Historia rasy Black and Tan Coonhound jest ściśle związana z kolonizacją Ameryki i potrzebą wyhodowania psów zdolnych do polowania na szopy pracze. W czasach postrewolucyjnych, gdy osadnicy zasiedlali zachodnie i południowe terytoria, szopy stanowiły cenne źródło mięsa, futra i tłuszczu. Dostępne wówczas europejskie foxhoundy, przyzwyczajone do polowań na otwartych przestrzeniach, nie były przystosowane do trudnych, bagnistych terenów i nocnych polowań na szopy, które często uciekały na drzewa. Z typową dla Amerykanów pomysłowością, osadnicy zaczęli krzyżować różne rasy gończe, w tym angielskie Talbot Hounds (których korzenie sięgają XI wieku), angielskie foxhoundy oraz bloodhoundy, znane z niezwykłego węchu. Celem było stworzenie psa o doskonałym zmyśle zapachu, wytrzymałego, odpornego na zmienne warunki pogodowe i zdolnego do "treeingu" - czyli zmuszania zwierzyny do ucieczki na drzewo i osaczania jej tam, jednocześnie donośnie informując myśliwego o swoim położeniu. Tak powstał nowy typ gończego, znany jako coonhound. Black and Tan Coonhound był pierwszym przedstawicielem tej grupy, który został oficjalnie zarejestrowany przez American Kennel Club w 1945 roku. Jego rozwój ściśle wiąże się z postaciami takimi jak legendarny Daniel Boone, a "nocne polowania" (nite hunts) stały się ważnym elementem amerykańskiej kultury myśliwskiej.

Black and Tan Coonhound to pies o zrównoważonym i pogodnym usposobieniu. Jest z natury otwarty, przyjacielski i bardzo oddany swojej rodzinie, z którą pragnie spędzać czas. Charakteryzuje się inteligencją i bystrością, choć bywa też niezależny, co jest typowe dla psów gończych podążających za zapachem. Wykazuje odwagę i nieustępliwość w pracy, natomiast w domu jest spokojny i cierpliwy. W stosunku do obcych może być początkowo nieco nieufny, ale nigdy nie agresywny czy lękliwy, a jego powitanie często oznajmiane jest donośnym szczekaniem. Dobrze dogaduje się z innymi psami, zwłaszcza jeśli miał odpowiednią socjalizację.

Black and Tan Coonhound to rasa generalnie uznawana za wytrzymałą i zdrową, o dobrej odporności. Niemniej jednak, jak każda rasa, może być predysponowana do certain problemów zdrowotnych. Najczęściej odnotowywane schorzenia to dysplazja stawu biodrowego, dlatego odpowiedzialni hodowcy badają swoje psy pod kątem tego problemu. Mogą również występować pewne problemy okulistyczne, takie jak zaćma, oraz schorzenia tarczycy. Ze względu na charakterystycznie długie i zwisające uszy, rasa jest narażona na infekcje uszu, dlatego wymagają one regularnego sprawdzania i czyszczenia. Odpowiednia dieta i regularna aktywność fizyczna pomagają zapobiegać otyłości.

Żywienie Black and Tan Coonhounda powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku, poziomu aktywności i ewentualnych indywidualnych potrzeb psa. Niezależnie od tego, czy jest to karma komercyjna, czy posiłki przygotowywane w domu pod nadzorem weterynarza, powinna dostarczać wszystkich niezbędnych składników odżywczych. Rasa ta ma tendencję do przybierania na wadze, jeśli nie ma zapewnionego wystarczającego ruchu, dlatego ważne jest monitorowanie spożycia kalorii i utrzymanie prawidłowej masy ciała. Przysmaki mogą być pomocne w szkoleniu, ale powinny być podawane z umiarem. Zawsze należy zapewnić psu stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja Black and Tan Coonhounda nie jest szczególnie skomplikowana. Jego krótka, gęsta sierść linieje umiarkowanie, zazwyczaj raz lub dwa razy w roku, jednak regularne, cotygodniowe szczotkowanie pomaga usunąć martwe włosy, zanim spadną na meble, a także stymuluje wzrost nowej sierści i rozprowadza naturalne oleje skórne, co utrzymuje szatę w dobrej kondycji. Kąpiele powinny odbywać się okazjonalnie, w zależności od potrzeb, aby zapobiec pojawieniu się "psiego zapachu". Szczególną uwagę należy zwrócić na długie, zwisające uszy, które należy regularnie sprawdzać i czyścić, aby zapobiegać infekcjom. Regularne przycinanie pazurów jest kluczowe, ponieważ zbyt długie mogą powodować ból i problemy z poruszaniem się.

Black and Tan Coonhound to aktywny pies, który potrzebuje umiarkowanej do dużej dawki codziennego ruchu i stymulacji. Chociaż potrafi wylegiwać się na kanapie, jest to przede wszystkim pies myśliwski, z silnym instynktem pogoni za zapachem. Codzienne długie spacery, sesje zabawy w ogrodzie lub, jeśli to możliwe, udział w polowaniach czy sportach kynologicznych opartych na pracy węchowej, są dla niego idealne. Ważne jest, aby zawsze prowadzić go na smyczy poza ogrodzonym terenem, ponieważ jego silny instynkt łowiecki może skłonić go do podążania za intrygującym zapachem. W ogrodzie niezbędne jest wysokie i solidne ogrodzenie. Nie jest to pies kanapowy w ścisłym znaczeniu, potrzebuje aktywności fizycznej i umysłowej, aby być zadowolonym.

Black and Tan Coonhound to pies inteligentny, ale posiadający również silną niezależność typową dla psów gończych. Szkolenie wymaga cierpliwości, konsekwencji i pozytywnych metod. Wczesna socjalizacja z ludźmi, innymi psami i różnymi środowiskami jest absolutnie kluczowa, aby wyrósł na zrównoważonego i pewnego siebie dorosłego psa. Chętnie się uczy, ale należy oczekiwać raczej "chęci współpracy" niż bezwzględnego posłuszeństwa. Gdy raz nauczy się czegoś w określony sposób, będzie to powtarzał, dlatego ważne jest, aby od początku uczyć go poprawnych zachowań. Szkolenie powinno być urozmaicone, by zaspokajać jego potrzeby umysłowe i zapobiegać nudzie, która może prowadzić do niepożądanych zachowań, takich jak głośne ujadanie, gdy pies czuje się samotny lub ignorowany.

Rasa Black and Tan Coonhound, choć nie jest gwiazdą kinową w tradycyjnym sensie, zyskała pewne uznanie w kulturze popularnej. Najbardziej znanym przykładem jest postać Dinga (Goofy"ego) z kreskówek Walta Disneya, którego wygląd i zachowanie były inspirowane cechami tej rasy. Długie, zwisające uszy i łagodne spojrzenie Goofy"ego wyraźnie nawiązują do aparycji Coonhounda, co przyczyniło się do jego symbolicznego statusu jako wiernego i nieco niezdarnego, ale zawsze pełnego serca przyjaciela. Poza tą kultową rolą, Coonhoundy rzadziej pojawiają się w głównych rolach filmowych, częściej występując w tle w produkcjach osadzonych na amerykańskiej prowincji, gdzie ich rola psów myśliwskich jest naturalnym elementem krajobrazu.];