Historia Chartów Szkockich, niegdyś zwanych Szkockimi Deerhoundami, jest długa i owiana mgłą tajemnicy, a jej początki sięgają nawet czasów neolitu, na co wskazują badania archeologiczne. Istnieją przesłanki, że psy o podobnym typie zostały sprowadzone do Szkocji przez kupców fenickich. Już w momencie przybycia Rzymian na te tereny, istniały tam psy wykorzystywane do polowań na dużą zwierzynę. Przez ponad tysiąc lat Deerhoundy były nieodłącznymi towarzyszami szkockiej szlachty i wodzów klanów, używanymi do ścigania i powalania dzikich jeleni. Rasa ta, znana początkowo pod różnymi nazwami takimi jak rough greyhound czy highland wolfdog, na przestrzeni wieków zachowała swój pierwotny typ i umiejętności łowieckie. W XVIII wieku populacja Deerhoundów drastycznie zmalała na skutek zmian społecznych, upadku klanów i rozwoju broni palnej, która zmniejszyła potrzebę wykorzystywania psów w polowaniach. Rasa stała się rzadkością, utrzymywana głównie jako symbol dawnej świetności. Jej odrodzenie w XIX wieku było w dużej mierze zasługą patriotyzmu szkockiego i wpływu takich postaci jak Sir Walter Scott, który w swoich dziełach wychwalał dziedzictwo i piękno tych psów, będąc sam właścicielem Deerhoundki o imieniu Maida. W 1831 roku Archibald MNeill rozpoczął intensywne prace hodowlane, co przyczyniło się do wzrostu zainteresowania rasą, nawet ze strony królowej Wiktorii. W 1860 roku Chart Szkocki został po raz pierwszy zaprezentowany na wystawie w Birmingham. W 1870 roku otwarto księgę hodowlaną, a w 1886 roku powstał klub rasy. W 1892 roku zatwierdzono pierwszy wzorzec, który od tamtej pory był aktualizowany, ostatnia aktualizacja obowiązującego wzorca FCI miała miejsce 08.10.2012 roku. Do Polski pierwsze Deerhoundy trafiły stosunkowo późno, bo w 1987 roku, a rasa do dziś pozostaje nieliczna, ale ceniona przez pasjonatów.

Chart szkocki to pies o wyjątkowym temperamencie, łączący szlachetność i godność z niezwykłą łagodnością i przyjaznym usposobieniem. W domowym zaciszu jest spokojny, cierpliwy i bardzo oddany swojej rodzinie, obdarzając opiekunów głębokim uczuciem bez narzucania się. Wykazuje się inteligencją i pojętnością, chętnie współpracując z człowiekiem i pragnąc mu się przypodobać. Mimo swojej delikatności, jest psem zrównoważonym, nigdy nie przejawiającym lękliwości, agresji czy nadmiernej nieufności. Na zewnątrz, szczególnie na otwartej przestrzeni, budzi się w nim pierwotny instynkt charta - uwielbia swobodne gonitwy i zabawy, prezentując siłę i szybkość. Doskonale dogaduje się z innymi psami i jest z reguły tolerancyjny wobec innych zwierząt domowych, jeśli został odpowiednio zsocjalizowany.

Chart szkocki, mimo swojej imponującej budowy, jest rasą stosunkowo wytrzymałą. Jednak, jak wiele ras olbrzymich, Deerhoundy są predysponowane do pewnych problemów zdrowotnych. Wśród najczęściej występujących schorzeń wymienia się choroby serca, takie jak kardiomiopatia rozstrzeniowa, oraz różne formy nowotworów, w tym kostniakomięsaka. Szczególnym zagrożeniem jest rozszerzenie i skręt żołądka (GDV), stan wymagający natychmiastowej interwencji weterynaryjnej, dlatego właściciele powinni być świadomi jego objawów. Dodatkowo rasa może być obciążona cystynurią, wrodzonym zaburzeniem metabolizmu, a także specyficznymi problemami związanymi z zabiegami chirurgicznymi, takimi jak niedobór czynnika VII krzepnięcia, spowolniony metabolizm leków, opóźnione krwawienie czy hipertermia. Istnieje również ryzyko wystąpienia przecieku wrotniczo-systemowego (tzw. shunt wątrobowy). Kluczowe dla zdrowia Deerhounda jest nabycie szczenięcia od odpowiedzialnego hodowcy, który przeprowadza wszelkie zalecane testy zdrowotne i dba o odpowiednie warunki życia, w tym regularną aktywność fizyczną i zbilansowaną dietę.

Odżywianie Chartów Szkockich powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku, poziomu aktywności i indywidualnych potrzeb psa. Ważne jest monitorowanie spożycia kalorii, aby zapobiec nadwadze, na którą niektóre Deerhoundy mogą być podatne. Ze względu na ryzyko wystąpienia rozszerzenia i skrętu żołądka, zaleca się podawanie psu kilku mniejszych posiłków dziennie zamiast jednego dużego, a miska powinna być umieszczona na podwyższeniu. Po jedzeniu pies nie powinien podejmować intensywnego wysiłku fizycznego. Wszelkie zmiany w diecie lub suplementacja powinny być konsultowane z lekarzem weterynarii. Należy również pamiętać o stałym dostępie do świeżej, czystej wody.

Pielęgnacja Chartów Szkockich jest stosunkowo prosta, pomimo ich szorstkiej i kudłatej sierści. Włos jest gęsty, przylegający do ciała, szorstki lub sztywny w dotyku, co chroni psa przed niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Wymaga regularnego, cotygodniowego szczotkowania i przeczesywania, co pomaga usunąć martwe włosy, zapobiega kołtunieniu i utrzymuje sierść w dobrej kondycji. Do tego celu najlepiej nadaje się szczotka pudlówka i metalowy grzebień. Okazjonalne trymowanie może być wskazane przed wystawami, aby podkreślić sylwetkę psa, ale nie jest to zabieg skomplikowany i można go przeprowadzić samodzielnie lub u groomera. Linienie jest umiarkowane. Regularne kontrolowanie i przycinanie pazurów co kilka tygodni jest również niezbędne, jeśli nie ścierają się naturalnie. Kąpiel według potrzeb, zazwyczaj raz na kilka miesięcy, aby zreduk ewentualny "psi zapach". Sesje pielęgnacyjne są również doskonałą okazją do dokładnego sprawdzenia skóry psa pod kątem ewentualnych zmian, guzków czy problemów z uszami i oczami.

Chart Szkocki to pies o wysokim zapotrzebowaniu na ruch, który musi mieć możliwość swobodnego wybiegania się każdego dnia. Psy tej rasy uwielbiają biegać - to ich naturalna potrzeba i źródło radości. Nie wystarczą im krótkie spacery na smyczy wokół bloku. Idealne dla nich są rozległe, bezpiecznie ogrodzone tereny, gdzie mogą rozwinąć swoją szybkość. Szczenięta Deerhoundów szczególnie potrzebują towarzystwa do zabaw i dużej przestrzeni do swobodnego ruchu, aby prawidłowo rozwijać się fizycznie i psychicznie; pozostawienie ich w kojcu czy klatce na cały dzień jest wysoce niewskazane. Dorosłe Deerhoundy, choć w domu są kanapowymi pieszczochami, nadal wymagają regularnej aktywności, aby zachować zdrowie i sprawność. Doskonale sprawdzają się w sportach takich jak coursing (pogoń za sztucznym zającem), gdzie mogą w pełni wykorzystać swój instynkt łowiecki i szybkość. Należy jednak unikać forsownego wysiłku u młodych, niedojrzałych psów.

Szkolenie Chartów Szkockich wymaga cierpliwości, konsekwencji i pozytywnych metod. To psy inteligentne i pojętne, które pragną sprawiać przyjemność swojemu właścicielowi, co czyni je stosunkowo łatwymi do ułożenia jak na charty. Jednak, podobnie jak wszystkie charty, Deerhoundy posiadają pewną niezależność i miewają własne zdanie, co może sprawić, że tempo nauki będzie wolniejsze niż u przedstawicieli ras powszechnie szkolonych. Kluczowe jest rozpoczęcie socjalizacji i podstawowego szkolenia posłuszeństwa w młodym wieku, w atmosferze zabawy i bez przymusu. Deerhoundy są wrażliwe i najlepiej reagują na metody oparte na nagrodach. Mają silny instynkt łowiecki, co oznacza, że na otwartej przestrzeni mogą próbować gonić małe, futrzane zwierzęta. Dlatego tak ważne jest, aby spacery odbywały się na smyczy lub na bezpiecznie ogrodzonym terenie. Pies nie będzie dobrze czuł się w kojcu ani pozostawiony sam w klatce na długie godziny, potrzebuje bliskiego kontaktu z człowiekiem.

Chart szkocki, choć jest rasą o niezwykłej urodzie i prezencji, nie zyskał szerokiej sławy jako "gwiazda filmowa". Jego majestatyczny wygląd i szlachetne usposobienie sprawiły, że pojawiał się sporadycznie w produkcjach filmowych i telewizyjnych, często w tle, aby podkreślić historyczny kontekst lub status bohaterów. Nie ma jednak konkretnych ról, które uczyniłyby go szeroko rozpoznawalnym w świecie kina.];