Historia Azawakha sięga tysięcy lat wstecz, co potwierdzają starożytne malowidła naskalne w rejonie Sahary. Rasa ukształtowała się w sercu Afryki Zachodniej, w suchych regionach południowej Sahary i strefy Sahel, zwłaszcza w dolinie rzeki Azawakh. Przez wieki był to nieodłączny towarzysz plemion pastersko-łowieckich, takich jak Tuaregowie, Fulanowie czy Dahoussahaq, którzy migrowali wraz z nim przez niegościnne tereny. Charty te były wysoko cenione za swoje zdolności łowieckie, polując na gazele, zające i strusie, a także za instynkt obronny przed drapieżnikami. Żyły blisko nomadów, dzieląc z nimi koczownicze życie i będąc pełnoprawnymi członkami rodziny. Pierwsze Azawakhi trafiły do Europy dopiero pod koniec lat 60. i na początku lat 70. XX wieku, głównie z Republiki Mali. Ich wyjątkowy wygląd i niezwykły charakter szybko zdobyły uznanie wśród europejskich kynologów. Amerykańska populacja rasy zaczęła rozwijać się w połowie lat 80. XX wieku. Charakterystyczne dla tej rasy jest to, że w swojej ojczyźnie, wśród nomadów, hodowla w dużej mierze opierała się na naturalnej selekcji, co przyczyniło się do zachowania wielu pierwotnych cech i odporności. Mimo że w Afryce Azawakhi występują w różnorodnym umaszczeniu, europejski i amerykański wzorzec początkowo był bardziej restrykcyjny. Dziś jednak, dąży się do zachowania oryginalnego typu i różnorodności tej starożytnej rasy.

Azawakh to pies o wyrazistym i złożonym temperamencie. Jest niezwykle żywy, czujny i z natury zdystansowany. Wobec obcych ludzi często wykazuje dużą rezerwę, a nawet nieufność, co czyni go doskonałym stróżem, który zasygnalizuje każdą niezwykłą sytuację. Jednak w stosunku do swojej rodziny i osób, które zaakceptuje i obdarzy zaufaniem, Azawakh staje się niezwykle łagodny, czuły i oddany, potrafiąc okazywać głębokie przywiązanie. Posiada silny instynkt łowiecki oraz stróżujący, będący pozostałością po jego pierwotnych funkcjach na pustyni. To pies inteligentny, ale i bardzo niezależny, co sprawia, że jego szkolenie wymaga konsekwencji, cierpliwości i delikatnego podejścia. Jest wrażliwy na ostre traktowanie i nie znosi niesprawiedliwości.

Azawakhi są generalnie uważane za rasę zdrową i odporną, co jest zasługą naturalnej selekcji w ich środowisku pochodzenia. Rzadko ulegają poważnym kontuzjom, a w przypadku drobnych urazów szybko dochodzą do siebie. Jak jednak w przypadku każdej rasy, mogą występować pewne predyspozycje do określonych schorzeń. W niektórych liniach genetycznych odnotowano przypadki epilepsji (padaczki) oraz syndromu Wobblera (choroby neurologicznej wpływającej na kręgosłup szyjny). Ponadto, odpowiedzialni hodowcy badają swoje psy pod kątem problemów z tarczycą (niedoczynność tarczycy), chorób serca i chorób autoimmunologicznych. Ważne jest, aby właściciele Azawakha byli świadomi, że ich pies ma naturalnie bardzo szczupłą i kościstą budowę, z wyraźnie zarysowanymi mięśniami i kośćmi pod cienką skórą - to normalny i zdrowy wygląd dla tej rasy.

Żywienie Azawakha powinno opierać się na wysokiej jakości karmie, dostosowanej do wieku, poziomu aktywności i indywidualnych potrzeb psa. Możliwe jest zarówno karmienie gotową karmą komercyjną, jak i dietą przygotowywaną w domu pod nadzorem weterynarza. Należy zwrócić szczególną uwagę, aby Azawakh nie był przekarmiany, mimo jego naturalnie szczupłej sylwetki, gdyż nadmierna waga jest zawsze szkodliwa. Dobrym rozwiązaniem może być podawanie kilku mniejszych posiłków dziennie, co pomaga w utrzymaniu stabilnego poziomu energii i metabolizmu. W przypadku diety domowej, zaleca się mieszankę odtłuszczonego mięsa, ryżu i gotowanych warzyw, uzupełnioną o niezbędne suplementy. Należy unikać karmienia psa resztkami ze stołu, szczególnie tych zawierających dużo węglowodanów czy mąki, które nie są odpowiednie dla jego układu pokarmowego. Smakołyki mogą być używane jako pomoc w szkoleniu, ale z umiarem, aby nie doprowadzić do nadwagi. Stały dostęp do świeżej wody jest absolutnie kluczowy.

Pielęgnacja Azawakha jest wyjątkowo nieskomplikowana i mało wymagająca, co wynika z jego krótkiej, delikatnej sierści, która na brzuchu często jest bardzo skąpa lub zupełnie jej brak. Wystarczy raz w tygodniu przeczesać psa miękką szczotką, gumową rękawicą do groomingu lub rękawicą dla chartów, aby usunąć luźne włosy i utrzymać sierść w dobrej kondycji. Azawakhi nie mają intensywnego "psiego" zapachu, dlatego częste kąpiele nie są konieczne. Nawet po zabawie w błocie często wystarczy poczekać, aż błoto wyschnie, a następnie je wyszczotkować. Regularne przycinanie pazurów jest jednak niezbędne, ponieważ zbyt długie pazury mogą powodować ból i utrudniać psu prawidłowy ruch. Ponadto, warto kontrolować stan uszu, które jako oklapnięte mogą być bardziej podatne na infekcje. Linienie jest minimalne, co czyni Azawakha dobrą opcją dla osób ceniących czystość.

Azawakh to rasa niezwykle aktywna, której potrzeba ruchu jest bardzo wysoka. Psy te są stworzone do biegania i wymagają codziennej, intensywnej aktywności fizycznej, aby zachować zdrowie psychiczne i fizyczne. Dorosłe Azawakhi doskonale sprawdzą się jako towarzysze do joggingu, biegania przy rowerze czy uprawiania innych sportów kynologicznych, takich jak coursing czy wyścigi torowe. Kluczowe jest zapewnienie im możliwości swobodnego wybiegania się w bezpiecznym, dobrze ogrodzonym terenie, gdzie mogą dać upust swojej niesamowitej szybkości i zwinności. Należy pamiętać, że Azawakh pozostawiony sam w ogrodzie nie będzie samodzielnie zaspokajał swoich potrzeb ruchowych - potrzebuje aktywnego udziału właściciela lub towarzystwa innych psów. Mimo wysokiej aktywności na zewnątrz, Azawakh w domu jest zazwyczaj cichy i spokojny, pod warunkiem, że jego potrzeby ruchowe zostały zaspokojone. Z tego powodu rasa ta nie jest polecana do życia w mieszkaniu, lecz raczej do domu z ogrodem.

Szkolenie Azawakha wymaga wczesnego rozpoczęcia, dużej cierpliwości i konsekwencji, a także specyficznego podejścia, ponieważ jest to pies inteligentny, ale jednocześnie silnie niezależny. Najlepsze efekty przynosi socjalizacja szczeniąt oraz szkolenie oparte na pozytywnym wzmocnieniu i nagradzaniu. Azawakh posiada niezwykłą godność i bardzo źle reaguje na ostre, karcące metody szkoleniowe, które mogą doprowadzić do złamania jego ducha lub uczynić go agresywnym i nieposłusznym. Delikatne, ale stanowcze korekty w połączeniu z pozytywną motywacją pozwalają zbudować silną więź i uzyskać psa posłusznego, oddanego i lojalnego. Właściciel Azawakha powinien być osobą doświadczoną w pracy z psami, konsekwentną, ale jednocześnie wrażliwą i zdolną do zrozumienia niezależnej natury rasy, nie oczekując od niego bezwzględnego posłuszeństwa za wszelką cenę. Trzymany w izolacji i źle zsocjalizowany Azawakh może stać się zdziczały i trudny do ułożenia, dlatego ciągła socjalizacja jest kluczowa.

Brak danych na temat znaczącej kariery filmowej tej rasy. Azawakh, choć jest psem o niezwykłej urodzie i graczy, nie zdobył szerokiej rozpoznawalności w świecie kinematografii.];