Historia Sealyham Terriera rozpoczyna się w Walii, na majątku Sealy Ham, należącym do kapitana Johna Edwardesa. To właśnie on, po przejściu na emeryturę w wieku 40 lat około połowy XIX wieku, poświęcił resztę życia na stworzenie idealnego teriera myśliwskiego. Jego głównym celem było wyhodowanie psa wystarczająco silnego i nieustraszonego, by wspomagać jego sforę Otterhoundów w polowaniach na borsuki, lisy i wydry, które w tamtych czasach uważano za szkodniki. Kapitan Edwardes nie pozostawił pisemnych rejestrów swoich krzyżówek, stąd dokładne pochodzenie rasy pozostaje przedmiotem spekulacji. Przypuszcza się, że w puli genetycznej Sealyhamów znalazły się takie rasy jak Bull Terrier, Dandie Dinmont Terrier, West Highland White Terrier, a być może także Welsh Corgi czy wymarły White Terrier. Pierwsze Sealyham Terriery zostały oficjalnie zaprezentowane w 1903 roku, a w 1908 roku powstał pierwszy klub rasy w Wielkiej Brytanii, który przyczynił się do jej uznania przez Kennel Club w 1911 roku. Rasa osiągnęła szczyt swojej popularności w latach 20. i 30. XX wieku w Stanach Zjednoczonych, gdzie zyskała status gwiazdy dzięki sukcesom na wystawach, takim jak trzykrotne zwycięstwo na Westminster Dog Show, oraz dzięki celebrytom takim jak Humphrey Bogart czy Cary Grant, którzy byli jej miłośnikami. Niestety, po tych "złotych latach", popularność Sealyham Terriera znacznie spadła, i dziś jest to rasa rzadka, nawet w swojej ojczyźnie. Współczesne Sealyhamy są nieco bardziej łagodne niż ich pierwotni przodkowie, a ich przyjazny charakter często wykorzystywany jest w dogoterapii.

Sealyham Terrier to pies o żywym, czujnym i odważnym temperamencie, typowym dla terierów, lecz równocześnie obdarzony niezwykle przyjaznym i wesołym usposobieniem. Jest pełen energii i ma wrodzone poczucie humoru, co sprawia, że bywa nazywany "klaunem". Wobec swoich opiekunów jest niezwykle czuły, lojalny i oddany, potrzebuje sporej uwagi i towarzystwa. Wykazuje umiarkowaną niezależność, ale silnie przywiązuje się do rodziny. W stosunku do obcych zazwyczaj zachowuje początkowy dystans, nie jest jednak bojaźliwy ani agresywny, a jego instynkt stróżujący sprawia, że jest doskonałym alarmującym psem. Jego zawziętość i upór, odziedziczone po przodkach myśliwych, wymagają konsekwentnego, ale łagodnego podejścia w wychowaniu.

Sealyham Terrier to generalnie rasa uchodząca za zdrową i wytrzymałą, cieszącą się długim życiem. Jak u każdej rasy, mogą jednak występować pewne predyspozycje do schorzeń. Historycznie problemem było pierwotne zwichnięcie soczewki (PLL), jednak dzięki dostępności testów DNA od 2009 roku udało się skutecznie eliminować dziedziczną formę tej choroby. Inne schorzenia oczu, takie jak nadmierne łzawienie czy infekcje, mogą występować z powodu długich brwi psa, dlatego w przypadku psów-towarzyszy zaleca się ich krótsze przycinanie. Rasa ma również pewne skłonności do alergii, choć rzadko bywają one bardzo poważne. Z uwagi na charakterystyczny, stosunkowo długi tułów, Sealyhamy mogą być narażone na choroby krążka międzykręgowego. Ważne jest regularne kontrolowanie uszu, które ze względu na ich budowę i pozycję mogą być podatne na infekcje, choć regularne czyszczenie zazwyczaj wystarcza jako profilaktyka.

Sealyham Terrier jest psem o zazwyczaj dobrym apetycie, a wręcz skłonnościach do łakomstwa, co czyni go podatnym na nadwagę. Kluczowe jest pilnowanie jego diety i kaloryczności posiłków. Rasa ta dobrze prosperuje na wysokiej jakości karmie, zarówno komercyjnej (suchej lub mokrej), jak i przygotowywanej w domu pod nadzorem weterynarza. Dieta powinna być zawsze dostosowana do wieku psa (szczeniak, dorosły, senior) oraz jego poziomu aktywności. W przypadku psów wystawowych zaleca się unikanie karm zawierających sztuczne barwniki, które mogą przebarwiać sierść, zwłaszcza na brodzie. Smakołyki są pomocne w treningu, ale należy pamiętać, by uwzględnić je w dziennym bilansie kalorycznym. Świeża woda powinna być zawsze dostępna.

Szata Sealyham Terriera, składająca się z długiego, sztywnego, drucianego włosa okrywowego i gęstego podszerstka chroniącego przed warunkami atmosferycznymi, wymaga regularnej i systematycznej pielęgnacji. Pies nie linieje obficie, jednak jego sierść ma tendencję do łatwego matowienia, dlatego konieczne jest wyczesywanie i rozczesywanie co dwa, trzy dni. Włos powinien być regularnie trymowany (ręczne usuwanie martwego włosa) lub strzyżony maszynką, zwłaszcza u psów-towarzyszy, aby ułatwić pielęgnację. Kąpiel zaleca się co trzy do czterech tygodni, a w przypadku psów wystawowych, częstsze mycie długiego włosa na łapach i brodzie jest koniecznością. Po spacerach należy dokładnie usunąć z sierści wszelkie zabrudzenia, takie jak gałązki czy liście, które łatwo się w niej plączą. Regularne przycinanie pazurów oraz sprawdzanie oczu i uszu to również istotne elementy dbania o higienę tej rasy.

Sealyham Terrier, mimo swoich niewielkich rozmiarów, jest psem aktywnym i pełnym energii, który wymaga regularnego ruchu i aktywności. Uwielbia biegać, zwłaszcza na bezpiecznie ogrodzonym terenie, i z przyjemnością uczestniczy w długich spacerach. Choć nie jest typowym długodystansowcem na wyprawy rowerowe, dotrzyma kroku właścicielowi podczas pieszych wycieczek. Ważne jest, aby zapewnić mu umiarkowany, ale regularny wysiłek, który pomoże mu spożytkować energię i zachować spokój w domu. Sealyhamy lubią zabawę, chętnie aportują i angażują się w interaktywne aktywności. Mogą uczestniczyć w psich sportach, takich jak agility, tropienie użytkowe czy nosework, co zaspokaja ich potrzeby fizyczne i umysłowe. Należy pamiętać, że w upalne i wilgotne dni są podatne na przegrzanie, dlatego ćwiczenia najlepiej planować na wczesny ranek lub wieczór.

Sealyham Terrier to pies inteligentny i zdolny do nauki, ale jak większość terierów, bywa również uparty i niezależny. Wymaga konsekwentnego, stanowczego, lecz nigdy surowego szkolenia opartego na pozytywnym wzmocnieniu. Ważne jest, aby rozpocząć socjalizację szczeniaka bardzo wcześnie, eksponując go delikatnie na różnorodne bodźce, ludzi, psy i miejsca. Pomoże to zapobiec potencjalnej agresji wobec innych psów w przyszłości oraz nieufności wobec obcych. Sealyhamy mogą mieć skłonności do bronienia zasobów (np. jedzenia), co wymaga natychmiastowej korekty. Nie lubią monotonii i powtarzania tych samych ćwiczeń w nieskończoność, dlatego sesje treningowe powinny być krótkie, ciekawe i zróżnicowane. Z uwagi na ich myśliwski instynkt, nauka niezawodnego przywołania jest kluczowa. Z odpowiednim podejściem i cierpliwością, Sealyham Terrier może być świetnym towarzyszem, doskonale sprawdzającym się w roli psa rodzinnego.

Sealyham Terriery cieszyły się dużą popularnością w Hollywood w latach 20. i 30. XX wieku. Były ulubieńcami wielu gwiazd filmowych tamtych czasów, w tym Humphreya Bogarta, Gary"ego Coopera i Cary"ego Granta. Najbardziej znanym psem rasy Sealyham Terrier w historii wystaw był Bootlegger, który odnosił znaczące sukcesy, w tym trzykrotne zwycięstwo na prestiżowej wystawie Westminster Dog Show, co dodatkowo podniosło profil rasy w Stanach Zjednoczonych.];