleca się skórzane szelki o okrągłym przekroju rzemienia. Sztuczne skracanie szaty jest niepożądane, dopuszczalne jest jedynie uporządkowanie włosów na łapach.

Chow Chow to pies o umiarkowanym zapotrzebowaniu na ruch, który nie jest typem sportowca ani zapalonego aportowicza. Zamiast intensywnych biegów, preferuje codzienne, spokojne spacery, które pozwalają mu na eksplorację otoczenia i utrzymanie dobrej kondycji fizycznej bez nadmiernego obciążenia. W zupełności wystarczą mu 3-4 krótkie, umiarkowane spacery dziennie. Mimo że w przeszłości bywał wykorzystywany do pracy, obecnie zdecydowanie woli wylegiwać się na kanapie niż aktywnie bawić się czy ćwiczyć sztuczki. Ze względu na gęstą sierść i wrażliwość na upały, należy unikać długich spacerów i intensywnej aktywności fizycznej w gorące dni, aby zapobiec przegrzaniu. Spokojne, wspólne aktywności budują więź z opiekunem, ale nie należy oczekiwać od Chow Chowa niepohamowanej radości z szalonych zabaw.

Szkolenie Chow Chowa to wyzwanie, które wymaga od właściciela dużej cierpliwości, konsekwencji i zrozumienia dla jego niezależnej natury. Jest to pies inteligentny, ale bywa uparty i często zastanawia się nad sensem wykonywania polecenia, co sprawia, że nie jest podatny na "ślepe posłuszeństwo". Kluczem do sukcesu jest wczesna socjalizacja szczenięcia - zapoznawanie go z różnymi ludźmi, zwierzętami i sytuacjami, aby zapobiec zdziczeniu i agresywnym zachowaniom. Szkolenie powinno opierać się wyłącznie na pozytywnych metodach wzmocnienia, pochwałach i nagrodach. Surowe traktowanie czy krzyki są absolutnie niewskazane, ponieważ mogą zniszczyć zaufanie i wzajemny szacunek, prowadząc do oporu psa. Konsekwencja w stawianiu wymagań, ale także umiejętność "odpuszczenia", gdy pies jest wyraźnie niechętny, jest niezbędna. Suczki bywają nieco łatwiejsze do ułożenia niż samce. Ze względu na ich silny temperament i potrzebę budowania relacji opartej na zaufaniu, Chow Chow nie jest zalecany dla początkujących właścicieli psów.

Chow Chow, ze swoim charakterystycznym, "lwiopodobnym" wyglądem i majestatyczną prezencją, wielokrotnie pojawiał się w produkcjach filmowych i telewizyjnych, choć rzadko odgrywał główne, tytułowe role. Jego unikalna estetyka sprawia, że jest doskonałym tłem lub elementem dodającym egzotyki scenom. Był widywany w różnorodnych gatunkach filmowych, od komedii po dramaty, często jako pies towarzyszący eleganckim lub ekscentrycznym postaciom, podkreślając ich indywidualizm. Mimo że nie stał się ikoną kina w stylu Lassie czy Rin Tin Tin, jego rozpoznawalność w popkulturze jest znacząca, a jego obecność na ekranie zawsze przyciąga uwagę.];