Historia irlandzkiego miękkowłosego teriera pszenicznego jest owiana pewną tajemnicą, podobnie jak innych wczesnych ras terierów z Zielonej Wyspy. Uważa się, że jest to jedna z najstarszych ras terierów irlandzkich, a pierwsi autorzy wspominają o miękkowłosych psach na tych terenach już ponad 200 lat temu. Wheateny były typowymi psami wiejskimi, trzymanymi przez drobnych rolników i pasterzy w hrabstwach Kerry, Cork i Limerick, gdzie pełniły różnorodne funkcje: od tępienia gryzoni, przez pilnowanie obejścia, zaganianie bydła, aż po uczestnictwo w polowaniach na borsuki i wydry. Ich istnienie było ściśle związane z życiem na farmie, gdzie ceniono je za spryt, wytrzymałość i niewielkie koszty utrzymania. Rasa ta ma wspólne korzenie z dwoma innymi, bardziej znanymi terierami irlandzkimi - Kerry Blue Terrierem i Irish Terrierem. Na przełomie XIX i XX wieku, mimo że psy o pszenicznym umaszczeniu były prezentowane na wystawach już w 1870 roku w Dublinie, zainteresowanie nimi zmalało, zwłaszcza wraz ze wzrostem popularności Kerry Blue Terriera w latach 20. XX wieku. Przełom nastąpił w 1932 roku, kiedy to entuzjasta terierów, Patrick Blake, zafascynowany płowymi psami pracującymi w terenie, rozpoczął starania o ich oficjalne uznanie. Po intensywnych wysiłkach, rasa Irish soft coated wheaten terrier została oficjalnie uznana przez Irlandzki Kennel Club w 1937 roku podczas wystawy w Dublinie. Początkowo chciano ją nazwać Irish Wheaten Terrier, lecz ze względu na podobieństwo umaszczenia do Irish Glen of Imaal Terriera, zdecydowano się na obecną nazwę, aby uniknąć pomyłek. W 1943 roku wheateny trafiły do Anglii, a trzy lata później do Stanów Zjednoczonych, gdzie z czasem zyskały znaczną popularność. Do Polski pierwsze osobniki przybyły w latach 90. XX wieku, a pierwszy miot urodził się w 1998 roku w hodowli Samantino Polonica.

Irish soft coated wheaten terrier to pies o wesołym i towarzyskim usposobieniu, głęboko oddany swojej rodzinie. Jest inteligentny, pewny siebie i pełen życia, co w młodym wieku przekłada się na wysoką energię i potrzebę uwagi. Z wiekiem staje się bardziej stateczny, ale nigdy nie traci swojej radosnej natury. Jest niezwykle czuły, wrażliwy i lojalny wobec swoich bliskich, uwielbia pieszczoty i bliski kontakt z ludźmi, źle znosząc samotność i izolację. Mimo terierowego pochodzenia, jest mniej uparty i zadziorny niż wielu jego kuzynów, chętnie współpracuje z przewodnikiem, jeśli ten potrafi nawiązać z nim prawidłową, opartą na zaufaniu relację. Wykazuje instynkt terytorialny i jest czujnym stróżem, sygnalizującym wszelkie podejrzane zdarzenia, choć nie jest agresywny. Zachowuje także silny instynkt łowiecki.

Irish soft coated wheaten terrier jest rasą generalnie uważaną za zdrową i wytrzymałą, a przy odpowiedniej profilaktyce i opiece może dożyć sędziwego wieku. Jak wiele ras, mają jednak predyspozycje do pewnych schorzeń o podłożu genetycznym. Należą do nich przede wszystkim enteropatia białkogubna (PLE - Protein-Losing Enteropathy) i nefropatia białkogubna (PLN - Protein-Losing Nephropathy), które są poważnymi chorobami układu pokarmowego i nerek. Inne schorzenia, na które hodowcy badają psy, to choroba Addisona (niewydolność kory nadnerczy) oraz dysplazja nerkowa (RD), zaburzenie rozwojowe nerek występujące u szczeniąt i młodych psów. Sporadycznie może również wystąpić postępujący zanik siatkówki (PRA). Chociaż dysplazja stawu biodrowego (HD) i łokciowego (ED) nie są obowiązkowe do badania we wszystkich związkach kynologicznych, wielu odpowiedzialnych hodowców profilaktycznie testuje swoje psy również pod tym kątem. Ważne jest regularne sprawdzanie uszu pod kątem infekcji oraz dbanie o higienę jamy ustnej.

Żywienie irish soft coated wheaten terriera powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku, poziomu aktywności i stanu zdrowia psa. Ze względu na wrażliwy układ pokarmowy niektórych osobników, wielu hodowców i właścicieli zaleca dietę BARF (Biologically Appropriate Raw Food), składającą się z surowych kości, mięsa, podrobów, ryb, warzyw i owoców, uzupełnianych o oleje (np. lniany, rybi), kefir, jogurt, jajka czy algi morskie. Przy diecie BARF kluczowe jest bilansowanie składników odżywczych w dłuższej perspektywie (np. tygodniowej). Jeśli właściciel preferuje karmy gotowe, zaleca się wybieranie produktów bezzbożowych i bezsojowych, które minimalizują ryzyko alergii i problemów trawiennych. Psy tej rasy mają tendencję do przybierania na wadze, dlatego należy ściśle kontrolować kaloryczność posiłków i unikać nadmiernego podawania przysmaków, które powinny być wykorzystywane głównie jako pomoc w szkoleniu. Świeża, czysta woda powinna być zawsze dostępna.

Pielęgnacja jedwabistej, falistej sierści irish soft coated wheaten terriera jest dość wymagająca i musi być systematyczna, choć pies nie linieje sezonowo w typowy sposób. Codzienne lub przynajmniej co drugi dzień gruntowne szczotkowanie i czesanie jest kluczowe, aby zapobiec powstawaniu kołtunów, które w miękkiej szacie tworzą się bardzo szybko, szczególnie w pachwinach, na łokciach, nadgarstkach i brodzie. Przed szczotkowaniem sierść należy lekko zwilżyć rozcieńczoną odżywką lub wodą, aby zapobiec łamaniu się włosów. Do pielęgnacji najlepiej używać szczotki pudlówki i metalowego grzebienia z tępo zakończonymi zębami. Kołtuny należy delikatnie rozplątywać palcami lub specjalnymi preparatami, nigdy nie używając nożyczek, chyba że w ostateczności. Ze względu na brak podszerstka, sierść softa łatwo zbiera brud i wilgoć na spacerach, dlatego po każdym wyjściu warto sprawdzić psa i usunąć nasiona czy rzepy. Broda, brudząca się podczas jedzenia, wymaga regularnego mycia. Kąpiele powinny odbywać się w miarę potrzeby, z użyciem szamponów i odżywek przeznaczonych dla psów o długim, jedwabistym włosie, bez alkoholu i silikonów. Preferowane jest suszenie naturalne, ponieważ suszarka może pozbawić włosy połysku i przesuszyć je. Sierść na uszach i między opuszkami należy regularnie przycinać, a włosy rosnące wewnątrz małżowiny usuwać. Należy również pamiętać o regularnym przycinaniu pazurów i higienie zębów.

Irish soft coated wheaten terrier to pies o średnim do wysokiego poziomie energii, który utrzymuje się często nawet w starszym wieku. Wymaga dużej dawki codziennego ruchu i aktywności, najlepiej w postaci długich spacerów (minimum dwie godziny dziennie), biegania i intensywnych zabaw. Ze względu na silny instynkt łowiecki, spacery powinny odbywać się na smyczy, a teren, w którym pies swobodnie biega, musi być solidnie ogrodzony. Wheateny uwielbiają aportować, biegać za piłką i uczestniczyć w psich sportach, takich jak agility, obedience, flyball, canicross czy tropienie. Są doskonałymi towarzyszami dla aktywnych rodzin, które chętnie spędzają czas na świeżym powietrzu. Niewybiegane i znudzone wheateny mogą stać się destrukcyjne w domu, szukając własnych sposobów na rozładowanie nagromadzonej energii.

Irish soft coated wheaten terrier to pies inteligentny i chętny do współpracy, co czyni go podatnym na szkolenie, choć bywa również uparty i ma skłonności do "własnego zdania". Wymaga konsekwentnego i stanowczego, ale jednocześnie łagodnego traktowania. Jest bardzo wrażliwy na harsh treatment (surowe traktowanie) i ostra korekta może spowodować, że stanie się lękliwy i straci zaufanie do przewodnika. Szkolenie powinno opierać się wyłącznie na pozytywnych metodach, z użyciem smakołyków, pochwał i zabawy. Należy rozpocząć je jak najwcześniej, najlepiej już w wieku szczenięcym, uczęszczając na zajęcia w psim przedszkolu. Kluczowa jest również wczesna i szeroka socjalizacja z różnymi ludźmi, miejscami, dźwiękami i innymi zwierzętami. Ze względu na silny instynkt łowiecki, szczególną uwagę należy poświęcić nauce przywoływania i chodzenia na smyczy, a w miejscach z dużą ilością zwierzyny zaleca się używanie długiej linki. Wheaten pragnie sprawiać przyjemność swojemu panu, co znacznie ułatwia proces nauki.

Brak danych o znaczącej karierze filmowej dla rasy Irish soft coated wheaten terrier.