Foksterier krótkowłosy to jedna z najstarszych ras terierów, wywodząca się z Wielkiej Brytanii. Jego korzenie sięgają początku XIX wieku, kiedy to hodowano psy do pomocy myśliwym w polowaniach na lisy. Rasa powstała prawdopodobnie z krzyżówek staroangielskich terierów, takich jak biały terier i terier czarny podpalany, z domieszką krwi bulterierów, greyhoundów i beagle"i, co miało na celu poprawę szybkości, wytrzymałości i zdolności do pracy pod ziemią. Głównym zadaniem foksteriera było lokalizowanie lisów ukrywających się w norach i wskazywanie myśliwym ich pozycji poprzez oszczekiwanie. Były to psy o niezrównanej odwadze i determinacji w pracy pod ziemią. Aż do połowy XIX wieku odmiany krótkowłosą i szorstkowłosą traktowano jako jedną rasę. W 1876 roku, wraz z założeniem Klubu Foksteriera w Anglii, opublikowano pierwszy wzorzec rasy, a już w 1883 roku na wystawach zaczęto oceniać obie odmiany oddzielnie, co ostatecznie doprowadziło do uznania ich za osobne rasy. Do Polski foksteriery krótkowłose dotarły w 1922 roku, sprowadzone przez Stefana Wiktora, właściciela hodowli Swirz. W okresie międzywojennym cieszyły się dużą popularnością, szczególnie wśród zamożnego ziemiaństwa, cenione zarówno za walory użytkowe, jak i estetyczne. Po II wojnie światowej odbudową hodowli w Polsce zajął się Zygmunt Biernacki.

Foksterier krótkowłosy to pies o typowym dla terierów, ognistym temperamencie. Jest niezwykle energiczny, ruchliwy i pełen życia, zawsze gotowy do działania i eksplorowania otoczenia. Charakteryzuje go bystrość, inteligencja i ciekawość, ale także spora doza niezależności i uporu, co wymaga konsekwentnego wychowania. Choć jest psem lojalnym i oddanym swojej rodzinie, potrafi być zadziorny w stosunku do innych psów i posiada silny instynkt łowiecki, który może skłaniać go do pogoni za drobną zwierzyną. Jest czujnym stróżem, potrafiącym głośno zaalarmować o każdej zmianie w otoczeniu. Pomimo swojej determinacji i pewności siebie, w stosunku do bliskich osób potrafi być czuły i oddany, choć nie jest typem "przylepy".

Foksteriery krótkowłose są generalnie uważane za rasę zdrową i odporną, cieszącą się dobrą kondycją przez długie lata. Są dobrze przystosowane do różnych warunków atmosferycznych i nie należą do ras szczególnie obciążonych chorobami genetycznymi. Mimo to, jak wiele ras, mogą być predysponowane do pewnych problemów zdrowotnych, choć nie zawsze są one powszechne. Do sporadycznie występujących dolegliwości, na które należy zwrócić uwagę, należą: rozszerzenie przełyku (megaesophagus), niektóre problemy kardiologiczne, takie jak zespół Fallota, wrodzona ataksja móżdżkowa, problemy dermatologiczne (np. atopowe zapalenie skóry), mastocytoma (rodzaj nowotworu skóry), padaczka, wrodzony zespół przedsionkowy (schorzenia ucha wewnętrznego) oraz problemy z oczami, takie jak zwichnięcie soczewki czy zaćma. Regularne wizyty u weterynarza i dbałość o profilaktykę są kluczowe dla utrzymania psa w dobrej formie.

Foksterier krótkowłosy nie jest zazwyczaj wybredny pod względem żywienia i ma dobry apetyt. Ze względu na swój wysoki poziom aktywności i szybkie spalanie energii, wymaga wysokoenergetycznej, pełnoporcjowej i zbilansowanej diety. Ważne jest, aby dostarczać mu karmę dobrej jakości - zarówno suchą, jak i mokrą - lub odpowiednio przygotowane posiłki domowe uzupełnione o niezbędne suplementy pod kontrolą weterynarza. Należy jednak pamiętać, że foksteriery są psami bardzo łakomymi, co w połączeniu z ich energią może prowadzić do nadwagi w przypadku przekarmienia lub braku wystarczającej aktywności. Kluczowe jest kontrolowanie ilości podawanego pokarmu i dostosowywanie jej do wieku, wagi i poziomu aktywności psa, aby uniknąć problemów z otyłością.

Pielęgnacja sierści foksteriera krótkowłosego jest stosunkowo prosta i niekłopotliwa, co jest jedną z jego zalet. Jego krótka, gładka, twarda i przylegająca szata nie wymaga skomplikowanych zabiegów. Wystarczy regularne, cotygodniowe szczotkowanie gumową szczotką lub specjalną rękawicą z wypustkami. Taki zabieg doskonale usuwa martwy włos, stymuluje krążenie w skórze i utrzymuje sierść w dobrej kondycji. W okresie linienia, które u tej rasy może być umiarkowanie intensywne (szata posiada podszerstek), częstotliwość szczotkowania warto zwiększyć. Foksterier krótkowłosy nie wymaga specjalistycznego strzyżenia, poza ewentualnym delikatnym przycięciem dłuższej sierści na szyi czy portkach w przypadku przygotowania do wystawy. Poza pielęgnacją sierści, kluczowe jest również regularne sprawdzanie i czyszczenie uszu, dbanie o higienę oczu oraz przycinanie pazurów, jeśli pies nie ściera ich naturalnie. Sierść nie zbiera dużo brudu na spacerach, co ułatwia utrzymanie czystości psa.

Foksterier krótkowłosy to prawdziwy wulkan energii i pies o ogromnym zapotrzebowaniu na ruch. Nie jest to rasa dla osób prowadzących siedzący tryb życia ani dla tych, którzy nie mogą poświęcić czasu na aktywność fizyczną z psem. Foksterier potrzebuje codziennie wielu długich, urozmaiconych spacerów, a także dodatkowych form aktywności, które pozwolą mu spożytkować nadmiar energii. Uwielbia biegać, gonić, aportować zabawki i uczestniczyć w psich sportach, takich jak agility, flyball, canicross czy tropienie. Aktywność fizyczna połączona z mentalnymi wyzwaniami jest dla niego kluczowa; w przeciwnym razie, znudzony i sfrustrowany pies może przejawiać destrukcyjne zachowania w domu lub ogrodzie, np. kopiąc dziury. Chętnie podejmie każdą zabawę, która stymuluje jego instynkty, zwłaszcza pogoni. Warto zabierać go na spacery z linką treningową, aby zapewnić mu swobodę ruchu bez ryzyka ucieczki za zwierzyną.

Foksterier krótkowłosy to pies inteligentny i bystry, co czyni go zdolnym do szybkiego przyswajania wiedzy. Jednakże jego terrierowa natura objawiająca się niezależnością i uporem sprawia, że szkolenie wymaga dużej konsekwencji, cierpliwości i pozytywnego wzmocnienia. Nie jest to rasa, która bezmyślnie wykonuje polecenia; potrzebuje motywacji i urozmaiconych ćwiczeń, aby utrzymać zainteresowanie. Trening oparty na klikerze i nagrodach może okazać się bardzo skuteczny. Kluczowe jest wczesne rozpoczęcie socjalizacji szczeniaka - powinien mieć kontakt z różnymi ludźmi, dziećmi, innymi psami i zwierzętami, a także z różnorodnymi bodźcami zewnętrznymi. Ze względu na silny instynkt łowiecki, nauka niezawodnego przywołania jest absolutnie fundamentalna i powinna być priorytetem, aby zapewnić bezpieczeństwo psu i otoczeniu. Nigdy nie należy stosować siły ani brutalności w szkoleniu, gdyż może to zniszczyć zaufanie i wywołać agresję obronną. Foksterier doceni przewodnika, który będzie stanowczy, lecz sprawiedliwy i potrafiący zrozumieć jego charakter.

Foksterier krótkowłosy, choć jest rasą o wyrazistym wyglądzie i charakterze, nie zyskał tak szerokiej popularności w kinematografii jak niektóre inne teriery czy psy towarzyszące. Mimo że ogólnie foksteriery bywały obecne w tle różnych produkcji filmowych i seriali, brak jest wybitnych, ikonicznych ról, które byłyby przypisane specyficznie do odmiany krótkowłosej. Zazwyczaj, jeśli foksterier pojawiał się na ekranie w znaczącej roli, była to jego szorstkowłosa odmiana, która dzięki bardziej charakterystycznemu wyglądowi często była wybierana przez twórców filmowych.];