Historia Rottweilera jest długa i fascynująca, sięgając korzeniami czasów Imperium Rzymskiego, około 2000 lat temu. Przodkowie dzisiejszych Rottweilerów to potężne molosy, które towarzyszyły rzymskim legionom w ich podbojach, pełniąc rolę psów pasterskich, stróżujących i obronnych. Pędziły bydło, które stanowiło zapasy żywności dla wojska, i chroniły obozy przed intruzami. Gdy Rzymianie osiedlili się w okolicach dzisiejszego miasta Rottweil (wtedy Arae Flaviae), pozostawione tam psy krzyżowały się z lokalnymi rasami, tworząc unikalny typ psa. W średniowieczu Rottweil stało się ważnym ośrodkiem handlu bydłem, a psy te, ze względu na swoją siłę, odwagę i umiejętność pilnowania stad, zyskały przydomek ,,Metzgerhund" (Pies Rzeźnicki z Rottweil). Służyły nie tylko do zaganiania bydła na targi, ale także do ochrony majątku rzeźników, często nosząc sakiewki z pieniędzmi na obrożach, co było świadectwem zaufania do ich zdolności obronnych. W XIX wieku, wraz z rozwojem kolei i spadkiem znaczenia handlu bydłem, rola Rottweilera jako psa rzeźnickiego zaczęła zanikać, a rasa znalazła się na skraju wyginięcia. Jednak w początkach XX wieku, dzięki zaangażowaniu miłośników rasy, Rottweiler ponownie zyskał na znaczeniu. W 1901 roku podjęto pierwsze próby ujednolicenia wzorca, a w 1907 roku powstały pierwsze kluby hodowców. Przełomowy okazał się rok 1910, kiedy Rottweilera oficjalnie uznano za psa policyjnego w Niemczech. Jego inteligencja, siła, wytrzymałość i zrównoważony charakter sprawiły, że doskonale nadawał się do służby. Od tego momentu hodowla skupiła się na doskonaleniu zarówno jego cech użytkowych, jak i wyglądu, co ukształtowało współczesny typ rasy. W Stanach Zjednoczonych rasa została uznana przez AKC w 1931 roku. W Polsce pojedyncze osobniki pojawiły się przed II wojną światową, jednak prawdziwy rozwój hodowli nastąpił w latach 60. XX wieku. Dziś Rottweiler to nie tylko pies służbowy i obronny, ale także oddany towarzysz i członek rodziny, ceniony za wszechstronność i niezawodność, sprawdzający się również w ratownictwie czy dogoterapii.

Rottweiler to pies o zrównoważonym temperamencie, pewny siebie i odważny. Wykazuje silne przywiązanie do swojej rodziny, będąc jednocześnie wiernym i czułym towarzyszem. Ma naturalny instynkt stróżujący, jest czujny i nieustraszony, co czyni go doskonałym obrońcą. Jest psem chętnym do pracy, inteligentnym i posłusznym, choć bywa uparty. Wobec obcych zachowuje dystans i nieufność, ale odpowiednio zsocjalizowany akceptuje gości. Jego zachowanie jest opanowane, ale w sytuacji zagrożenia potrafi reagować szybko i zdecydowanie. Suki często są postrzegane jako nieco spokojniejsze i łatwiejsze w prowadzeniu niż psy, co wiąże się z wyraźnym dymorfizmem płciowym w rasie.

Rottweilery są generalnie rasą zdrową i wytrzymałą, dobrze znoszącą zmienne warunki pogodowe, choć źle znoszą upały. Niestety, jak wiele dużych ras, mają predyspozycje do pewnych schorzeń. Do najczęściej występujących problemów zdrowotnych należą dysplazja stawów biodrowych i łokciowych, czyli nieprawidłowości w rozwoju stawów, które mogą prowadzić do bólu i ograniczenia ruchomości. W rasie zdarzają się również schorzenia oczu, takie jak entropium (podwinięcie powiek) i ektropium (wywinięcie powiek), a także młodzieńcze zapalenie kości (enostozy) oraz zapalenia uszu. Inne potencjalne problemy to rozszerzenie i skręt żołądka, co jest stanem nagłym wymagającym natychmiastowej interwencji weterynaryjnej, oraz różnego rodzaju problemy skórne i alergie. Rottweilery mogą być również narażone na choroby serca oraz nowotwory, w tym osteosarcoma (kostniakomięsak). Szczególną wrażliwość na parwowirozę wykazują szczenięta Rottweilerów, dlatego kluczowe jest przestrzeganie kalendarza szczepień. Odpowiedzialni hodowcy przeprowadzają badania przesiewowe w kierunku dysplazji stawów, chorób oczu i serca u swoich psów hodowlanych, a badania sugerują, że utrzymywanie psów w dobrej kondycji immunologicznej oraz opóźnianie kastracji/sterylizacji może mieć wpływ na ich długowieczność i mniejsze ryzyko wystąpienia niektórych nowotworów.

Rottweilery mają zazwyczaj doskonały apetyt i wykazują skłonności do przybierania na wadze, dlatego ich żywienie musi być starannie kontrolowane i dostosowane do wieku, poziomu aktywności oraz stanu zdrowia. Zaleca się podawanie wysokiej jakości karmy przeznaczonej dla dużych ras, z dodatkiem składników wspierających stawy, takich jak chondroityna i glukozamina. Alternatywnie, dieta domowa może być stosowana pod nadzorem weterynarza, z odpowiednią suplementacją wapniowo-witaminową i mineralną. W przypadku szczeniąt niezwykle ważne jest, aby zapewnić im odpowiednie składniki odżywcze wspierające prawidłowy rozwój kości i chrząstek stawowych, jednocześnie unikając zbyt szybkiego przyrostu masy ciała, co mogłoby obciążyć niedojrzały układ kostny. Dzienną porcję pokarmu należy podzielić na co najmniej dwa posiłki, podawane o stałych porach. Jest to kluczowe dla zminimalizowania ryzyka skrętu żołądka, na który rasa ta jest narażona. Po jedzeniu pies powinien mieć zapewniony co najmniej godzinny odpoczynek. Należy pamiętać o stałym dostępie do świeżej, czystej wody. Rottweilery rzadko bywają alergiczne na konkretne typy karm, jednak zawsze należy obserwować reakcje psa na podawane jedzenie.

Pielęgnacja Rottweilera nie jest skomplikowana ze względu na jego krótką, twardą i przylegającą sierść z podszerstkiem. Pies ten linieje umiarkowanie przez większość roku, ale dwa razy w roku, zazwyczaj wiosną i jesienią, okres linienia jest bardziej intensywny. W tym czasie zaleca się codzienne wyczesywanie sierści, podczas gdy przez resztę roku wystarczy robić to raz w tygodniu. Do pielęgnacji najlepiej użyć szczotki z twardego włosia, a następnie gęstego, metalowego grzebienia lub gumowej rękawicy, co pomoże usunąć luźne włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Po wyczesaniu można przetrzeć sierść wilgotnym ręcznikiem, aby nadać jej blask. Kąpiele powinny odbywać się sporadycznie, w zależności od potrzeb, przy użyciu dobrej jakości szamponów dla psów krótkowłosych, ewentualnie hipoalergicznych. Rutynowa pielęgnacja powinna również obejmować regularne sprawdzanie i czyszczenie uszu, przemywanie oczu, usuwanie kamienia nazębnego oraz przycinanie pazurów, jeśli pies nie ściera ich naturalnie podczas aktywności. Narzędzia takie jak Dremel są bardzo skuteczne przy skracaniu pazurów. Rottweilery nie zbierają dużo brudu na spacerach dzięki swojej krótkiej szacie.

Rottweiler to pies niezwykle aktywny, umięśniony i atletyczny, o dużym zapotrzebowaniu na ruch oraz wyzwania umysłowe. Daleki jest od bycia psem kanapowym; uwielbia biegać, spacerować, a zwłaszcza truchtać u boku swojego opiekuna. Regularne, codzienne spacery to absolutne minimum, które powinno być uzupełnione o bardziej intensywne formy aktywności. Rottweilery chętnie uczestniczą w zajęciach sportowych, takich jak pływanie (które bardzo lubią), aportowanie (pod warunkiem, że zabawki są odpowiednio duże i bezpieczne), czy ćwiczenia w zaprzęgach. Są doskonałymi pracownikami w dyscyplinach takich jak obedience, tropienie czy pasienie. Brak odpowiedniej dawki ruchu i stymulacji umysłowej może prowadzić do frustracji i niepożądanych zachowań, takich jak niszczenie przedmiotów w domu. Aktywność fizyczna jest również kluczowa dla utrzymania prawidłowej wagi i ogólnego zdrowia psa tej rasy.

Szkolenie Rottweilera jest kluczowe i powinno rozpocząć się jak najwcześniej, już w wieku szczenięcym. Są to psy niezwykle inteligentne, chętne do pracy z człowiekiem i lubiące wyzwania, co sprawia, że są bardzo podatne na szkolenie. Ważne jest jednak, aby przewodnik był osobą konsekwentną, spokojną, ale stanowczą i asertywną, zdolną do narzucenia swojej woli bez uciekania się do przemocy. Rottweilery potrzebują jasnych i zrozumiałych zasad. Wczesna socjalizacja jest absolutnie niezbędna - szczenięta powinny poznawać różnorodne miejsca, dźwięki, sytuacje, a także wielu ludzi i inne psy. Uczęszczanie do psiego przedszkola to doskonały sposób na prawidłowy rozwój społeczny. Rasa ta nie znosi izolacji i potrzebuje bliskiego kontaktu z rodziną, inaczej może stać się nieszczęśliwa i trudna w obejściu. Chociaż są inteligentne i chcą zadowolić właściciela, bywają również uparte, co wymaga cierpliwości i pozytywnej motywacji w procesie nauki. Agresywne podejście lub szarpanie w zabawach mogą sprzyjać rozwojowi niepożądanych zachowań, dlatego należy tego unikać. Rottweilery doskonale sprawdzają się w wielu dyscyplinach kynologicznych, takich jak posłuszeństwo (PT), obrona (IPO) czy tropienie.

Rottweiler, ze względu na swój imponujący wygląd, atletyczną sylwetkę i budzący respekt wizerunek, bywa wykorzystywany w produkcjach filmowych, szczególnie do odgrywania ról psów stróżujących, obronnych, a czasem nawet antagonistów. Jego naturalna prezencja i zdolność do budowania poważnej aury sprawiają, że jest wybierany, gdy potrzeba psa o silnym charakterze i dominującym wyglądzie. Nie stał się jednak "gwiazdą filmową" w sensie odgrywania głównych ról w kultowych produkcjach czy bycia ikoną kina w sposób porównywalny do niektórych innych ras. Jego role są zazwyczaj drugoplanowe, podkreślające cechy obronne lub towarzyszące wizerunkowi bohatera.];