Historia Teriera Czeskiego rozpoczyna się w powojennej Czechosłowacji, dokładnie w roku 1949. Twórcą rasy był František Horák z Klánovic koło Pragi, genetyk i zapalony myśliwy. Horák postawił sobie za cel wyhodowanie niewielkiego, lekkiego teriera o krótkich kończynach, przeznaczonego do polowania na lisy i borsuki w trudnym terenie. Jego wizją był pies dobrze pigmentowany, pojętny, z małymi, opadającymi uszami i sierścią łatwą w pielęgnacji, która chroniłaby go w gęstym poszyciu. W tym celu skrzyżował on sukę teriera szkockiego z psem sealyham teriera. Przez lata selekcji i ukierunkowanej hodowli, Horák dążył do uzyskania cech, które czyniłyby jego psy skutecznymi w pracy, a jednocześnie łagodnymi i posłusznymi w domu. W 1959 roku jego wysiłki zaowocowały pierwszym publicznym pokazaniem psów pod nazwą Terier Czeski, a już w 1963 roku rasa została oficjalnie uznana przez FCI. Rasa ta jest świadectwem wytrwałości hodowcy, który przetrwał trudy II wojny światowej i okresu komunizmu, by zrealizować swoją wizję.

Terier Czeski to pies o spokojnym i zrównoważonym temperamencie, co wyróżnia go na tle innych, często bardziej energicznych terierów. Jest psem miłym, wesołym i wyjątkowo łagodnym, choć wobec obcych zachowuje pewną rezerwę i nieufność, co czyni go dobrym psem alarmującym. W stosunku do swojej rodziny jest bardzo czuły, oddany i rodzinny, co sprawia, że jest doskonałym towarzyszem. Posiada inteligencję i chęć do nauki, co ułatwia szkolenie, a jego odważna i przebiegła natura, typowa dla teriera, jest równoważona przez mniejszą upartość.

Terier Czeski to rasa generalnie zdrowa i wytrzymała, ciesząca się stosunkowo długim życiem. Niemniej jednak, jak każda rasa, może być podatny na pewne schorzenia genetyczne. Do najczęściej wymienianych problemów zdrowotnych należą zwichnięcie rzepki (patellar luxation), schorzenia kardiologiczne oraz choroby oczu, takie jak postępujący zanik siatkówki (PRA) czy zaćma. Charaktersytyczną dolegliwością, którą dzieli z terierem szkockim, jest "Scottie Cramp" - zaburzenie neurologiczne powodujące skurcze mięśni, wpływające na ruchliwość psa. Chociaż jest to uciążliwe, nie zagraża życiu zwierzęcia. Odpowiedzialni hodowcy dążą do minimalizowania ryzyka tych chorób poprzez badania genetyczne i dokładną selekcję rodziców.

Terier Czeski ma zazwyczaj dobry apetyt i bywa dość łakomy, dlatego kluczowe jest ścisłe monitorowanie jego diety, aby zapobiec nadwadze. Zaleca się stosowanie wysokiej jakości karmy, dostosowanej do wieku, wagi, poziomu aktywności oraz ewentualnych indywidualnych potrzeb psa. Wszelkie przysmaki powinny być podawane z umiarem i stanowić element pozytywnego wzmocnienia podczas szkolenia, a nie podstawę diety. Właściciele powinni również zapoznać się z listą produktów spożywczych bezpiecznych i niebezpiecznych dla psów, aby uniknąć przypadkowego podania szkodliwych substancji.

Sierść Teriera Czeskiego jest jego charakterystyczną cechą i wymaga regularnej, specyficznej pielęgnacji. W przeciwieństwie do wielu terierów, Terier Czeski jest strzyżony maszynką, a nie trymowany. Włos na brodzie, wąsach, kończynach, spodniej części klatki piersiowej i brzuchu jest pozostawiony dłuższy, tworząc typowy dla rasy wygląd, natomiast sierść na grzbiecie i karku jest skracana do około 1-1,5 cm, z płynnymi przejściami. Ze względu na delikatną, jedwabistą strukturę, która nie "odpycha" brudu tak efektywnie jak twardsze szaty, pies potrzebuje regularnych kąpieli. Zaleca się szczotkowanie sierści raz lub dwa razy w tygodniu, aby zapobiec plątaniu i matowieniu. Dodatkowo, należy dbać o higienę uszu, regularnie usuwając nadmierne owłosienie w kanale słuchowym i czyszcząc je, aby zapobiec infekcjom.

Terier Czeski, choć nie jest psem o ekstremalnie wysokim zapotrzebowaniu na ruch, wymaga codziennej aktywności fizycznej, aby zachować dobrą kondycję i zdrowie psychiczne. Lubi spacery i sesje zabaw z właścicielem, które pozwalają mu rozładować energię. Ze względu na silny instynkt łowiecki i skłonność do pogoni za potencjalną zdobyczą, zawsze powinien być prowadzony na smyczy poza bezpiecznie ogrodzonym terenem. Ceni sobie również możliwość swobodnej eksploracji w ogrodzie, gdzie może realizować swoją naturalną skłonność do kopania. Chętnie uczestniczy w różnorodnych aktywnościach, aportowanie czy rzucanie patyczków z pewnością sprawią mu radość.

Terier Czeski jest psem inteligentnym, chętnym do współpracy i nieco mniej upartym niż inne rasy terierów, co czyni go bardziej podatnym na naukę. Jednak nadal wymaga konsekwentnego i pozytywnego szkolenia, najlepiej rozpoczętego w młodym wieku. Metody oparte na nagrodach i pozytywnym wzmocnieniu przynoszą najlepsze rezultaty, gdyż pies źle reaguje na surowe traktowanie, mogąc się wycofać lub stać się opornym. Ze względu na wrodzoną inteligencję i energię, terier czeski świetnie sprawdza się w psich sportach i zadaniach wymagających myślenia. Należy jednak pamiętać o silnym instynkcie łowieckim, który powinien być odpowiednio kontrolowany i kierowany od szczenięcych lat poprzez wczesną socjalizację z innymi zwierzętami i ludźmi.

Brak danych o znaczącej karierze filmowej tej rasy. Terier Czeski jest rasą stosunkowo rzadką, co ogranicza jego obecność w mediach i filmach.];