Historia flat coated retrievera rozpoczyna się w połowie XIX wieku w Wielkiej Brytanii, w czasach rosnącego zapotrzebowania na wyspecjalizowane psy myśliwskie. Początkowo myśliwi preferowali wszechstronniejsze rasy takie jak pointery czy setery, jednak rewolucja przemysłowa i rozwój polowań z bronią palną stworzyły niszę dla psów zdolnych do efektywnego aportowania zwierzyny z lądu i wody. Rasa flat coated retriever, pierwotnie wykorzystywana do odnajdywania i przynoszenia ustrzelonego ptactwa wodnego oraz leśnego, szybko stała się ulubieńcem gajowych w Anglii. W procesie tworzenia tej rasy krzyżowano ze sobą psy nowofundlandzkie (szczególnie odmianę St. John"s Dog, będącą również przodkiem labradorów), setery, a także owczarki szkockie collie oraz spaniele wodne. Początkowo istniały dwie odmiany retrieverów - o sierści gładkiej lub falistej, oraz o sierści kręconej. To właśnie te z gładką lub falistą szatą dały początek flat coated retrieverom, które w 1864 roku zostały uznane za odrębną rasę i zaczęły być oceniane na wystawach. Kluczowymi postaciami w rozwoju rasy byli m.in. dr Bond Moore, który pracował nad ujednoliceniem umaszczenia, eliminując biały kolor, oraz Sewallis Evelyn Shirley, uważany za "ojca rasy". Jego hodowla w Ettington, bazująca na wybitnych psach takich jak Zelstone (protoplasta współczesnych linii), przyczyniła się do ukształtowania pożądanego wyglądu i temperamentu flatów, m.in. poprzez eliminację zbyt obfitego, seterowatego włosa. Pod koniec XIX wieku flaty były najpopularniejszymi retrieverami na Wyspach Brytyjskich. Ich elegancja, inteligencja i pasja do pracy zjednały im wielu zwolenników, również wśród brytyjskiej arystokracji. Jednak wkrótce ich miejsce zajęły labradory, uznawane za cięższe i lepiej przystosowane do pracy w zimnej wodzie. Popularność flatów zmalała, szczególnie w okresach wojen światowych, ale dzięki zaangażowaniu pasjonatów, takich jak Stanley O"Neill, rasa przetrwała i odzyskała swoje miejsce wśród cenionych psów myśliwskich i towarzyszących. W 1915 roku rasa została oficjalnie uznana w Stanach Zjednoczonych. Do Polski pierwsze flat coated retrievery dotarły w latach 90. XX wieku, sprowadzane głównie z Holandii, Danii i Czech.

Flat coated retriever to uosobienie radości i optymizmu, pies o pogodnym, czułym i niezwykle przyjaznym usposobieniu. Znany jest z entuzjastycznego machania ogonem, co doskonale odzwierciedla jego pozytywne nastawienie do świata. Jest to rasa inteligentna, chętna do współpracy i mocno przywiązana do swojej rodziny. Zachowuje szczenięcy temperament i skłonność do zabawy do późnej starości, co czyni go wspaniałym towarzyszem. Pomimo łagodności, flat jest pewny siebie i nie przejawia agresji, a do obcych ludzi podchodzi z ufnością. Jest również tolerancyjny wobec innych psów i zwierząt domowych.

Flat coated retrievery są ogólnie uznawane za rasę zdrową, jednak mają pewne predyspozycje do konkretnych schorzeń, z których największą bolączką jest podwyższona skłonność do nowotworów, często związana z osłabieniem układu odpornościowego. Ważne jest, aby potencjalni nabywcy szczeniąt pytali hodowców o historię zdrowotną przodków pod kątem występowania chorób nowotworowych. Poza tym, w rasie tej obserwuje się dysplazję stawów biodrowych i sporadycznie łokciowych, a także choroby oczu, takie jak postępujący zanik siatkówki (PRA) i jaskra. Mogą również występować problemy z wypadającą rzepką oraz nowotwory skóry. Ze względu na miłość do wody i częste kąpiele, flaci bywają podatni na nawracające zapalenia spojówek i uszu. Zdarza się również występowanie syndromu "końskiego ogona", czyli ostrego zapalenia mięśni ogona. Warto pamiętać, że psy tej rasy są dość odporne na ból i rzadko sygnalizują złe samopoczucie, dlatego właściciele powinni bacznie obserwować wszelkie zmiany w zachowaniu pupila. Flat coated retrievery dobrze znoszą niskie temperatury, ale są wrażliwe na upały, co wymaga ograniczenia aktywności w gorące dni.

Flat coated retriever ma zazwyczaj doskonały apetyt i nie jest szczególnie wymagający pod względem żywienia, co jednak niesie ze sobą ryzyko przekarmienia i otyłości. Kluczowe jest podawanie wysokiej jakości karmy, dostosowanej do wieku psa (szczeniak, dorosły, senior) oraz poziomu jego aktywności fizycznej. Dieta może opierać się na gotowych karmach suchych lub mokrych, a także na karmie przygotowywanej w domu (gotowanej lub surowej - BARF), zawsze jednak powinna być odpowiednio zbilansowana. Dzienną porcję pokarmu zaleca się podzielić na co najmniej dwa posiłki, aby zmniejszyć ryzyko skrętu żołądka, a po jedzeniu psu należy zapewnić co najmniej godzinny odpoczynek. Szczególną uwagę należy zwrócić na tempo wzrostu szczeniąt, które powinny rozwijać się powoli i nie przybierać nadmiernie na wadze. Wszelkie suplementy diety i dodatki powinny być wprowadzane wyłącznie po konsultacji z lekarzem weterynarii, zwłaszcza u psów młodych i w podeszłym wieku, które mogą potrzebować preparatów wspierających odporność. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja flat coated retrievera jest stosunkowo prosta i niewymagająca, ale regularna. Jego średniej długości, przylegająca sierść, która może być prosta lub lekko pofalowana, wymaga cotygodniowego szczotkowania. W okresach linienia, które zazwyczaj przypadają dwa razy w roku (wiosna i jesień), częstotliwość szczotkowania powinna być zwiększona. Sierść flata jest miękka i lekka, co sprawia, że choć wypada, jest stosunkowo łatwa do usunięcia z otoczenia. Do regularnego wyczesywania wystarczy zwykła szczotka oraz rzadki metalowy grzebień, który pomoże usunąć z sierści wszelkie zanieczyszczenia, takie jak rzepy czy nasiona, szczególnie po spacerach w terenie. Kąpiele psa powinny odbywać się w miarę potrzeby, przy użyciu szamponu dla psów - można stosować szampony dla psów szorstkowłosych (aby utwardzić sierść) lub dla długiej szaty. Po kąpieli warto zastosować odżywkę antystatyczną, a w przypadku przesuszonej sierści - preparat nawilżający, np. z olejkiem norkowym. Jeśli pies często pływa w czystej wodzie, domowe kąpiele można ograniczyć. Najlepiej pozwolić sierści wyschnąć naturalnie, unikać suszenia suszarką, by nie przesuszyć włosa. Oprócz pielęgnacji sierści, należy regularnie sprawdzać i czyścić uszy psa (zwłaszcza po kąpielach), kontrolować stan oczu, regularnie przycinać pazury (jeśli pies sam ich nie ściera) oraz dbać o higienę jamy ustnej poprzez częste szczotkowanie zębów. Przed wystawami może być wymagana delikatna korekta szaty za pomocą nożyczek degażówek, aby podkreślić elegancką sylwetkę, jednak sierść powinna zawsze wyglądać naturalnie. Flat coated retrievery, ze względu na zamiłowanie do natury i wody, często wracają ze spacerów z zabrudzoną sierścią.

Flat coated retriever to rasa o bardzo wysokim zapotrzebowaniu na ruch i aktywność fizyczną, nie jest to pies kanapowy. Jako pies myśliwski, został stworzony do intensywnej pracy w terenie i potrzebuje codziennie co najmniej dwóch godzin solidnego wysiłku fizycznego, najlepiej połączonego z ćwiczeniami umysłowymi. Psy tej rasy uwielbiają biegać, aportować (zarówno z lądu, jak i z wody) i pływać - dostęp do wody to dla nich prawdziwa gratka. Brak odpowiedniej dawki ruchu i stymulacji umysłowej może prowadzić do frustracji, nudy, a w konsekwencji do destrukcyjnych zachowań w domu, takich jak niszczenie przedmiotów czy nadmierne domaganie się uwagi. Flaty doskonale sprawdzają się w różnego rodzaju psich sportach, takich jak agility, obedience, tropienie, dogtrekking, a nawet taniec z psem. Są również wykorzystywane w ratownictwie, dogoterapii czy jako asystenci osób niepełnosprawnych. Z racji długo utrzymującego się szczenięcego temperamentu, flaty chętnie angażują się w zabawy, lubią rzucanie patyczków i piłek, co zaspokaja ich naturalny instynkt aportowania. Ważne jest, aby nie forsować szczeniąt nadmiernym wysiłkiem fizycznym (np. gwałtownymi skokami czy długimi biegami) w okresie intensywnego wzrostu, zamiast tego preferując zabawy w wodzie i poszukiwanie przedmiotów.

Flat coated retriever to pies niezwykle inteligentny, bystry i chętny do nauki, co sprawia, że jest generalnie łatwy w szkoleniu. Jego wrodzona chęć do zadowalania opiekuna oraz doskonała pamięć są dużymi atutami. Jednakże flaci są również wrażliwi i nie reagują dobrze na ostre korekty czy przymus, który może sprawić, że pies zamknie się w sobie. Najlepsze efekty przynosi szkolenie oparte na pozytywnych wzmocnieniach, nagrodach i cierpliwości. Ze względu na swój szczenięcy temperament, który utrzymuje się do późnej starości, a także tendencję do szybkiego nudzenia się, trening powinien być urozmaicony, angażujący i pełen wyzwań umysłowych. Przewodnik musi wykazać się konsekwencją i zaangażowaniem, jednocześnie pamiętając, że flaty, choć inteligentne, bywają też niesforne i mogą próbować wykonywać polecenia "po swojemu". Wczesna socjalizacja jest absolutnie kluczowa dla tej rasy. Szczenięta należy zabierać w różne miejsca, zapewniać im kontakt z różnymi ludźmi, dźwiękami i innymi psami, a zajęcia w psim przedszkolu są doskonałym wstępem do dalszego szkolenia. Wychowanie powinno być łagodne, ale stanowcze i konsekwentne, z jasno wyznaczonymi zasadami. Należy uważać, aby nie karać psa za naturalne dla retrieverów noszenie przedmiotów w pysku, gdyż może to negatywnie wpłynąć na ich pasję do aportowania.

Flat coated retriever nie miał wielu znaczących ról filmowych, przez co nie jest tak rozpoznawalny na ekranie jak niektóre inne popularne rasy. Jego wizerunek często pojawia się w kontekście dokumentów o psach myśliwskich czy programach o psich sportach, gdzie demonstruje swoje umiejętności i pogodny charakter.];