Historia rasy Chesapeake Bay Retriever jest ściśle związana z regionem Zatoki Chesapeake na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, skąd pochodzi jej nazwa. Początki rasy datuje się na przełom XVIII i XIX wieku, a jej formowanie się rozpoczęło od intrygującego wydarzenia. W 1807 roku, u wybrzeży stanu Maryland, rozbił się angielski statek. Na jego pokładzie znajdowały się dwa szczenięta rasy Newfoundland (lub St. John"s Water Dog), o imionach "Sailor" i "Canton", które zostały uratowane. Te psy, charakteryzujące się niezrównanymi zdolnościami do pracy w wodzie, stały się fundamentem dla nowej rasy. Aby udoskonalić ich umiejętności aportowania ptactwa wodnego w zimnych, często lodowatych wodach zatoki, krzyżowano je z lokalnymi psami myśliwskimi, prawdopodobnie z curly-coated retrieverami, irlandzkimi spanielami dowodnymi, a także coonhoundami. Celem hodowców było stworzenie psa o niezwykłej wytrzymałości, inteligencji, doskonałym węchu oraz unikalnej, wodoodpornej sierści, która chroniłaby go przed mrozem i wilgocią. Do 1878 roku, typ Chesapeake Bay Retrievera był już na tyle ugruntowany, że rasa została oficjalnie uznana przez American Kennel Club, będąc pierwszym retrieverem wyróżnionym tym zaszczytem. Mimo że nigdy nie stała się rasą masowo popularną, jej wyjątkowe cechy sprawiły, że do dziś jest cenionym psem użytkowym i lojalnym towarzyszem.

Chesapeake Bay Retriever to pies o bystrym i wesołym usposobieniu, charakteryzujący się wysoką inteligencją oraz niezwykłą lojalnością i czułością wobec swojej rodziny. Posiada silny instynkt pracy, odwagę i wytrzymałość, co czyni go doskonałym aporterem. Może wykazywać pewną niezależność i bywa nieco uparty, co wymaga konsekwentnego, ale pełnego szacunku szkolenia. Wobec obcych bywa zdystansowany lub uprzejmy, lecz nie wylewny, co w połączeniu z jego instynktem stróżującym czyni go dobrym psem alarmującym. Mimo swojej energii na zewnątrz, w domu, po odpowiedniej dawce ruchu, jest spokojny i zrównoważony.

Chesapeake Bay Retriever jest ogólnie uznawany za rasę zdrową i odporną, zdolną do pracy w trudnych warunkach. Jednak, jak w przypadku wielu dużych ras, istnieją predyspozycje do pewnych chorób genetycznych. Najczęściej występujące problemy zdrowotne to dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, dlatego odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania przesiewowe rodziców. Inną istotną kwestią są dziedziczne choroby oczu, zwłaszcza postępujący zanik siatkówki (PRA), w tym jego najczęstsza forma u tej rasy - PRCD (Progressive Rod-Cone Degeneration). Regularne badania okulistyczne u certyfikowanych weterynarzy okulistów oraz testy genetyczne dla psów hodowlanych minimalizują ryzyko wystąpienia tych schorzeń. Ważne jest także dbanie o higienę uszu, które należy regularnie sprawdzać pod kątem infekcji, oraz o zęby, szczotkując je regularnie pastą przeznaczoną dla psów.

Chesapeake Bay Retriever nie jest rasą szczególnie wrażliwą na rodzaj karmy, a jego żywienie powinno być oparte na wysokiej jakości pożywieniu. Dla psów aktywnych i o wysokim poziomie energii zalecane są karmy o zawartości białka wynoszącej co najmniej 20%. Właściciele mogą podawać zarówno gotowe karmy komercyjne, jak i posiłki przygotowywane samodzielnie, pamiętając o zbilansowanej diecie. Rasa ta jest znana z dużej łakomstwa, co sprawia, że łatwo może przybrać na wadze, jeśli nie zapewni się jej odpowiedniej ilości ruchu i będzie się nadmiernie ulegać pokusie podawania smakołyków. Smakołyki są pomocne w szkoleniu, ale powinny być dawkowane z umiarem. Należy unikać podawania resztek ze stołu, szczególnie gotowanych kości i pokarmów o wysokiej zawartości tłuszczu. Zawsze warto skonsultować dietę psa z weterynarzem, zwłaszcza w przypadku obaw dotyczących wagi lub specjalnych potrzeb żywieniowych.

Pielęgnacja Chesapeake Bay Retrievera jest stosunkowo nieskomplikowana, głównie ze względu na jego unikalną szatę. Sierść składa się z krótkiego, twardego włosa okrywowego i gęstego, wełnistego podszerstka, który jest naturalnie natłuszczony, co czyni ją niezwykle wodoodporną. Rasa linieje umiarkowanie, a cotygodniowe szczotkowanie jest zazwyczaj wystarczające, aby usunąć martwe włosy i utrzymać sierść w dobrym stanie, minimalizując jej osadzanie się w domu. Kąpiele nie są często wymagane, ponieważ naturalny tłuszcz chroni skórę i sierść, a nadmierne mycie może go zmyć. Na spacerach sierść Chessie nie zbiera dużej ilości brudu, co jest kolejną zaletą. Podobnie jak u wszystkich ras, regularne przycinanie pazurów jest kluczowe, aby zapobiec dyskomfortowi i problemom z chodzeniem czy bieganiem.

Chesapeake Bay Retriever to pies o bardzo wysokim zapotrzebowaniu na ruch i aktywność umysłową. Został stworzony do pracy i potrzebuje "zadania", aby czuć się spełnionym. Jest psem niezwykle aktywnym i wytrzymałym, uwielbiającym biegać, pływać i aportować. Idealnie nadaje się do długich wędrówek, biegania u boku roweru, a przede wszystkim do wszelkich form aktywności związanych z wodą. Chessie doskonale sprawdza się w psich sportach, takich jak posłuszeństwo (obedience), tropienie, agility, flyball, field trials czy dog dancing, a także w canicrossie. Codzienne, intensywne spacery i sesje zabaw, w tym rzucanie patyków czy piłki, są dla niego absolutną koniecznością. Pies, któremu nie zapewni się wystarczającej dawki ruchu i stymulacji umysłowej, może stać się sfrustrowany i przejawiać tendencje niszczycielskie w domu.

Szkolenie Chesapeake Bay Retrievera wymaga konsekwencji, cierpliwości i głębokiego zrozumienia specyfiki rasy. Są to psy inteligentne i chętne do pracy, jednak często opisywane są jako "mające własne zdanie" lub bywają uparte, co sprawia, że nie są polecane dla początkujących właścicieli. Wczesna socjalizacja z ludźmi, innymi psami i różnymi środowiskami jest absolutnie kluczowa, rozpoczynając od szczenięcych zajęć. Dzięki temu Chessie wyrośnie na dobrze zrównoważonego i pewnego siebie towarzysza. Pies ten jest niezwykle lojalny wobec swojego właściciela i zazwyczaj bardzo niechętnie wykonuje polecenia osób obcych, co jest ważne do zrozumienia podczas treningu grupowego. Metody szkoleniowe powinny być oparte na pozytywnym wzmocnieniu, szacunku i jasnych zasadach. Ich zamiłowanie do aportowania i wody może być wykorzystane jako motywacja. Potrzebują wyzwań umysłowych, a rutynowe, monotonne ćwiczenia mogą je nudzić.

W dostępnych danych nie ma informacji o znaczącej karierze filmowej rasy Chesapeake Bay Retriever ani o jej wybitnych rolach w produkcjach kinowych czy telewizyjnych. Jest to pies ceniony przede wszystkim za swoje cechy użytkowe i towarzyszące, a nie za występy na ekranie.];