Historia Praskiego Ratlera jest ściśle związana z czeskim dworem królewskim i arystokracją. Już od wczesnego średniowiecza te niewielkie, żwawe psy były cenionymi towarzyszami władców i możnowładców, często pojawiając się na ucztach i w zamkowych rezydencjach. Ich podstawowym zadaniem, oprócz bycia ozdobą, było skutecznie polowanie na gryzonie, co pomagało w utrzymaniu czystości i higieny na dworach. Praskie ratlery były również wręczane jako wytworne prezenty zagranicznym władcom, symbolizując prestiż i czeskie rzemiosło. Mimo tak długiej i szlachetnej historii, rasa z czasem straciła na popularności, a jej przyszłość stała się niepewna. Dopiero w latach 80. XX wieku entuzjaści rasy podjęli zorganizowane wysiłki w celu jej odtworzenia i ugruntowania, co zakończyło się pełnym sukcesem. Dzięki ich pracy, dziś Praski Ratler znów cieszy się uznaniem jako ceniony pies do towarzystwa, zarówno w swojej ojczyźnie, jak i poza jej granicami.

Praski Ratler to pies o łagodnym, lecz wyrazistym temperamencie. Jest niezwykle czuły i lojalny wobec swojej rodziny, uwielbia pieszczoty i bliskość z opiekunami. Jednocześnie charakteryzuje się dużą ciekawością i żywiołowością, co czyni go wesołym i chętnym do zabawy towarzyszem. Wobec obcych może wykazywać początkową rezerwę lub delikatną nieufność, ale szybko otwiera się na nowe osoby, jeśli poczuje się bezpiecznie. Jest inteligentny, bystry i spostrzegawczy, co w połączeniu z jego czujnością czyni go doskonałym małym stróżem, zawsze gotowym zaalarmować o każdej nietypowej sytuacji. Jego ruchy są szybkie i zwinne, odzwierciedlając jego energię.

Praski Ratler jest generalnie rasą o dobrym zdrowiu, jednak jak wszystkie małe psy, może być predysponowany do pewnych schorzeń. Do najczęściej występujących problemów zdrowotnych należą: luksacja rzepki (wypadanie rzepki), co jest typowe dla miniaturowych ras. Ze względu na małe rozmiary szczęk, mogą pojawić się również problemy stomatologiczne, takie jak gromadzenie się kamienia nazębnego i choroby dziąseł, dlatego regularna higiena jamy ustnej jest kluczowa. Rasa może być wrażliwa na zimno z powodu krótkiej sierści i niewielkiej masy ciała, co wymaga ochrony w niskich temperaturach. Rzadziej, ale warto zwrócić uwagę na schorzenia oczu. Odpowiednia dieta, regularne wizyty u weterynarza i dbanie o kondycję fizyczną pomagają w utrzymaniu Praskiego Ratlera w dobrej formie.

Odżywianie Praskiego Ratlera powinno być dostosowane do jego niewielkich rozmiarów, wysokiej energii i szybkiego metabolizmu. Zaleca się stosowanie wysokiej jakości karmy dla małych ras, która dostarczy wszystkich niezbędnych składników odżywczych w odpowiedniej proporcji. Ze względu na potencjalne problemy z zębami, warto rozważyć karmę, która wspomaga higienę jamy ustnej, lub regularnie podawać odpowiednie gryzaki dentystyczne. Praski Ratler nie jest rasą szczególnie wrażliwą na rodzaje karmy czy podatną na alergie pokarmowe, jednak indywidualne reakcje mogą się różnić. Ważne jest, aby unikać przekarmiania, ponieważ nadwaga może obciążać stawy. Porcje powinny być odmierzane zgodnie z zaleceniami producenta karmy i dostosowywane do poziomu aktywności psa.

Pielęgnacja Praskiego Ratlera jest stosunkowo prosta i nie wymaga wiele wysiłku, zwłaszcza w przypadku odmiany krótkowłosej. Krótka, przylegająca sierść jest lśniąca i nie linieje nadmiernie, wystarczy regularne szczotkowanie raz w tygodniu, aby usunąć martwe włosy i utrzymać jej zdrowy wygląd. Odmiana półdługowłosa z frędzlami na uszach i nogach oraz piórem na ogonie wymaga nieco częstszego, ale nadal niezbyt intensywnego szczotkowania, aby zapobiec plątaniu. Kąpiele zaleca się wykonywać tylko wtedy, gdy jest to konieczne, używając szamponu przeznaczonego dla psów. Regularne przycinanie pazurów, czyszczenie uszu oraz dbanie o higienę jamy ustnej (szczotkowanie zębów) są kluczowe dla zdrowia i komfortu psa. Praskie ratlery ze względu na swoją budowę nie zbierają dużo brudu na spacerach.

Mimo niewielkich rozmiarów, Praski Ratler to pies o dużej energii i potrzebie ruchu. Nie jest typowym psem kanapowym, choć chętnie spędza czas na wylegiwaniu się u boku opiekuna. Wymaga regularnych, codziennych spacerów, najlepiej kilku krótkich lub dwóch dłuższych, podczas których może swobodnie eksplorować otoczenie. Uwielbia biegać i aktywnie bawić się, z entuzjazmem podchodząc do aportowania piłek czy rzucania patyczków. Ceni sobie również zabawy w domu, które stymulują jego umysłowo i fizycznie. Brak odpowiedniej dawki aktywności może prowadzić do znudzenia i niepożądanych zachowań.

Praski Ratler jest inteligentnym psem, który wykazuje dużą podatność na szkolenie. Jego bystrość i ciekawość sprawiają, że chętnie uczy się nowych rzeczy, jednak z uwagi na jego wrażliwość, kluczowe jest stosowanie metod pozytywnego wzmacniania. Agresja czy surowe metody mogą doprowadzić do wycofania się lub lęku. Szkolenie powinno rozpocząć się wcześnie, najlepiej już od szczenięcego wieku, aby wykorzystać jego naturalną chęć do nauki. Ważna jest również wczesna socjalizacja z różnymi ludźmi, innymi psami i nowymi środowiskami, co pomoże mu przełamać początkową nieufność wobec obcych i wyrosnąć na zrównoważonego psa. Praski Ratler lubi wyzwania umysłowe i chętnie uczestniczy w zajęciach wymagających myślenia.

Praski Ratler nie jest rasą, która zdobyła szeroką sławę w świecie kina. Ze względu na swoją historyczną rolę i mniejszą popularność poza Czechami, rzadko pojawiał się w hollywoodzkich produkcjach czy innych międzynarodowych filmach jako główna gwiazda. Jego urok i niewielkie rozmiary mogły sprawić, że sporadycznie występował w mniej znaczących rolach lub lokalnych produkcjach czeskich, ale nie ma udokumentowanych przypadków, by Praski Ratler był gwiazdą filmową ani by odegrał znaczące, pamiętne role.];