Historia Wyżła Francuskiego Pirenejskiego, podobnie jak wszystkich wyżłów francuskich (Braque Français), sięga głęboko w przeszłość, aż do XV wieku. Uważa się, że psy te wywodzą się od starożytnych wyżłów hiszpańskich oraz obecnie wymarłego Southern Hounda, będąc wspólnym przodkiem wielu współczesnych ras wyżłów krótkowłosych. Przez wieki rasa rozwijała się jako wszechstronny pies myśliwski, zdolny do wskazywania zwierzyny i aportowania. Pod koniec XIX wieku, w obliczu krzyżowania z innymi rasami, podjęto wysiłki w celu odnalezienia i zachowania oryginalnych typów. Wówczas wyróżniono dwie główne odmiany: typ gaskoński (Braque Français, type Gascogne), który był większy i cięższy, uważany za bliższy klasycznym psom myśliwskim, oraz typ pirenejski (Braque Français, type Pyrénées). Wyżeł Francuski Pirenejski został wyselekcjonowany przez myśliwych poszukujących lżejszej, szybszej i bardziej zwinnej wersji rasy, lepiej przystosowanej do trudnych, górzystych terenów Pirenejów. Na początku XX wieku powstał pierwszy klub rasy, który wspierał obie odmiany, tworząc dla każdej osobny wzorzec. Dziś typ pirenejski jest popularniejszy we Francji, a także zyskuje zwolenników w Kanadzie i USA.

Wyżeł Francuski Pirenejski to pies o przyjaznym, inteligentnym i bardzo chętnym do współpracy usposobieniu. Jest łagodny, towarzyski i submisywny, co sprawia, że łatwo nawiązuje kontakt zarówno z ludźmi, jak i innymi zwierzętami. W domu cechuje go spokój, choć jednocześnie jest pełen energii i entuzjazmu, gdy przychodzi czas na aktywność fizyczną. Jego inteligencja i bystrość sprawiają, że szybko się uczy, a wrodzona chęć zadowolenia opiekuna ułatwia szkolenie.

Wyżeł Francuski Pirenejski generalnie uchodzi za rasę zdrową i wytrzymałą. Odpowiedzialni hodowcy przykładają dużą wagę do badań przesiewowych i testów genetycznych, aby minimalizować ryzyko wystąpienia dziedzicznych chorób w swoich miotach. Jak w przypadku wszystkich ras, mogą sporadycznie występować predyspozycje do pewnych schorzeń, ale nie są one powszechne. Kluczowe jest dbanie o zrównoważoną dietę, regularną aktywność fizyczną i profilaktyczne wizyty u weterynarza.

Dieta Wyżła Francuskiego Pirenejskiego powinna opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku, poziomu aktywności oraz indywidualnych potrzeb psa. Możliwe jest zarówno karmienie gotowymi karmami komercyjnymi, jak i posiłkami przygotowywanymi w domu pod nadzorem weterynarza. Należy monitorować wagę psa, gdyż niektóre osobniki mają tendencję do nadwagi. Przysmaki mogą być pomocne w szkoleniu, ale ich nadmiar może prowadzić do otyłości. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej, czystej wody. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących diety lub wagi psa, zaleca się konsultację z lekarzem weterynarii. Rasa nie jest szczególnie znana z alergii pokarmowych, ale indywidualne reakcje zawsze mogą się zdarzyć.

Pielęgnacja Wyżła Francuskiego Pirenejskiego jest stosunkowo prosta. Jego krótka, gładka i delikatna sierść wymaga jedynie regularnego, cotygodniowego szczotkowania, aby usunąć luźne włosy i utrzymać ją w dobrej kondycji. Okazjonalne kąpiele są wystarczające, aby pies pozostał czysty i wyglądał najlepiej. Pielęgnacja może być także doskonałą okazją do wzmocnienia więzi między psem a opiekunem. Ważne jest regularne przycinanie silnych i szybko rosnących pazurów za pomocą obcinacza lub szlifierki, aby zapobiec ich przerostowi, rozdwajaniu się i pękaniu. Uszy należy regularnie sprawdzać pod kątem nadmiernego gromadzenia się woskowiny i zanieczyszczeń, co może prowadzić do infekcji. Niezbędne jest również regularne szczotkowanie zębów, aby utrzymać higienę jamy ustnej. Ze względu na krótką sierść, pies nie zbiera dużo brudu na spacerach.

Wyżeł Francuski Pirenejski to rasa o wysokim poziomie energii i dużym zapotrzebowaniu na ruch, co wynika z jego myśliwskiego rodowodu. Psy te uwielbiają biegać i potrzebują intensywnej aktywności fizycznej każdego dnia. Opcje ćwiczeń obejmują codzienne, długie spacery, bieganie w ogrodzie (najlepiej ogrodzonym), a także różnorodne aktywności na świeżym powietrzu, takie jak pływanie, wędrówki, aportowanie piłek czy latających dysków. Chętnie uczestniczy w zabawach, takich jak aportowanie patyczków. Jest to pies aktywny, który nie nadaje się na kanapowca - potrzebuje regularnych wyzwań fizycznych, by pozostać szczęśliwym i zdrowym. Świetnie sprawdzi się również w psich sportach, takich jak agility, obedience czy rally.

Wyżeł Francuski Pirenejski jest inteligentnym psem o wrodzonej chęci do zadowolenia swojego opiekuna, co czyni go stosunkowo podatnym na szkolenie. Wczesna socjalizacja z ludźmi, innymi psami i różnymi środowiskami jest kluczowa dla jego prawidłowego rozwoju i pewności siebie. Szkolenie należy rozpoczynać już w wieku szczenięcym, stosując metody pozytywnego wzmacniania, oparte na nagrodach i cierpliwości. Pies ten lubi wyzwania umysłowe i ceni sobie różnorodność w ćwiczeniach. Jego bystrość i zdolność do szybkiego przyswajania komend sprawiają, że szybko staje się posłusznym i dobrze wychowanym towarzyszem. Brak odpowiedniej stymulacji umysłowej i fizycznej może prowadzić do frustracji i niepożądanych zachowań.

Nie odnotowano znaczących ról filmowych dla Wyżła Francuskiego Pirenejskiego. Rasa ta, choć ceniona w kręgach myśliwskich, nie zyskała szerokiej popularności w kulturze masowej.];