Historia Border Terriera sięga XVIII wieku i jest nierozerwalnie związana z górzystymi terenami pogranicza angielsko-szkockiego, znanego jako Borders. W tym surowym regionie lokalni farmerzy i pasterze potrzebowali psa, który skutecznie chroniłby ich stada przed sprytnymi i silnymi lisami, często chowającymi się w norach. W odpowiedzi na te potrzeby wyhodowano teriera, który musiał spełniać dwa kluczowe wymagania: być wystarczająco szybkim, aby nadążyć za konnymi myśliwymi i sforami gończych, a jednocześnie na tyle małym i zwinny, by wcisnąć się do lisiej nory i zmusić drapieżnika do ucieczki. Przodkowie Border Terriera byli wytrwałymi, energicznymi i niezłomnymi psami o szorstkiej, odpornej na warunki atmosferyczne sierści, która chroniła je przed deszczem, mgłą i trudnym terenem. Wczesne nazwy rasy, takie jak Reedwater Terrier czy Ullswater Terrier, odzwierciedlały miejsca ich pochodzenia. To właśnie w Northumberland, najbardziej wysuniętym na północ hrabstwie Anglii, rasa zyskała swoją trwałą reputację jako wybitny łowca lisów, często pracujący w harmonii z innymi psami myśliwskimi, co wyróżniało go spośród wielu terierów o bardziej samotniczym usposobieniu. Polowania z Border Terrierami na pograniczu miały charakter użytkowy, różniąc się od widowiskowych polowań na bogatych posiadłościach. Pod koniec XIX wieku Border Teriery zaczęły pojawiać się na wystawach rolniczych, a w 1920 roku rasa została oficjalnie uznana przez brytyjski Kennel Club. W 1930 roku American Kennel Club również uznał Border Terriera. Co ciekawe, w przeciwieństwie do wielu ras, których wygląd zmieniał się pod wpływem mody wystawowej, hodowcy Border Terrierów konsekwentnie dążyli do zachowania pierwotnego typu, zdrowia i psychiki psa pracującego, co sprawiło, że rasa pozostała wierna swoim korzeniom.

Border Terrier to pies o odważnym i energicznym temperamencie, który doskonale łączy cechy nieustraszonego teriera pracującego z łagodnym i czułym towarzyszem domowym. Jest plastyczny, radosny i pełen zapału do życia. Choć w terenie potrafi być "twardy jak gwóźdź" i wykazuje silny instynkt łowiecki, w domowym zaciszu staje się oddanym członkiem rodziny. Cechuje go pewna niezależność, co jest dziedzictwem jego przeszłości jako psa, który musiał samodzielnie podejmować decyzje w norze, jednak równocześnie jest inteligentny i chętny do współpracy z człowiekiem. Ważne jest wczesne socjalizowanie i konsekwentne szkolenie, aby jego pewność siebie nie przerodziła się w upartość. Generalnie dobrze dogaduje się z innymi psami, choć zdarzają się wyjątki, zwłaszcza w przypadku samców tej samej płci, które mogą wchodzić w konflikty.

Border Terrier jest generalnie uznawany za rasę zdrową i wytrzymałą, co jest wynikiem jego użytkowego pochodzenia i odpowiedzialnej selekcji hodowlanej. Mimo to, jak w przypadku wszystkich ras, mogą występować pewne predyspozycje do określonych schorzeń. Do najczęściej wymienianych problemów zdrowotnych, na które odpowiedzialni hodowcy badają psy, należą dysplazja stawów biodrowych, postępujący zanik siatkówki (PRA), młodzieńcza zaćma, a także problemy z sercem i napady padaczkowe. Sporadycznie zdarza się również zwichnięcie rzepki kolanowej. Border Teriery mogą być też podatne na alergie, a niektóre osobniki gorzej znoszą wysokie temperatury, dlatego w upalne dni zaleca się ograniczenie intensywnych aktywności na świeżym powietrzu.

Border Terrier nie jest szczególnie wymagający pod względem żywienia, jednak ze względu na jego aktywny tryb życia i tendencję do posiadania dobrego apetytu, istotne jest zapewnienie mu zbilansowanej diety. Może być karmiony wysokiej jakości komercyjną karmą, odpowiednio dobraną do jego wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Dopuszczalne jest również przygotowywanie posiłków domowych, pod warunkiem ścisłej współpracy z weterynarzem w celu zapewnienia wszystkich niezbędnych składników odżywczych i suplementów. Ponieważ Border Teriery mają skłonność do tycia, ważne jest monitorowanie spożywanych kalorii i utrzymywanie optymalnej wagi. Smakołyki są doskonałą pomocą w szkoleniu, ale należy je podawać z umiarem. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja Border Terriera jest stosunkowo prosta, co jest jedną z zalet tej rasy. Posiada on podwójną szatę: twardy, szorstki włos okrywowy i miękki, puszysty podszerstek. Dzięki tej strukturze sierść doskonale chroni przed zabrudzeniami i niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Border Terrier linieje umiarkowanie, a ilość wypadającego włosa można znacznie ograniczyć poprzez regularne trymowanie. Zaleca się ręczne trymowanie sierści dwa do trzech razy w roku, co pozwala usunąć martwy włos i utrzymać właściwą strukturę szaty. Poza okresami trymowania wystarczy szybkie szczotkowanie raz na tydzień lub dwa, aby utrzymać sierść w dobrej kondycji. Sierść Border Terriera skutecznie odpycha brud, dlatego częste kąpiele nie są zalecane, gdyż mogą naruszyć naturalną ochronę skóry i włosa; zazwyczaj wystarcza przetarcie brudnego psa ręcznikiem lub wyszczotkowanie. Regularne przycinanie pazurów i dbanie o czystość uszu są również ważnymi elementami pielęgnacji.

Border Terrier to rasa o dużej potrzebie ruchu i aktywności, nie nadająca się na psa kanapowego. Jego pierwotne przeznaczenie jako teriera zdolnego nadążyć za koniem świadczy o jego wytrzymałości i energii. Wymaga codziennej, intensywnej dawki aktywności fizycznej, która powinna obejmować nie tylko szybkie spacery, ale także sesje zabaw i biegania. Border Terriera ucieszą takie aktywności jak aportowanie piłki czy frisbee. Ze względu na silny instynkt łowiecki i skłonność do pogoni za małymi zwierzętami, spacery poza terenem ogrodzonym zawsze powinny odbywać się na smyczy, a zabawy na świeżym powietrzu wyłącznie na bezpiecznie ogrodzonym terenie. Należy pamiętać, że Border Teriery mają też naturalną skłonność do kopania, dlatego ogrodzenie w ogrodzie powinno być zabezpieczone również pod ziemią. Są doskonałymi sportowcami i świetnie sprawdzają się w dyscyplinach takich jak agility, flyball, tracking, coursingu czy konkursach norowców, które zaspokajają zarówno ich potrzeby fizyczne, jak i umysłowe.

Szkolenie Border Terriera wymaga konsekwencji, cierpliwości i pozytywnego wzmacniania. Jest to rasa inteligentna i bystra, chętnie współpracująca z człowiekiem, choć z natury niezależna - została przecież wyhodowana do samodzielnego myślenia w norze. Wczesna socjalizacja i zajęcia w szkółce dla szczeniąt są absolutnie kluczowe, aby pies nauczył się odpowiedniego zachowania wobec ludzi i innych zwierząt. Border Terrier dobrze uczy się komend i sztuczek, ale może wykazywać upartość, zwłaszcza gdy uzna, że zadanie nie jest wystarczająco interesujące lub gdy znajdzie coś bardziej wciągającego (np. intrygujący zapach). Nie jest psem, który będzie bezwarunkowo posłuszny, dlatego osoby szukające psa o nieomylnej dyscyplinie mogą być rozczarowane. Ważne jest, aby właściciel zrozumiał psychikę teriera i stosował metody oparte na współpracy, a nie na twardej dominacji, która może złamać ducha psa. Ze względu na silny instynkt pogoni, Border Terrier powinien być spuszczany ze smyczy tylko w bezpiecznych, ogrodzonych miejscach.

Border Terrier, choć ceniony w świecie kynologicznym i wśród miłośników rasy, nie zyskał rozgłosu jako gwiazda filmowa. Sporadycznie pojawia się w tle produkcji filmowych czy seriali, pełniąc role domowego pupila, psa myśliwskiego lub towarzysza bohaterów. Nie ma jednak na swoim koncie żadnych ikonicznych ról, które uczyniłyby go szerzej rozpoznawalnym na ekranie, w przeciwieństwie do niektórych innych terierów. Jego obecność w kinematografii jest raczej subtelna i nie wpływa znacząco na jego popularność poza gronem znawców rasy.];