Historia rosyjskiego toya sięga XVIII wieku, kiedy to angielskie toy teriery zyskały dużą popularność wśród rosyjskiej arystokracji, służąc jako eleganckie psy do towarzystwa. W miarę upływu czasu rasa ta stała się znana po prostu jako rosyjski toy terier. Jednak rewolucja 1917 roku i następujące po niej dekady, zwłaszcza lata 1920-1950, doprowadziły do drastycznego spadku liczby psów tej rasy, a hodowla niemal zamarła. W połowie lat 50. XX wieku rosyjscy hodowcy podjęli się trudnego zadania odbudowy populacji. Ponieważ dostępna była ograniczona liczba psów, często bez udokumentowanych rodowodów i z domieszką innych ras miniaturowych (takich jak pinczer miniaturowy czy chihuahua), z czasem opracowano nowy wzorzec rasy, który w wielu punktach różnił się od pierwowzorów. Kluczowym momentem w rozwoju rasy było narodzenie się 12 października 1958 roku długowłosego szczenięcia w miocie krótkowłosych rodziców. Ta unikalna cecha, zwłaszcza efektowne pióra na uszach i kończynach, została celowo utrwalona w hodowli, co doprowadziło do powstania odmiany długowłosej, pierwotnie nazwanej Moskiewskim Długowłosym Toy Terrierem. W stworzeniu tej odmiany znaczącą rolę odegrała moskiewska hodowczyni Evgienija Fominiczna Żarowa. W 1966 roku powstał pierwszy oficjalny wzorzec dla obu odmian, a w 2006 roku, po uznaniu rasy przez FCI, nazwa "Terrier" została oficjalnie usunięta, a pies zyskał miano Rosyjski Toy.

Rosyjski toy to pies o niezwykle żywym i radosnym usposobieniu, pełen energii i ciekawości świata. Jest bardzo przywiązany do swojego opiekuna, poszukuje bliskości i nie znosi samotności. Charakteryzuje go inteligencja, bystrość i chęć do nauki, co czyni go stosunkowo łatwym do szkolenia, choć potrafi być uparty. Pomimo niewielkich rozmiarów, nie jest tchórzliwy ani agresywny, a w stosunku do obcych bywa początkowo nieco rezerwowy, szybko jednak nawiązuje relacje. Jego czujność sprawia, że doskonale sprawdza się jako "dzwonek alarmowy", choć z natury nie jest nadmiernie szczekliwy, chyba że odczuwa nudę. To piesek pieszczotliwy, towarzyski i niezwykle lojalny, chętnie uczestniczący we wszelkich aktywnościach rodziny.

Rosyjski toy uchodzi za rasę generalnie zdrową i długowieczną, często dożywającą 17-18 lat. Mimo to, jak każda rasa, może być podatny na pewne dolegliwości. Najczęstsze problemy zdrowotne dotyczą jamy ustnej - szczenięta często wymagają usunięcia przetrwałych zębów mlecznych, a psy dorosłe mają tendencję do odkładania się kamienia nazębnego i chorób przyzębia, co wymaga regularnej higieny. Ich duże, wrażliwe oczy są podatne na podrażnienia kurzem, urazy i problemy z drożnością kanalików łzowych. Hodowcy z troską o zdrowie rasy przeprowadzają badania przesiewowe w kierunku postępującego zaniku siatkówki (PRA) i zwichnięcia rzepki. Ze względu na brak podszerstka i niewielkie rozmiary, rosyjskie toye są wrażliwe na zimno i wilgoć, wymagając ochrony w niekorzystnych warunkach pogodowych. Mogą także wystąpić drobne problemy skórne czy suchy zębodół.

Rosyjski toy, mimo swoich niewielkich rozmiarów, zazwyczaj cieszy się dobrym apetytem. Kluczowe jest zapewnienie mu wysokiej jakości karmy, odpowiedniej dla psów ras miniaturowych, uwzględniającej wiek (szczeniak, dorosły, senior). Karma sucha powinna mieć małe granulki, by ułatwić jedzenie. Możliwe jest również karmienie dietą przygotowywaną w domu, zawsze pod nadzorem weterynarza i z odpowiednią suplementacją witaminowo-mineralną. Ważne jest monitorowanie spożycia kalorii i wagi psa, ponieważ, jak wiele małych ras, rosyjski toy może mieć tendencje do tycia. Smakołyki są przydatne w szkoleniu, ale podawane z umiarem. Zawsze należy zapewnić psu dostęp do świeżej wody. Rasa nie jest szczególnie znana z alergii pokarmowych, ale zawsze należy obserwować reakcję psa na nową karmę.

Pielęgnacja rosyjskiego toya różni się w zależności od odmiany sierści. * **Odmiana krótkowłosa:** Posiada krótką, przylegającą, błyszczącą sierść bez podszerstka. Jej pielęgnacja jest stosunkowo prosta. Wystarczy cotygodniowe szczotkowanie miękką szczotką, aby usunąć martwe włosy i utrzymać skórę w dobrej kondycji. Okazjonalne kąpiele są zalecane. Codzienne przecieranie wilgotną szmatką może dodać sierści blasku. * **Odmiana długowłosa:** Wymaga nieco więcej uwagi ze względu na umiarkowanie długą (3-5 cm), prostą lub lekko falistą sierść, z obfitymi piórami na uszach, kończynach i ogonie. Szczotkowanie 2-3 razy w tygodniu jest niezbędne, by zapobiec plątaniu się i filcowaniu, szczególnie w rejonie uszu i "piór". Regularne kąpiele (raz w miesiącu) z użyciem wysokiej jakości szamponu i odżywki pomogą utrzymać szatę w czystości i zdrowiu. Ważne jest również utrzymywanie czystości w okolicach uszu, by unikać gromadzenia się brudu w długich włosach. W obu odmianach linienie jest zazwyczaj niezauważalne lub bardzo umiarkowane. Niezależnie od typu sierści, istotne jest regularne sprawdzanie i, w razie potrzeby, przycinanie pazurków, zwłaszcza jeśli pies nie ściera ich naturalnie. Wskazana jest również regularna higiena jamy ustnej, by zapobiegać odkładaniu się kamienia nazębnego.

Rosyjski toy to pies o umiarkowanie wysokim poziomie energii, który pomimo swoich niewielkich rozmiarów, jest zaskakująco wytrwałym i aktywnym kompanem. Potrzebuje regularnych, codziennych spacerów, podczas których z radością dotrzyma kroku swojemu opiekunowi. Uwielbia biegać, bawić się i eksplorować otoczenie. Dzięki swojej zwinności, skoczności i chęci do współpracy, doskonale sprawdza się w psich sportach, takich jak agility, rally-o czy nosework. Nie jest typowym "psem kanapowym", choć po aktywności z przyjemnością zwinie się w kłębek na kolanach. Chętnie aportuje i uczestniczy w różnego rodzaju zabawach, które stymulują zarówno jego ciało, jak i umysł. Zaleca się używanie szelek zamiast obroży podczas spacerów, aby chronić jego delikatną szyję i tchawicę.

Rosyjski toy to inteligentny i chętny do współpracy pies, co czyni go stosunkowo podatnym na szkolenie. Ważne jest jednak wczesne rozpoczęcie nauki oraz konsekwentne, ale delikatne i oparte na pozytywnych wzmocnieniach metody. Mimo swojej łagodności, potrafi być uparty, dlatego wymaga stanowczości, ale nigdy brutalności czy krzyku, które mogą go przestraszyć i uczynić lękliwym. Wczesna i staranna socjalizacja jest kluczowa dla szczeniąt, zarówno z ludźmi, jak i z innymi psami, aby nauczyć je odpowiedniej komunikacji i zapobiec lękom. Udział w zajęciach psiego przedszkola oraz kursach posłuszeństwa jest wysoce zalecany. Jego bystrość i energia sprawiają, że doskonale odnajduje się w psich sportach, takich jak agility czy trick-dogging, co stanowi dla niego doskonałą stymulację umysłową i fizyczną.

Brak danych o znaczących rolach filmowych czy karierze aktorskiej tej rasy.];