Historia foxhounda amerykańskiego jest nierozerwalnie związana z początkami Stanów Zjednoczonych i pasją do polowań na lisa, którą kultywowali zamożni plantatorzy Wirginii, wzorując się na brytyjskich elitach. Kluczową postacią w rozwoju rasy był George Washington, który, choć uważał się za Anglika, aktywnie angażował się w hodowlę psów gończych w swojej posiadłości Mount Vernon. Washington utrzymywał sfory psów wywodzących się z importowanych angielskich foxhoundów, a następnie uszlachetniał je, krzyżując z francuskimi psami gończymi, które otrzymał od swojego przyjaciela, Markiza de Lafayette. Choć nie był jedynym twórcą rasy, jego wkład był znaczący. Inne wpływowe rodziny założycielskie Ameryki również przyczyniły się do jej kształtowania. W czasach postkolonialnych, zwłaszcza na południu kraju, rasa była dalej udoskonalana, co doprowadziło do wyraźnego odróżnienia foxhounda amerykańskiego od jego angielskiego kuzyna - wyróżniał się dłuższymi i smuklejszymi kończynami oraz lekko wysklepionym lędźwiem. Aż do Wojny Secesyjnej, polowanie na lisa ze sforą gończych było główną rozrywką amerykańskiej arystokracji. Dziś Foxhound amerykański jest oficjalnym psem stanowym Wirginii, a jego historia jest świadectwem amerykańskiego dziedzictwa i tradycji myśliwskich.

Foxhound amerykański to pies o złożonym temperamencie, który łączy w sobie łagodność i oddanie wobec swojej rodziny z silną niezależnością i uporem typowym dla ras gończych. W domu jest zazwyczaj towarzyski, spokojny i dobrze dogaduje się z dziećmi oraz innymi psami, z którymi świetnie czuje się w sforze. Jest to jednak pies stworzony do pracy i podążania za zapachem, co sprawia, że na zewnątrz staje się niezwykle skoncentrowany na tropieniu, ignorując często polecenia. Wykazuje pewną nieufność wobec obcych, co w połączeniu z donośnym głosem czyni go dobrym, choć nie agresywnym, stróżem. Jego wysoki poziom energii i potrzeba stymulacji sprawiają, że bez odpowiedniej dawki ruchu i zajęć może stać się sfrustrowany i wykazywać destrukcyjne zachowania.

Foxhound amerykański jest generalnie rasą o dobrym zdrowiu i dużej wytrzymałości, co wynika z jego przeznaczenia do intensywnej pracy. Niemniej jednak, jak w przypadku wielu ras, istnieją pewne schorzenia, na które mogą być bardziej podatne. Należą do nich przede wszystkim dysplazja stawów biodrowych, choć nie jest to powszechny problem w stopniu przewlekłym. Ze względu na długie, wiszące uszy, foxhoundy są również podatne na infekcje uszu, dlatego wymagają regularnego sprawdzania i czyszczenia. Rzadszym, ale występującym problemem jest trombocytopatia, czyli zaburzenie krzepnięcia krwi spowodowane nieprawidłowym funkcjonowaniem płytek krwi, co może prowadzić do nadmiernego krwawienia nawet przy drobnych urazach. Odpowiedzialni hodowcy badają swoje psy pod kątem tych schorzeń, aby minimalizować ryzyko ich przekazywania. Regularna higiena jamy ustnej również przyczynia się do ogólnego dobrego stanu zdrowia.

Foxhound amerykański, jako pies aktywny i o dużym zapotrzebowaniu energetycznym, powinien być karmiony wysokiej jakości karmą, dostosowaną do jego wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Rasa ta ma tendencję do nadmiernego łakomstwa i łatwego przybierania na wadze, dlatego kluczowe jest kontrolowanie ilości podawanego pokarmu. Zaleca się karmienie dorosłego psa dwa razy dziennie, w odmierzonych porcjach, zamiast swobodnego dostępu do karmy przez cały dzień. Smakołyki mogą być użyteczne w szkoleniu, ale ich nadmierne podawanie może prowadzić do otyłości. Ważne jest również, aby zawsze zapewnić psu dostęp do świeżej i czystej wody. Wszelkie zmiany w diecie lub obawy dotyczące wagi psa należy konsultować z lekarzem weterynarii.

Sierść foxhounda amerykańskiego jest krótka, twarda i przylegająca do ciała, co stanowi doskonałą ochronę przed zaroślami i niepogodą podczas polowań. Ta praktyczna struktura sprawia, że pielęgnacja jest niezwykle prosta i niewymagająca. Zazwyczaj wystarczy krótkie, cotygodniowe szczotkowanie za pomocą szczotki z włosia, gumowej rękawicy do pielęgnacji lub specjalnej rękawicy typu "hound glove", aby usunąć luźne włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Foxhoundy nie wymagają częstych kąpieli - należy je kąpać tylko wtedy, gdy się zabrudzą podczas aktywności na zewnątrz. Rasa ta linieje umiarkowanie. Ponadto, regularne przycinanie pazurów jest niezbędne, aby zapobiec ich przerostowi i dyskomfortowi u psa. Długie, wiszące uszy wymagają regularnego sprawdzania i czyszczenia, aby zapobiegać infekcjom.

Foxhound amerykański to kwintesencja psa aktywnego, stworzonego do wielogodzinnego pościgu za zwierzyną. Jego zapotrzebowanie na ruch jest bardzo wysokie i absolutnie kluczowe dla jego dobrego samopoczucia psychicznego i fizycznego. Pies tej rasy potrzebuje co najmniej jednej, a najlepiej dwóch godzin intensywnego wysiłku każdego dnia. Jeśli nie otrzyma odpowiedniej dawki aktywności, może stać się znudzony, sfrustrowany i wykazywać destrukcyjne zachowania. Foxhoundy uwielbiają długie spacery, bieganie, wędrówki, a także aportowanie i zabawy wymagające użycia nosa. Ze względu na silny instynkt łowiecki i skłonność do podążania za zapachem, powinny być spuszczane ze smyczy tylko w bezpiecznie ogrodzonych miejscach; podczas spacerów w otwartym terenie zawsze należy je prowadzić na smyczy. Doskonale odnajdują się w psich sportach, takich jak tropienie, agility czy coursing, które angażują zarówno ich ciało, jak i umysł. Nie jest to pies kanapowy i nie zadowoli się krótkimi wyjściami wokół bloku.

Szkolenie foxhounda amerykańskiego wymaga cierpliwości, konsekwencji i zrozumienia jego niezależnej i czasami upartej natury, typowej dla psa gończego. Jest to rasa inteligentna, ale nie zawsze chętna do bezwarunkowego posłuszeństwa, zwłaszcza gdy na horyzoncie pojawia się intrygujący zapach. Zaleca się wczesne rozpoczęcie szkolenia posłuszeństwa, najlepiej w formie zajęć grupowych, które pomogą również w socjalizacji z innymi psami i ludźmi. Foxhoundy wychowane w domu są zazwyczaj łagodne, oddane i dobrze dogadują się z dziećmi. Jednak ze względu na ich silny instynkt łowiecki, mogą nigdy nie być całkowicie bezpieczne do spuszczania ze smyczy poza ogrodzonym terenem - ich nos potrafi wprowadzić je w kłopoty. Kluczem do sukcesu jest pozytywne wzmocnienie i nagradzanie, a także zapewnienie wystarczającej ilości ruchu, ponieważ pies, który ma niezaspokojone potrzeby ruchowe, będzie mniej podatny na szkolenie i może rozwijać niepożądane zachowania. Są to psy, które lubią wyzwania, zwłaszcza te związane z użyciem węchu.

Foxhound amerykański, choć jest rasą o bogatej historii i charakterystycznym wyglądzie, nie zdobył dużej popularności jako "gwiazda filmowa". Jego role w kinie są raczej marginalne lub epizodyczne, rzadko obejmując główne postacie. Pies tej rasy jest bardziej kojarzony z autentycznym obrazem amerykańskiej wsi i tradycji łowieckich, niż z błyszczącymi produkcjami Hollywood. W przeciwieństwie do niektórych bardziej rozpoznawalnych ras, foxhound amerykański nie ma na swoim koncie znaczących, pamiętnych występów w popularnych filmach czy serialach, które przyczyniłyby się do jego szerokiej rozpoznawalności poza kręgami miłośników psów gończych.];