Historia Gończego Serbskiego Trójbarwnego jest ściśle związana z regionem Bałkanów i tradycjami łowieckimi tego obszaru. Korzenie rasy sięgają starożytności, z przodkami w typie gończych śródziemnomorskich, które były obecne na tych terenach na długo przed naszą erą. W swojej obecnej formie rasa zaczęła kształtować się w XIX wieku, będąc wynikiem selekcji i krzyżowania lokalnych gończych, które doskonale radziły sobie w trudnym, górzystym terenie Bałkanów. Początkowo Gończy Serbski Trójbarwny nie był postrzegany jako odrębna rasa, lecz jako barwna odmiana Gończego Serbskiego (dawniej Gończy Jugosłowiański). Dopiero w 1946 roku, po szczegółowej analizie i uznaniu jej za posiadającą własny, unikalny wzorzec, zyskała status samodzielnej rasy. To przełomowe wydarzenie umożliwiło jej dalszy rozwój i standaryzację. Oficjalne zaprezentowanie rasy na Międzynarodowej Wystawie w Belgradzie w 1950 roku stanowiło ważny krok w kierunku międzynarodowego uznania. Kulminacją tego procesu było oficjalne uznanie przez Międzynarodową Federację Kynologiczną (FCI) 25 lipca 1961 roku, kiedy to rasa otrzymała nazwę "Jugosłowiański Gończy Trójbarwny". Po rozpadzie Jugosławii i aktualizacji nazw ras przez FCI, jej nazwa została zmieniona na Gończy Serbski Trójbarwny, a ostatnia publikacja obowiązującego wzorca FCI miała miejsce 26 listopada 2002 roku.

Gończy Serbski Trójbarwny to pies o żywym, energicznym i wytrwałym temperamencie, który jednak w środowisku domowym potrafi być oddany, łagodny i układny. Cechuje go niezwykła determinacja i pasja do pracy, zwłaszcza podczas tropienia i polowania. Jest towarzyski i przyjazny wobec swojej rodziny, wykazując pewną czułość, choć wobec obcych może początkowo zachowywać dystans, będąc raczej nieufnym niż lękliwym czy agresywnym. Ta rasa, choć zdolna do samodzielnej pracy, potrzebuje bliskiego kontaktu z ludźmi i aktywnie poszukuje uwagi. Jej chęć do zabawy, szczególnie tej angażującej zmysł węchu, jest bardzo duża.

Gończy Serbski Trójbarwny to rasa o dużej wytrzymałości i ogólnie dobrym zdrowiu, co jest typowe dla psów użytkowych selekcjonowanych pod kątem sprawności i odporności. Rzadko zapada na poważne choroby genetyczne, co czyni go stosunkowo mało chorowitym psem. Najczęstszym problemem zdrowotnym, na który należy zwracać uwagę, są zapalenia uszu. Ze względu na ich wiszącą i przylegającą do policzków budowę, uszy są mniej wentylowane, co sprzyja rozwojowi infekcji. Regularna kontrola i czyszczenie uszu są kluczowe w profilaktyce. Rasa ta jest odporna na zmienne warunki pogodowe, w tym na zimno, i może przebywać na zewnątrz, jednak w czasie upałów należy ograniczyć jej aktywność, aby zapobiec przegrzaniu. Dzięki swojemu energicznemu usposobieniu i wysokiemu zapotrzebowaniu na ruch, Gończy Serbski Trójbarwny rzadko ma problem z nadwagą.

Gończy Serbski Trójbarwny to pies o bardzo wysokim zapotrzebowaniu energetycznym, wynikającym z jego aktywnego stylu życia i przeznaczenia jako psa myśliwskiego. Jego dieta powinna być oparta na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku, wagi, poziomu aktywności i ewentualnych indywidualnych potrzeb. Rasa ta generalnie nie wykazuje szczególnej wrażliwości pokarmowej ani skłonności do alergii, jednak zawsze należy obserwować reakcje psa na podawaną karmę. Ze względu na tendencję do łakomstwa, smakołyki są doskonałym narzędziem szkoleniowym, ale muszą być wliczone w dzienny bilans kaloryczny, aby uniknąć nadwagi. Zaleca się podawanie posiłków dwa razy dziennie dla dorosłego psa, o stałych porach. Niezbędny jest stały dostęp do świeżej i czystej wody.

Pielęgnacja Gończego Serbskiego Trójbarwnego jest stosunkowo prosta i niewymagająca. Jego krótka, gęsta i przylegająca sierść z obfitym podszerstkiem wymaga cotygodniowego szczotkowania, aby usunąć martwe włosy, pobudzić krążenie skóry i utrzymać szatę w dobrej kondycji. Linienie jest umiarkowane, więc regularne szczotkowanie efektywnie ogranicza ilość sierści w domu. Sierść jest błyszcząca i nie ma tendencji do zbierania dużej ilości brudu czy roślinności podczas spacerów, co ułatwia utrzymanie psa w czystości. Szczególną uwagę należy poświęcić higienie uszu, które ze względu na ich wiszącą budowę są bardziej podatne na infekcje - zaleca się ich regularne sprawdzanie i czyszczenie. Podobnie jak w przypadku wszystkich ras, ważne jest także regularne przycinanie pazurów i dbanie o higienę jamy ustnej.

Gończy Serbski Trójbarwny to pies o niezwykle wysokim poziomie energii i bardzo dużym zapotrzebowaniu na ruch oraz aktywność umysłową. Jest to przede wszystkim pies pracujący, który wymaga codziennej, intensywnej stymulacji fizycznej. Nie jest psem kanapowym i absolutnie nie nadaje się do życia w mieszkaniu, jeśli nie ma zapewnionej możliwości swobodnego wybiegu i długich, aktywnych spacerów. Idealne dla niego są długie wędrówki, bieganie, a także zajęcia, które wykorzystują i rozwijają jego silne instynkty łowieckie i zmysł węchu, takie jak tropienie, mantrailing czy canicross. Chętnie uczestniczy w zabawach, lubi aportować i rzucać się za patykami, ale takie aktywności to jedynie dodatek do jego kompleksowych potrzeb. Właściciel Gończego Serbskiego Trójbarwnego musi być osobą bardzo aktywną, która zapewni psu odpowiednią ilość ruchu, by uniknąć frustracji i potencjalnych destrukcyjnych zachowań wynikających z nudy.

Szkolenie Gończego Serbskiego Trójbarwnego wymaga cierpliwości, konsekwencji i stanowczości, połączonej z łagodnością i pozytywnym wzmocnieniem. Rasa ta bywa uparta i dość niezależna, co jest cechą typową dla psów gończych, które często muszą podejmować decyzje samodzielnie w terenie. Z tego powodu wczesna i szeroka socjalizacja z różnymi ludźmi, innymi psami oraz nowymi środowiskami jest absolutnie kluczowa, aby wykształcić w nim zrównoważony charakter. Pies jest inteligentny i lubi wyzwania, zwłaszcza te angażujące jego zmysł węchu, dlatego treningi oparte na pracy węchowej mogą być bardzo motywujące. Kluczem do sukcesu jest zbudowanie silnej więzi opartej na zaufaniu i wzajemnym szacunku. Właściciel musi być konsekwentnym, ale sprawiedliwym przewodnikiem, który umiejętnie ukierunkuje naturalne predyspozycje i energię psa.

Gończy Serbski Trójbarwny, ze względu na swoją rzadkość i status rasy użytkowej, nie zyskał dotychczas szerokiej rozpoznawalności w światowej kinematografii. Nie jest znany z żadnych wybitnych ról filmowych ani statusu "gwiazdy ekranu". Jego obecność w mediach filmowych jest marginalna, co jest typowe dla wielu mniej komercyjnych ras psów pracujących, cenionych przede wszystkim za swoje zdolności użytkowe, a nie estetykę czy popularność.];