Historia bulteriera sięga początków XIX wieku w Wielkiej Brytanii, w czasach, gdy popularne były krwawe rozrywki, takie jak szczucie byków. Pierwotne buldogi, używane do tych celów, okazały się zbyt powolne, co doprowadziło do krzyżowania ich z terierami. W ten sposób powstały "bull and terrier dog", psy łączące siłę buldoga z żywiołowością teriera. Gdy walki zwierząt zostały zakazane w 1835 roku, miłośnicy tych sportów przenieśli się do podziemia, skupiając się na walkach psów. W połowie XIX wieku James Hinks z Birmingham odegrał kluczową rolę w standaryzacji rasy. W latach 60. XIX wieku, krzyżując stare typy buldogów z białymi terierami angielskimi, a prawdopodobnie także z dalmatyńczykami i chartami, stworzył psa o lżejszej budowie, krótkiej białej sierści i charakterystycznej, jajowatej głowie z opadającym profilem. W 1862 roku Hinks zaprezentował sukę Puss, która znacznie różniła się od ówczesnych bulterierów, a jego pies Madman stał się podstawą pierwszego nieformalnego wzorca. Początkowo rasa występowała głównie w umaszczeniu białym, co wiązało się z problemem wrodzonej głuchoty. Wprowadzenie umaszczeń kolorowych na początku XX wieku, często poprzez krzyżowanie z pręgowanymi staffordshire bull terierami, pomogło w znacznym stopniu ograniczyć tę wadę. W 1887 roku powstał klub rasy, a bulterier szybko zyskał status "psa dżentelmena", stając się modnym towarzyszem.

Bulterier to pies pełen ognia i odwagi, o wesołym i zrównoważonym usposobieniu. Jest niezwykle chętny do zabaw, co czyni go wspaniałym towarzyszem dla aktywnych rodzin. Charakterystyczna dla niego jest ogromna lojalność i przywiązanie do opiekuna oraz wszystkich członków rodziny, których traktuje z wielką serdecznością. Pomimo swojej upartości, ma wyjątkowo dobre nastawienie do ludzi i potrafi być zdyscyplinowany, jeśli znajdzie odpowiednią motywację. Wobec dzieci jest zazwyczaj przyjacielski i tolerancyjny, choć jego energia i czasem nieuważność wymagają nadzoru. Może być nieco nieufny lub natarczywy wobec obcych psów, dlatego wczesna i konsekwentna socjalizacja jest kluczowa. Bulterier źle znosi samotność i może cierpieć na lęk separacyjny, co bywa przyczyną niszczenia przedmiotów. Jest inteligentny, ale jego niezależny duch sprawia, że szkolenie wymaga cierpliwości i kreatywności, by zamienić "pracę" w fascynującą zabawę.

Bulteriery są rasą generalnie zdrową i wytrzymałą, jednak jak wiele ras, są predysponowane do pewnych problemów zdrowotnych. Wśród najczęściej występujących schorzeń wymienia się dysplazję stawów biodrowych i zwichnięcie rzepki kolanowej. Problemy z oczami, takie jak zwichnięcie soczewki, dysplazja siatkówki, entropium czy ektropium, również mogą występować. Rasę dotykają także schorzenia serca oraz nerek, a także niedoczynność tarczycy. Białe bulteriery są genetycznie obciążone ryzykiem wrodzonej głuchoty, dlatego zaleca się badania słuchu u szczeniąt. Częste są również problemy skórne, w tym alergie pokarmowe i kontaktowe, atopowe zapalenie skóry oraz nużyca. Rzadziej, ale mogą występować padaczka, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne (OCD) oraz śmiertelna akrodermia. Pomimo swojej odporności na ból, bulteriery są wrażliwe na skrajne temperatury - zarówno upał, jak i silny mróz nie sprzyjają ich zdrowiu. Regularne kontrole weterynaryjne i świadome rozmnażanie pomagają w utrzymaniu rasy w dobrej kondycji.

Bulterier powinien otrzymywać wysokiej jakości karmę, dostosowaną do jego wieku, poziomu aktywności oraz ewentualnych indywidualnych potrzeb zdrowotnych. Ważne jest, aby dieta była bogata w wysokiej jakości białko, wspierające rozwój i utrzymanie masy mięśniowej. Rasa ma tendencję do nadwagi, dlatego kluczowe jest kontrolowanie spożywanych kalorii i unikanie przekarmiania. Smakołyki, choć pomocne w szkoleniu, powinny być wliczane do dziennej racji żywieniowej. W okresie intensywnego wzrostu, zwłaszcza u szczeniąt, dieta powinna być wzbogacona o naturalny wapń, np. w postaci jogurtu, pełnego mleka czy warzyw takich jak brokuły, po wcześniejszej konsultacji z weterynarzem. W przypadku karm domowych niezbędna jest odpowiednia suplementacja, aby zapewnić psu wszystkie niezbędne składniki odżywcze. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja bulteriera jest stosunkowo prosta i nie wymaga wiele wysiłku, ze względu na jego krótką, gładką i lśniącą sierść. Cotygodniowe szczotkowanie za pomocą gumowej szczotki lub rękawicy do pielęgnacji, lekko zwilżonej wodą, jest wystarczające do usunięcia martwych włosów i utrzymania sierści w doskonałej kondycji. Bulterier linieje umiarkowanie, ale przez cały rok, więc regularne szczotkowanie pomaga kontrolować wypadanie sierści. Kąpiele powinny odbywać się tylko w miarę potrzeby, z użyciem szamponów przeznaczonych dla psów o wrażliwej skórze, ze względu na skłonności do alergii. Należy regularnie kontrolować i czyścić uszy, aby zapobiegać infekcjom, a także dbać o higienę oczu. Pazury wymagają częstego przycinania, jeśli pies nie ściera ich naturalnie podczas aktywności, aby uniknąć dyskomfortu i problemów z poruszaniem się.

Bulterier to rasa o wysokim poziomie energii, która wymaga codziennej, umiarkowanej aktywności fizycznej i umysłowej, aby pozostać zdrowym i zrównoważonym. Długie, energiczne spacery z rodziną są dla niego niezbędne. Rasa ta została stworzona do sportu, co widać po jej sile i zwinności, dlatego z przyjemnością angażuje się w różnorodne psie dyscypliny, takie jak agility, flyball, obedience, tracking, weight pulling, czy nawet taniec z psem. Bulterier uwielbia aportować piłki i inne zabawki, a także uczestniczyć w interaktywnych zabawach z opiekunem. Ważne jest, aby aktywność była zróżnicowana i angażująca psychicznie, a nie monotonna, np. długotrwały bieg przy rowerze. Niektóre bulteriery chętnie taplają się w wodzie, ale ze względu na specyficzną budowę ciała, nie wszystkie są naturalnymi pływakami, więc należy zachować ostrożność.

Szkolenie bulteriera wymaga cierpliwości, konsekwencji i poczucia humoru. To pies o niezależnym myśleniu, który odziedziczył upór buldoga i żywiołowość teriera. Bulteriery uczą się szybko, pod warunkiem, że szkolenie jest dla nich zabawne i odpowiednio motywujące. Najlepiej reagują na pozytywne wzmocnienie, takie jak smakołyki, zabawki i pochwały. Sesje treningowe powinny być krótkie i częste, aby utrzymać jego koncentrację i zapobiec nudzie. Wczesna socjalizacja z ludźmi i innymi psami jest absolutnie kluczowa, aby rozwijać w nim zrównoważony charakter i ograniczyć ewentualne konflikty z innymi czworonogami. Bulterier nie jest psem do ślepego posłuszeństwa, ale dzięki właściwemu podejściu może osiągnąć sukcesy w wielu dziedzinach, od sportów kynologicznych po role psów terapeutycznych czy wykrywających.

Bulterier, dzięki swojemu charakterystycznemu wyglądowi i wyrazistej osobowości, stał się ikoną w kulturze popularnej. Choć nie miał wielu głównych ról w hollywoodzkich produkcjach, to pojawiał się w pamiętnych kreacjach. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych bulterierów jest Bullseye, maskotka amerykańskiej sieci handlowej Target, która zyskała status popkulturowej ikony. W literaturze i wśród znanych osobistości, bulteriery również odcisnęły swoje piętno; słynnym właścicielem bulteriera o imieniu Willy był generał George Patton. Rasa ta jest również często utożsamiana z psem imieniem Rufus, który w 2006 roku zdobył prestiżowy tytuł Best in Show na wystawie Westminster Kennel Club Dog Show.];